p

Το δάσος της Φολόης, η Δίβρη, η Ανδρίτσαινα,το Αντρώνι, η Αγία Αννα,του Λάλα, το Γούμερο ,η Φιγαλεία, η Πηνεία, η Μίνθη και ο Ερύμανθος δεν είναι απλοί τουριστικοί προορισμοί..... Είναι μικρές πατρίδες!!!Η ορεινή Ηλεία είναι μια από τις περιοχές που ο τουρισμός δεν έχει αλλοιώσει. Η ζωή συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές της όπως πριν από 50 χρόνια

Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟ


Όλοι οι ενεργοι πολίτες της Ηλείας συμπαραστέκονται στον μαχητή δημοσιογράφο Μάκη Νοδάρο στη αυριανή δίκη στο Τριμελές του Πύργου, όπου δικάζεται μετά από μήνυση του γνωστού και μη εξαιρετέου Δημάρχου Ζαχάρως, ο οποίος είναι καταδικασμένος όχι μόνο στη συνείδηση του λαού, αλλά και με πλειάδα αποφάσεων των δικαστηρίων που δεν εκτελούνται.
 Δυστυχώς κάποιοι από τους εξουσιαστές μας (υψηλά ιστάμενοι στο Νομό και την Κυβέρνηση, ως και μερίδα του Τύπου) τον καλύπτουν και τον προστατεύουν σκανδαλωδώς, επιβάλλοντας καθεστώς ατιμωρισίας.
Ελπίζουμε η Ελληνική Δικαιοσύνη να σταθεί αυτή τη φορά στο ύψος των περιστάσεων και να αθωώσει τον αγωνιστή Μάκη Νοδάρο του οποίου η φωνή δεν φιμώνεται εύκολα, όσο κι αν θέλουν κάποιοι να τον τρομοκρατήσουν.
Σωτήρης Σωτηρόπουλος, ιατρός
(Εκδότης του περιοδικου "ΔΙΒΡΗ" και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών ΚΕΑ)
Μαρία Σωτηροπούλου, συγγραφέας
(Πρόεδρος του Ελληνικου Κλαδου της βραβευμένης με Νομπέλ Ειρήνης IPPNW, κατά των Πυρηνικών και Βιοχημικών όπλων)

“ΓΙΑΝΝΗΣ και ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΝΝΙΑΣ, Οι Σταυραετοί του Ωλενού.”




Από τις εκδόσεις “ΚΟΚΛΑΚΙ” κυκλοφόρησε ένα ακόμη ιστορικό βιβλίο των συγγραφέων και ερευνητών Ηλία Τουτούνη & Κώστα Παπαντωνόπουλου, με τίτλο “ΓΙΑΝΝΗΣ και ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΝΝΙΑΣ, Οι Σταυραετοί του Ωλενού.”
            Ο τόμος αποτελείται από 240 σελίδες και αναφέρεται στην γενιά, την ζωή και την δράση των εξ Ηλείας κλεφταρματολών Γιάννη και Γιώργη Γιαννιά. Δύο μεγάλες ενότητες συνυφασμένες με την ιστορία και την ζωή των οπλαρχηγών του Ωλενού (Ερυμάνθου) που έδρασαν στην Ηλεία, την Αχαΐα, αλλά και στην ευρύτερη Πελοπόννησο. Οι συγγραφείς πλαισιώνουν το βιβλίο με (79) δημοτικά τραγούδια των Γιαννιάδων με ωραίες, γλαφυρές και ευκολοδιάβαστες αφηγηματικές εισαγωγές. Το βιβλίο γράφηκε με σκοπό να γνωρίσουμε τους αφανείς για τον λαό, αλλά επιφανείς για το Έθνος μας ήρωες του τόπου μας που έδωσαν την ζωή τους για την Ελευθερία του Γένους.
            «Αν και στην αρχή το εγχείρημα φαινόταν κάπως δύσκολο και ακατόρθωτο, όλοι μαζί προσπαθήσαμε και μετά από αρκετό χρόνο και κόπο, σήμερα έχουμε την δυνατότητα να μπορούμε να μάθουμε για την ζωή και την δράση αυτών των ιστορικά αγνοημένων οπλαρχηγών του Ωλενού»… τονίζουν οι συγγραφείς του βιβλίου Ηλίας Τουτούνης και Κώστας Παπαντωνόπουλος.
            Το βιβλίο προλογίζουν η κ. Βασιλική Χρυσανθοπούλου, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Οξφόρδης, Ερευνήτρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών. Ο κ. Ηλίας Γιαννικόπουλος, Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Εδιμβούργου και ο κ. Βασίλης Παπαντώνης, Δήμαρχος του Δήμου Λασιώνος Ηλείας.
Όσοι μάλιστα επιθυμούν ν’ αποκτήσουν την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αυτή έκδοση θα πρέπει ν’ απευθυνθούν στις εκδόσεις “ΚΟΚΛΑΚΙ”.

(Τηλ. 26220-21249, κιν. 6972887955 & koklaki@yahoo.gr).

Με επιτυχία η εκδήλωση του ομίλου Πολιτεία Ήλιδας –Ολυμπίας και στην Αθήνα

Με επιτυχία η εκδήλωση του ομίλου Πολιτεία Ήλιδας –Ολυμπίας και στην Αθήνα
Με στόχο την αναβίωση του ιστορικού μονοπατιού που συνέδεε την αρχαία Ήλιδα με την Αρχαία Ολυμπία και το οποίο διάβαιναν κάθε τέσσερα χρόνια αθλητές, ιερείς και ελλανοδίκες, αλλά και πλήθος κόσμου, προκειμένου να φθάσουν στον ιερό χώρο της Ολυμπίας όπου ετελούντο οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ο Όμιλος Ηλείων για τον Πολιτισμό και την Ανάπτυξη «Πολιτεία Ήλιδας – Ολυμπίας», πραγματοποίησε εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.
Η αναβίωση του μονοπατιού εκτιμάται ότι θα βοηθήσει την ανάπτυξη της ημιορεινής Ηλείας, μιας περιοχής που έχει πληγεί από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.
Το 2008 το Υπουργείο Τουρισμού είχε εγκρίνει αρχικώς 2,4 εκατ. Ευρώ για τη μελέτη, ωστόσο εκφράζονται φόβοι για μη ένταξη του έργου στο ΕΣΠΑ.
Οι ομιλητές, επιστήμονες που έχουν κάνει μελέτες για την πορεία του μονοπατιού, αλλά και επιφανείς πολιτικοί που κατάγονται από την Ηλεία, όπως ο αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Βύρων Πολύδωρας και ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος, ζήτησαν την ένταξη του μονοπατιού στο ΕΣΠΑ και αναφέρθηκαν στην σπουδαιότητα της πρότασης.
Η πρόεδρος του Ομίλου κα Σοφία Χίντζιου –Κοντογιάννη κάλεσε όλους τους Ηλείους να ενισχύσουν την προσπάθεια αυτή και τόνισε: «Στην προώθηση της πρότασης ζητούμε τη συμβολή του πολιτικού κόσμου και του λαού της Ηλείας. Γιατί μόνο εάν είμαστε ενωμένοι, όλοι, πέρα και πάνω από κομματικές γραμμές θα μπορέσουμε να επιτύχουμε το στόχο μας».
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Β. Πολύδωρας τόνισε ότι τάσσεται αλληλέγγυος στην προσπάθεια που έχει ξεκινήσει ο Όμιλος για την υπαγωγή του μονοπατιού στο ΕΣΠΑ. Στην ομιλία του με θέμα «Στο μονοπάτι όπου περπάτησαν οι μύστες του πολιτισμού», μεταξύ άλλων εξήρε την πρωτοβουλία του Ομίλου και τόνισε: «Το γεγονός ότι μιλάμε για μονοπάτι που περπάτησαν οι μύστες, εν μέσω κρίσεως, δεν αποτελεί αντιξοότητα, γιατί και ο ναός μας χτίσθηκε μεσούντος του πελοποννησιακού πολέμου. Αυτή είναι η ανωτερότητα του ελληνικού πνεύματος, του οποίου, ίσως μακρινοί σκυταλοδρόμοι είμαστε εμείς απόψε».

Ο κ. Πολύδωρας ανέλυσε το «ιστορημένο τοπίο» της Ήλιδας και της Ολυμπίας και εξέφρασε την ελπίδα ότι μέσω του μονοπατιού και της «διδασκαλίας» που θα το συνοδεύει κατά την «αναβίωσή» του θα γίνουμε συνεχιστές των ιδεών και του πολιτισμού που κυριάρχησαν στην Αρχαία Ήλιδα και στην Αρχαία Ολυμπία.
Με αφορμή την επικαιρότητα, όπως χαρακτηριστικά είπε, ο Αντιπρόεδρος της Βουλής, επισήμανε ότι θα μπορέσουμε να σταθούμε όρθιοι στο πέρασμα της ερήμου της οικονομικής κρίσης, αν αξιοποιήσουμε το μεγάλο πλεονέκτημα του ελληνικού πολιτισμού. Απηύθυνε δε έκκληση για ενότητα, ομόνοια, συνεννόηση ολόκληρου του ελληνικού λαού αλλά και για εκεχειρία, για λιγότερο κοινωνικό φθόνο, ο οποίος εξάγεται από πολλά κέντρα και δεν ωφελεί.
Ο πρ. Πρόεδρος του Συνασπισμού κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος στην ομιλία του με τίτλο «Ο πολιτισμός ως στοιχείο ανάπτυξης και συνοχής στην ιστορία και στην καθημερινότητα», μεταξύ άλλων τόνισε ότι κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει την τεράστια σημασία της ιστορίας. «Χωρίς ιστορία δεν μπορεί να υπάρξει εθνική συνείδηση και χωρίς εθνική συνείδηση δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε κουλτούρα, ούτε πραγματικός πολιτισμός». Ενώ συνδυάζοντας την πρωτοβουλία του Ομίλου και αναφερόμενος και σε προσωπικά βιώματα από την παιδική του ηλικία στην περιοχή επισήμανε: «Τα κλαδιά προσκυνάνε τις ρίζες και όχι οι ρίζες τα κλαδιά».
Καταλήγοντας ο κ. Κωνσταντόπουλος τάχθηκε υπέρ της προσπάθειας του Ομίλου Πολιτεία και τόνισε: «Ζήσαμε την εφιαλτική καταστροφή των πυρκαγιών πριν από τρία χρόνια. Είδαμε να ρημάζεται όλος ο τόπος. Είναι καιρός να δράσουμε με συλλογικότητα. Με δράσεις σχεδιασμένες. Χρειαζόμαστε δράσεις με προοπτική. Με αισιοδοξία για το μέλλον. Αν θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα θα πρέπει να συνεννοηθούμε μεταξύ μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι οι αλλαγές αυτές δεν θα γίνουν από μόνες τους».

Ο δημοσιογράφος και ιστορικός κ. Τίτος Αθανασιάδης έκανε ευρεία αναφορά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων και αναφέρθηκε στην πρόταση του Κωνσταντίνου Καραμανλή για επιστροφή των Ολυμπιακών Αγώνων στη χώρα που τους γέννησε, την Ελλάδα. Παράλληλα τόνισε ότι ο θεσμός των Ολυμπιακών Αγώνων είναι ο μακροβιότερος από τους τρεις θεσμούς (οι άλλοι δύο είναι η δημοκρατία και η αμφικτιονίες), που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας. Παράλληλα κατέθεσε προτάσεις για την τέλεση μεσολυμπιάδων, αλλά και τέλεση Ολυμπιακών Αγώνων σε επίπεδο Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και σε επίπεδο μαθητών σχολείων. Τάχθηκε επίσης υπέρ της πρόταση που έχει καταθέσει ο πρώην υφυπουργός κ. Γ. Κοντογιάννης για δημιουργία Ινστιτούτου Άθλησης στην Αρχαία Ολυμπία.

Οι μελετητές κ.κ. Ν. Αγριαντώνης και Ν. Αλεξανδρόπουλος τόνισαν τη σημασία που θα έχει για την περιοχή η «αναβίωση» του μονοπατιού αφού θα απασχολήσει, άμεσα, τουλάχιστον 70 άτομα από τον ενεργό πληθυσμό της περιοχής και κατέγραψαν τις διαδρομές που προβλέπει η μελέτη που έχει στα χέρια του το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, αλλά και η Περιφέρεια Δυτ. Ελλάδος.
Στην εκδήλωση παρευρέθησαν ο Βουλευτής Ηλείας κ. Γιώργος Κοντογιάννης, ο οποίος κατέθεσε πέντε προτάσεις για την αξιοποίηση της Αρχαίας Ήλιδας και της Αρχαίας Ολυμπίας. Μεταξύ αυτών επανέφερε τις προτάσεις του για ίδρυση Ινστιτούτου Αθλημάτων στην περιοχή και τη δημιουργία δικτύου Ολυμπιακών Πόλεων.

Η Βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ. κ. Διονυσία- Θεοδώρα Αυγερινοπούλου στήριξε την πρόταση του κ. Κοντογιάννη για έναρξη της εκεχειρίας στην Αρχαία Ολυμπία και προσφέρθηκε στην επόμενη Συνεδρίαση του ΟΗΕ να το θέσει στον Γενικό Γραμματέα.
Στην εκδήλωση παρευρέθησαν επίσης ο Α΄Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής κ. Παύλος Κανελλάκης, ο Ολυμπιονίκης μας κ. Στέλιος Μυγιάκης, η πρ. Βουλευτής κα Έλενα Κουντουρά, ο πολιτευτής κ. Χάρης Λαμπρόπουλος, ο Δήμαρχος Ανδραβίδας κ. Γιάννης Παπανδρέου (ο οποίος ζήτησε τη βοήθεια του Ομίλου ώστε ο Σύλλογος Κένταυροι να περπατήσει το μονοπάτι με άλογα), ο Γιώργης Τάκη Δόξα καθώς και πολλοί πρόεδροι συλλόγων της Ηλείας.
Την εκδήλωση συντόνισε η δημοσιογράφος της ΝΕΤ κυρία Λίνα Κλείτου.

Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

ΓΙΑ ΕΜΠΑΙΓΜΌ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΟ ΜΙΛΆΕΙ Η ΠΑΝΗΛΕΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΝΑΔΑ

Εμείς οι Ηλείοι της Βορείου Αμερικής Συνελθόντες στο 12ον Συνέδριο της 

ΠΑΝΗΛΕΙΑΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΝΑΔΑ 

Σήμερα 22 Μαίου 2010 στη Κοινοτική Αίθουσα της Εκκλησίας της Αναλήψεως του Σωτήρος
101 ANDERSON AV., FAIRVIEW N.J.

Και ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΥΠ’ΟΨΙΝ
Ότι μια εβδομάδα μετά την εκλογήν του ως Πρωθυπουργός,

ο κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 

Με συνοδεία το μισό Υπουργικό Συμβούλιο κατέβηκε στην πατρίδα μας Ηλεία και με φόντο το καμμένο Κρόνιο λόφο, μας ανακοίνωσε ότι η πρώτη του πράξη σαν Πρωθυπουργός θα είναι η παραδειγματική Ανασυγκρότηση και Πράσινη Ανάπτυξη της Ηλείας, ότι επανέλαβε τις υποσχέσεις του αργότερα σε άλλο του ταξίδι στο τόπο μας, ότι και για τρίτη φορά με την ευκαιρία της παραδόσεως των έτοιμων σπιτιών στους δικαιούχους του χωριού Αρτέμιδα από το Πρόεδρο της Κύπρου κ. Δημήτρη Χριστόφια,

ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ
Ότι εμπαιζόμαστε γιατί αφού μέχρι στιγμής όχι μόνον δεν έχει κάνει απόλύτως τίποτα για να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του, αλλά πραγματοποιήθηκε στη Βόνιτσα ειδική σύσκεψη για Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Προστασίας του Αμβρακικού, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την αποκατάσταση των πυροπαθών της Ηλείας, υποσχόμενοι δε οι αρμόδιοι, ότι θα επιληφθούν αργότερα με το Πρόγραμμα Ανάπτυξης της Ηλείας,

Κ Α Λ Ο Υ Μ Ε 
Το κ. Πρωθυπουργό να τηρήσει τις υποσχέσεις του και, σεβόμενος την αξιοπιστία του, να παρέμβει στους αρμόδιους Υπουργούς για να επιταχύνουν τις ενέργειές τους και τις ανάλογες διαδικασίες για να λήξει, επί τέλους, το δράμα που ζουν οι πατριώτες μας μέσα στη ζέστη και στα κρύα, ξεχασμένοι και ελπίζοντες ότι η πολιτική ηγεσία του τόπου μας θα κάνει το καθήκον της και θα τους βγάλει από τη μιζέρια και τα αποκαίδια, μέσα στα οποία διαβιούν.

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Γνωρίστε το Γούμερο!


Το Γούμερο, είναι ένα χωρίο με υπέροοχη θέα και πολλά ενδιαφέροντα αξιοθέατα. Έχουμε την τύχη να ζούμε σε ένα χωριό με πολλές ιδιαιτερότητες. Είναι ορεινό και σχεδόν απομονωμένο. Απέχει περίπου πενήντα λεπτά με αυτοκίνητο από τον Πύργο, την πρωτεύουσα του Νομού Ηλείας. Η τοπική ιστορία είναι πλούσια και τα αξιοθέατα που μπορεί να περιηγηθεί ο επισκέπτης ιδιαίτερα αξιόλογα.

Ανηφορίζοντας για το Γούμερο, ύστερα από αρκετές στροφές, συναντάμε την Παναγία τη Σπηλιώτισσα, ένα εκκλησάκι στη σκιά ενός βράχου. Συνεχίζοντας προς το χωριό, λίγο πριν το Σχολείο, στο ύψος του γηπέδου Βόλλεϋ, δεξιά, θα δούμε πινακίδα προς Νικαβα, ένα εκκλησάκι Μετόχι του Παναγίου Τάφου. Πλησιάζοντας στο χωριό, πριν φτάσουμε στα σχολεία, στην ταβέρνα, κοιτάζοντας δεξιά κάτω, έχουμε μπροστά μας μια υπέροχη θέα ως τα παράλια του Νομού Ηλείας και το λιμάνι του Κατάκολου. Θαυμάσια θέα και ακόμη πιο θαυμάσιο το ηλιοβασίλεμα!

Προσπερνώντας αριστερά τα σχολεία, συνεχίζουμε και στη μεγάλη δεξιά στροφή, πινακίδες μας οδηγούν στον Ασκητή, ένα μοναστήρι φαινόμενο όπου καταρρίπτεται η θεωρία: Βουνό με βουνό δεν... σμίγει!
 
 
 
Σε δύο σπηλιές, μπορούμε να θαυμάσουμε βουνά να σμίγουν και στη βάση τους ένας απέριτος βυζαντινός ναός, ο Αϊ Γιάννης ο Ασκητής, με τη φανταστική θέα των δύο βουνών και το Αγίασμα.

Διασχίζοντας το χωριό, φτάνουμε στην πλατεία. Εκεί θα βρούμε δροσιά, καφέ, φαγητό και παραδοσιακή φιλοξενία. Τέλος, στα βόρεια του χωριού, υψώνεται το κάστρο.
Διονυσία Τζουανοπούλου & Άγγελος Αποστολόπουλος. - Μαθητές Γ΄τάξης Γυμνασίου Γούμερου.

Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Αποθέωση του πολιτικαντισμού η ομιλία στη Βουλή του Βουλευτή Ηλείας κ. Αντωνακόπουλου για τους νέους Δήμους


«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ»
27063 Λαμπεία Τηλ 6972295293  





Δίβρη 24-5-2010                                        
Αποθέωση του πολιτικαντισμού η ομιλία στη Βουλή
του Βουλευτή Ηλείας κ. Αντωνακόπουλου για τους νέους Δήμους 
      Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η ομιλία του βουλευτή Ηλείας του ΠΑΣΟΚ κ. Τάκη Αντωνακόπουλου στη Βουλή (βλ. τοπικές εφημερίδες 22-5-10) κατά την συζήτηση της Επιτροπής Εσωτερικών υποθέσεων για τον «Καλλικράτη» και ιδιαίτερα σε σχέση με το νέο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας.
      Ούτε λίγο ούτε πολύ ο κύριος βουλευτής, θυμίζοντας πολύ παλιές εποχές κοινοβουλευτισμού επί αλήστου μνήμης Βούλγαρη (του επιλεγόμενου και «Τζουμπέ»), είπε τα εξής καταπληκτικά, παράδοξα και ψευδή:
      Πρώτον: είπε «η Αρχαία Ολυμπία δεν ταιριάζει να συνυπάρξει με περιοχές ορεινού αγροτικού δήμου»!!. Πέρα από περίεργες «ρατσιστικές» προεκτάσεις των απόψεων του ερίτιμου κ. βουλευτή, ξεχνά ότι η τουριστική ανάπτυξη στο νέο Δήμο θα προέλθει από την σύζευξη της Αρχ. Ολυμπίας με την Ιστορία, τον Πολιτισμό, τα Μνημεία και τις φυσικές καλλονές της περιοχής ορεινής Ηλείας ως ένα σημαντικό αναπτυξιακό δίπολο και όχι με τον Πύργο που προτείνει.
      Δεύτερον: είπε «ο ορεινός Δήμος πρέπει να γίνει με επίκεντρο τον Δήμο Ωλένης»!!. Προφανώς ο ρέκτης κ. βουλευτής θέλοντας «να χαϊδέψει τα αυτιά» των Ωλένιων ψηφοφόρων του (αποθέωση του πολιτικαντισμού), ξεχνά ότι στο σημερινό Δήμο Ωλένης υπάρχουν μόνο 4 ορεινά χωριά (Κλινδιά, Πεύκη,  Αγιανάνα , Γούμερο) και ο υπόλοιπος Δήμος δηλ. το 80% έχει μέσο υπερθαλάσσιο υψόμετρο 160μ. και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον Πύργο.
      Τρίτον και σπουδαιότερο: είπε «οι ορεινοί δήμοι που πήγαν στην Αρχ. Ολυμπία έχουν τις επιφυλάξεις τους»!!!. Εδώ είναι η αποθέωση της ανακρίβειας, καθόσον οι ορεινοί δήμοι Φολόης και Λαμπείας  δέχτηκαν ανεπιφύλακτα (σχεδόν πανηγυρικά) την ένταξή τους στην Αρχ. Ολυμπία και ο Δήμος Λασιώνος «ως ένα καλό πρώτο βήμα»…
      Κατόπιν αυτών, αφήνουμε τον κύριο βουλευτή στην κρίση των ψηφοφόρων του (που δεν είναι «αγελαίοι») αλλά και του συνόλου του Ηλειακού λαού.
      Τον καλούμε να επανορθώσει, τα λάθη ανθρώπινα. 
      Ο πρόεδρος
      Σωτήρης Σωτηρόπουλος
      (εκδότης του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» -τηλ 6972295293)

Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

ΔΗΛΩΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΕΙΝΟ ΔΗΜΟ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΑΚΗ ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ 
..... νομίζω ότι σε σχέση με τον ορεινό δήμο που έχει ως επίκεντρο την Αρχαία Ολυμπία  πρέπει να γίνει ορεινός δήμος με επίκεντρο το δήμο Ωλένης, που είναι ορεινός. Η Αρχαία Ολυμπία είναι μια περιοχή που φιλοδοξούμε να την καταστήσουμε παγκόσμιο κέντρο, τη Νέα Ολυμπία, όπως είπε ο Πρωθυπουργός στα πλαίσια του σχεδίου ανασυγκρότησης της Ηλείας και νομίζω ότι θα πρέπει να αφήσουμε εκεί τη δημοτική αρχή να ασχοληθεί με αυτά τα μεγέθη και να μην έχει να λύσει προβλήματα ενός πληθυσμού που θα είναι κατά 80% αγροτικής δραστηριότητας. Πρέπει να το δούμε και οι ορεινοί δήμοι  που πήγαν εκεί, έχουν τις επιφυλάξεις τους.




κάποιος να πει στον βουλευτή μας οτι ο ΔΗΜΟΣ ΩΛΕΝΗΣ δεν είναι ορεινός εκτός απο 5 χωριά στις παρυφές του όρους Φολοη (ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ-ΓΟΥΜΕΡΟ-ΠΕΥΚΗ-ΚΛΙΝΔΙΑ-ΚΑΡΥΑ) .....Ο ορεινός δήμος είναι όμως εφικτό να γίνει μονάχα με την συνένωση των δήμων ΛΑΜΠΕΙΑΣ, ΛΑΣΙΩΝΟΣ, ΦΟΛΟΗΣ και τα ορεινα χωρια των δήμων ΠΗΝΕΙΑΣ και ΩΛΕΝΗΣ.    

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΓΙΑΝΝΙΑ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ


Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στην εκδήλωση τιμής και Μνήμης για την Μάχη των Στενών Κατσαρού (Ιούνιος 1821) και την ηρωική θυσία του Οπλαρχηγού Καπετάν Γιώργη Γιαννιά και των παλικαριών του, που θα λάβει χώρα στο Μνημείο της Μάχης στον οικισμό Σπαρτουλιάς (επί της Ε.Ο . 111) του Δήμου Λασιώνος,
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ
ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΤΣΑΡΟΥ
την Δευτέρα 24 Μαΐου 2010 και ώρα 11:00 π.μ.
Η παρουσία σας θα αποτελέσει ιδιαίτερη τιμή γιά όλους μας 
Μετά τιμής
ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΗΣ
Δήμαρχος Λασιώνος

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΣ
11:00  Άφιξη στο Μνημείο του Γιώργη Γιαννιά.
11:10   Επιμνημόσυνος Δέησης.
11:20  Κατάθεση στεφάνων.
11:30  Μήνυμα Δημάρχου Λασιώνος.
11:40  Αναφορά στην Μάχη και την θυσία του Γ. Γιαννιά από τον ερευνητή κ. Παπαντωνόπουλο Κώστα.
12:00 Παραδοσιακοί χοροί από το χορευτικό του Δημοτικού Σχολείου Πανόπουλου.   
12:30   Εθνικός Ύμνος - Λήξη εκδηλώσεως.

Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ!

Το καφενείο του Δ. Αργυρακόπουλου, στην Παλιά Πέρσαινα(www.persaina.gr)
Όταν πάτε σε  ένα χωριό στην ορεινή Ηλεία ,  θα βρείτε ακόμη  παραδοσιακά καφενεδάκια.
Πολυπολιτισμικός ήταν πάντα ο ρολος τους στην μικρη κοινωνια των χωριων μας  . Κάποτε το θέατρο, το σινεμά, παίζονταν στο καφενείο. Οι βουλευτές έκαναν τις ομιλίες τους στα καφενεία. Έπαιζαν και παίζουν   το ρόλο του ταχυδρομείου. εκεί γίνονταν λαϊκές συνελεύσεις, ήταν τόπος διακίνησης ιδεών, αποφάσεων και εξελίξεων.
                          παράσταση καραγκιόζη σε καφενείο στην Αγία Άννα στην ορεινή Ηλεία!!! 


«Η αξία του καφενείου είναι μεγάλη. Εδώ σμίγει ο γέρος κι ο νέος και γίνονται όλοι ένα. Η πολιτική γίνεται στα καφενεία, εδώ πραγματώνεται η δημοκρατία κυριολεκτικά. Αν αυτός ο χώρος σβήσει, θα λείψει η κουλτούρα της χώρας».
αναφέρει ο Γιάννης Κατσόγιαννης ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Καφεπωλών Ελλάδας. 

Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010


ΕΝΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΘΟΛΟ ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΕΑ ΦΙΓΑΛΕΙΑ


Οι φωτογραφίες είναι πριν τις πυρκαϊές του 2007. Τα πεύκα που περιέβαλλαν το σπίτι κάηκαν όλα. Ευτυχώς το ίδιο γλύτωσε















.
Λίγα μέτρα μετά τη στροφή προς Νέα Φιγαλεία, στο Θολό, ένα παλιό σπίτι στα αριστερά του δρόμου θα τραβήξει την προσοχή μας. Δεν είναι μουσείο, με την επιστημονική έννοια του όρου, ωστόσο είναι μια συλλογή με παλαιά αντικείμενα που μάζεψαν οι ιδιοκτήτες του ακινήτου, ένας Ούγγρος και μία Γερμανίδα, και τα εξέθεσαν στο κατώι και στον περιβάλλοντα χώρο. Αντικείμενα που προφανώς έσωσαν από τα σκουπίδια και τη λήθη. Η επίσκεψη μπορεί να πάρει από λίγα λεπτά μέχρι αρκετή ώρα, είναι βέβαιο όμως ότι θα υπενθυμίσει και θα συγκινήσει
ΠΗΓΗ:  http://vytinaiika.blogspot.com

Η "ιεροτελεστία" του καφέ τη δεκαετία του ΄60


Η "ιεροτελεστία" του καφέ τη δεκαετία του ΄60....

Ελάτε να  φτιάξουμε εναν καφέ της παλιάς εποχής, οπως τον φτιάχνανε τότε ... και που αποτελεί για μένα μια απο τις παιδικές μου παραστάσεις   !

1/ Ο καφές αγοραζόταν απο το παντοπωλείο του χωριού μας σε κόκκους πράσινους..

2/ Για να "αβγατίσει" ή για να γίνει πιο γευστικός, προσθέτανε και λίγα ρεβύθια ή λιγα σπυριά στάρι ή κριθάρι...
3/ Παίρνανε το καφουρτιστήρι  σε σχήμα κυλίνδρου, οπως το βλέπετε στη φωτογραφία, οπου απο τον αξονά του περνούσε μια σούβλα. Υπήρχε μια μικρή συρταρωτή "πορτούλα" που ανοίγοντάς την βάζανε μέσα τον καφέ μαζί με το συμπληρωματικό υλικό, και κλείνοντάς την.....

4/...ακουμπούσανε την ακρη της "σούβλας" στην πυροστιά που την τοποθετούσαν στο πίσω μέρος του τζακιού, με αναμμένη τη φωτιά ,ωστε να κάνει αρκετά κάρβουνα , και αρχίζανε να γυρίζουν τη "σούβλα"....ετσι...

5/...Ετσι ωστε ο  κύλινδρος με το περιεχόμενο να βρίσκεται ακριβώς πάνω απο τη φωτιά..
Σταματούσανε  κάπου -κάπου για να ελέγξουν-ανοίγοντας την πορτούλα με τη μασιά- αν πήρε χρώμα ο καφές....



6/ Αφου καφουρδιζόταν ο καφές και μοσχοβολούσε το σπίτι ολόκληρο απο το αρωμά του, τον αδειάζανε πάνω σε μια πετσέτα (αυτές τίς μπλέ ή κόκκινες καρώ...) για να κρυώσει λίγο...
μετά παίρνανε το μύλο του καφέ, βγάζανε το χερούλι και το καπάκι, τον ρυθμίζανε να κόβει ψιλά η πιό χοντρά, ανοίγοντάς τον στη μέση και στρίβοντας μια βίδα που ηταν στο κάτω μέρος του πάνω κομματιού του μύλου. Το κάτω μέρος ηταν ο αποθηκευτικός χώρος του μύλου για τον κομμένο πλέον καφέ που επιτυγχανόταν με την περιστροφή του χερουλιού...
7/ Βάζανε απο  το φρεσκοκομμένο καφέ στο μπρίκι , με ανάλογο νερό και  ζάχαρη  και "ψηνόταν" στη θράκα.  Σερβιριζόταν σε χοντρό φλυτζάνι η σε κείνα τα φλυτζάνια που εφεραν πολύ ομορφες  εγχρωμες παραστάσεις...

Απ' ο,τι θυμάμαι απο τα παιδικά μου χρόνια ...

Υγ. Πάρτε κανα καφουρτιστήρι στο σπίτι, αχρείαστο να ειναι....αλλά ας υπάρχει καλού- κακού, μιάς και οι αγελάδες παραγίνανε ισχνές " ρε παιδί μου.....", που λέει και ο φίλος ο Θοδωράκης.....

Ι.Β.Ντινόπουλος


Διαβάστε περισσότερα: http://ligakaikala.blogspot.com

Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΝΝΗ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΛΑΜΠΕΙΑΣ

[baner.jpg]


Άλλη μια κεραία προτίθενται να τοποθετήσουν στην κορυφή του Αη Γιάννη στην Ορεινή οι "άρχοντες" του τόπου...
Αντισταθείτε τέλος πάντων, μιλήστε κάνετε κάτι....
Σε μέρη που υπάρχουν κεραίες κάνουν αγώνα να τις κατεβάσουν και εμείς συμφωνούμε να βάλουμε και άλλες...
Ντροπή μας,
αν νομίζεις ότι δεν σε αφορά, αν θεωρείς ότι θα δράσουν κάποιοι άλλοι αντί για εσένα και θα δώσουν λύσεις, ξανασκέψου το. 
Η μαζικότητα είναι το όπλο μας
ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ  ΠΩΣ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ …ΟΧΙ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΜΑΣ!!!!
[2455118276_e1d5550037.jpg]

Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

Η ΜΟΝΗ ΑΣΚΗΤΗ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ!


Η Πάτρα δεν είναι πια ούτε 2,5 ώρες από την Αθήνα.. περάσαμε μέσα από την πόλη αναζητώντας το χωριό Οβριές. Έχει ενωθεί πια τελείως με την πόλη της Πάτρας. Από εκεί ακολουθήσαμε την κατεύθυνση για Τρίπολη. Είναι ο ορεινός δρόμος που συνδέει την Πάτρα με Τρίπολη ή Πύργο διασχίζοντας τους δυτικούς πρόποδες του Ερυμάνθου. Η διαδρομή στην αρχή χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά όμως από περίπου 50 χιλιόμετρα το τοπίο γίνεται αναπάντεχα καταπληκτικό καθώς ο δρόμος διασχίζει ένα σπάνιο δάσος απο βελανιδιές. Ακολουθούμε την διαδρομή για Τρίπολη μέχρι τον Πανόπουλο, εκεί ρωτάμε και ακριβώς στην είσοδο του χωριού παίρνουμε τον δρόμο δεξιά για τα Καρυές - Πύργος. Άλλα 15 χιλιόμετρα άσφαλτο σε ανέγγικτο αγροτικό τοπίο.. αμέσως μετά την μεγάλη γέφυρα στρίβουμε αριστερά και ανηφορίζουμε για Γούμερο. Το ίδιο το Γούμερο μια ευχάριστη έκπληξη σκαρφαλωμένο στο πουθενά, εμφανώς πολύ πλούσιο χωριό.

Στην είσοδο του χωριού μια ταμπέλα μας οδηγεί δεξιά προς Μονή Ασκητή. Ανηφορίζουμε ένα στενό τσιμεντένιο δρομάκι που καταλήγει ψηλά στα όρια του χωριού και από εκεί συνεχίζουμε στον χωματόδρομο που κατεβαίνει την ράχη προς νότο. Οι ταμπέλες είναι ελάχιστες και κατεβαίνοντας τον χωματόδρομο τίποτα στα όσα διακρίνουμε κάτω στην χαράδρα δεν προιδεάζει για την θέση της Μονής. Παρόλα αυτά αγνοούμε το γεγονός ότι νυχτώνει, τις απαγορευτικές κλίσεις και τις πάμπολλες διακλαδώσεις.. προσπαθούμε να μείνουμε πάνω στην πιο πατημένη διαδρομή του δρόμου και μετά από 2 ακόμα ταμπέλες φτάνουμε στο πλάτωμα πάνω από την Μονή με το προσκυνητάρι της Τίμιας Ζώνης. Εδώ αφήνουμε το αυτοκίνητο και μια ακόμα ταμπέλα μας δείχνει την κατεύθυνση για το φαράγγι και το Μοναστήρι.

Στην αρχή κατηφορίζουμε ένα πλατύ αλλά πολύ απότομο δρόμο για περίπου 100 μέτρα που γλυστράει επικύνδυνα καθώς το έδαφος είναι ενα είδος πηλού που θυμίζει σαπουνόχωμα. Ο δρόμος αυτός καταλήγει σε ένα στριφογυριστο ακόμα πιο απότομο και εμφανώς αρχαίο καλντερίμι. Είναι τόσο απότομο που η κατάβαση θα ήτανε αδύνατη αν δεν υπήρχανε εδώ και εκεί έντεχνα τοποθετημένες πέτρες που λειτουργούν σαν πατήματα. Μετά από άλλα περίπου 100 μέτρα το καλντερίμι καταλήγει σε ένα πραγματικό καταράχτη. Δεν καταλήγει ακριβώς... περνάει κάτω από τον καταράχτη.. και οδηγεί στο τέλος ενός μικρού φαραγγιού απαράμμιλης ομορφιάς και απομόνωσης.

Το μέρος, ίσως λόγω της δυσκολίας στην πρόσβαση μοιάζει ανέγγικτο, σαν ένα μαγικό δωμάτιο που φτιάχτηκε και άνοιξε εκείνη την στιγμή αποκλειστικά για εμάς. Η φύση, το επίπεδο έδαφος, τα παράξενα γρεμνά και οι καταράκτες.. και στο τέλος σε μια κόγχη δεξιά η διαμπερής σπηλιά που ο άγνωστος ασκητής έκτισε το 1200 μ.χ. το μικρομονάστηρο. Η ερημιά απόλυτη και τα διστακτικά βήματά μας στον ιερό χώρο μοιάζουν πραγματικά με βήματα προσκυνητών.
Τα καλώδια που φαίνονται στις φωτογραφίες οδηγούν σε μια γενήτρια στην αρχή του καλντεριμιού και εξυπηρετούν τον φωτισμό σε κάποια γιορτή που γίνεται στην Μονή ίσως από τους χωριανούς στο Γούμερο. Εκτός από αυτά τα καλώδια τίποτα στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό της Μονής δεν συνάδει χρονικά με τον κόσμο που αφήσαμε πίσω μας σαν να περάσαμε ξαφνικά στο 1200.. Η διαμπερής σπηλιά έχει διαμορφωθεί σε 2 θαλάμους. Στον πρώτο υπάρχει το ιερό της Μονής, ένας μικρός εξώστης και ένα πηγάδι. Στον δεύτερο (ο οποίος δεν έχει στέγη) βρίσκονται τα ερείπια του χώρου διημέρευσης πιθανά του ασκητή. Σε αυτό το θάλαμο κυλάει ακόμα ένας καταράχτης αλλά η πρόσβαση σε αυτόν είναι δύσκολη λόγω των υλικών της στέγης που έχει καταρεύσει και των αποθέσεων από τις πλαγιές του φαραγγιού.
Σε κάποια κείμενα οι λιθοδομές στους πλαινούς τοίχους χρονολογούνται πολύ πιο παλιά από την Μονή.Στην φωτογραφία δεξιά διακρίνεται το ιερό, ο εξώστης δεξιά και στο βάθος ο πίσω τοίχος και η ανοικτή οροφή του δεύτερου θαλάμου.


Μέσα στην μονή τσιτσιριζε ένα καντηλάκι. Εμφανώς είμασταν οι μοναδικοί επισκέπτες σήμερα. Ανάβοντας το καντήλι μπροστά από κάποια εικονίσματα ασυναίσθητα επιχείρησα να εντοπίσω κάτι, έστω και σε μορφή απορριμμάτων που να ανήκει σε αυτήν την εποχή, μάταια όμως.. και παρόλη την ιερότητα του μου δημιουργήθηκε μια αίσθηση που "βάρυνε" στο χώρο..

Για την Μονή του Ασκητή στο Γούμερο Ηλείας διάβασα για πρώτη φορά στι βιβλίο "Άδηλη Ελλάδα" του Αθ. Ξανθόπουλου , εκδόσεις ΕΣΟΠΤΡΟΝ 2005, εκείνος αναφέρει ότι πιθανά ο χώρος ήτανε πρότερα αρχαίο ιερό και το καλντερίμι προυπήρχε κατά πολύ της Μονής. Άλλες αναφορές για την ιστορία του τόπου δεν βρήκα πουθενά και ας έψαξα. Κάποιες σκόρπιες σημειώσεις στο διαδίκτυο συμφωνούν όλες σε 2 πράγματα: στο ότι όταν απεβίωσε ο ασκητής ενταφιάστηκε μέσα στον χώρο της Μονής και ότι ο χώρος συνδεότανε στενά με τον χώρο με τις αρχαίες ελιές στην ίδια περιοχή και με την διαδρομή των αθλητών για την αρχαία Ολυμπία. Είναι ένας χώρος που θέλουμε και σίγουρα θα ξαναπάμε...
ΠΗΓΗ : http://taxidevontas.blogspot.com

Εορτασμός και γλέντι στο βουνό της Μοστενίτσας


Με λαμπρότητα γιορτάστηκε και φέτος, το Σάββατο 8 Μαΐου, η μνήμη του Ιωάννου του Θεολόγου, στο μικρό εκκλησάκι του Αγιάννη, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1400 μέτρων στο χωριό Ορεινή (Μοστενίτσα) του δήμου Λαμπείας.
Την ακολουθία τέλεσαν οι ιερείς παπά- Φίλιππας Πέτρου, παπά- Κώστας Αρβανίτης, παπά- Θανάσης Ασημακόπουλος κ. ά. Πλήθος κατοίκων από τα χωριά της βόρειας ορεινής Ηλείας, παρακολούθησαν με θρησκευτική κατάνυξη την δοξολογία.  Παρευρέθηκαν ο βουλευτής Ηλείας κ. Γιάννης Κουτσούκος, οι αντινομάρχες κ. Παναγιώτης Πλατανιάς και Νίκος Μιχαλόπουλος, ο δήμαρχος Λαμπείας κ. Παναγιώτης Παπαζαφείρης, οι αντιδήμαρχοι του δήμου Λαμπείας, ο συγγραφέας λαογράφος κ. Ηλίας Τουτούνης, ο πρόεδρος του τοπ. συμβ. Φολόης κ. Γεώργιος Δημόπουλος, ο  κ. Κώστας Παπαντωνόπουλος κ. ά. Στην συνέχεια ο ιερέας του Αγίου Ιωάννου παπά – Φίλιππας, παρέθεσε γεύμα αποτελούμενο από 23 αρνιά της σούβλας, ντόπιες πίτες, τυριά, σαλάτες και άφθονο κρασί και αναψυκτικά, στους παρευρισκόμενους προσκυνητές στον αυλείο χώρο του ναού. Επακολούθησε γλέντι με τραγούδια και χορό.
Τους ευχόμαστε Χρόνια Πολλά και ο Αγιάννης βοήθειά τους.
Πηγή: http://www.patrisnews.gr
 

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Μόνιμοι Κάτοικοι Αγνάντων

Η ζωή στο χωριό είναι ήσυχη. Κι αυτό γιατί η κοινότητα αποτελείται από τους λιγοστούς κατοίκους, γέροντες και γερόντισσες στην πλειονότητα. Είναι όμορφα όταν κάθεσαι και χαζεύεις τους ηλικιωμένους να κάθονται στα πεζουλάκια τους τα ανοιξιάτικα μεσημέρια και απογεύματα. Τώρα που ο καιρός έχει ανοίξει, οι παπούδες και οι γιαγιάδες κάθονται και λιάζονται οι καημένοι και χάνονται στην ηρεμία και γαλήνη τους. Ενίοτε πιάνουν και την κουβέντα στις παρεούλες.. Φέρνει ο καθένας την καρέκλα από την αυλή του να καθήσει και αυτός. Άλλοι κάνουν βόλτες πέρα δώθε στο δρόμο και πιάνουν την κουβεντούλα όταν βρίσκουνε κάποιο χωριανό. Άλλοι προτιμούν να πάνε στα δύο καφενεία του χωριού να πιούνε το καφεδάκι τους. Όπως και να 'χει, ακούς και γέλια και αναστεναγμούς. Χαίρονται γιατί νιώθουν ασφάλεια και συμπαράσταση όταν είναι όλοι μαζί. Αναστενάζουν και στενοχωριούνται όταν η σκέψη τους πάει στα παιδιά τους και τα εγγόνια τους που είναι στην πόλη. Είτε στην Αθήνα είτε στην Πάτρα είτε στην Αμαλιάδα ή στον Πύργο."Τι να κάνουμε, παιδάκι μου, έχουν δουλειές..", λέει η κυρά Θοδώρα που βλέπει το γιο της τρεις φορές το χρόνο. Κρυφός πόνος πάντα υπάρχει, αλλά το έχουν πάρει απόφαση ότι μόνοι τους θα φύγουν από τη ζωή.
Αγναντιώτες και Αγναντιώτισσες εγκατέλειψαν το χωριό πριν από πολλά χρόνια. Φτιάξαν τις οικογένειές τους αλλού και νοσταλγούν τις στιγμές στο χωριό, γι αυτό κι έρχονται όποτε τους το επιτρέπουν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις. Τότε είναι που σφύζει από ζωή το χωριό. Τότε είναι που οι γέροντες όλοι γελάνε με την καρδιά τους όταν βλέπουν τα εγγόνια να τρέχουν πάνω κάτω στους δρόμους του χωριού! Κάπως έτσι θα ήταν το χωριό μας όταν είχε στο δυναμικό του σαράντα και πενήντα μαθητές.. Ένα χωριό γεμάτο ζωή.
Τώρα πια, όμως, μετρημένες στα δάκτυλα ενός χεριού είναι οι οικογένειες που έχουν παιδιά που πάνε σχολείο. Η Λίτσα, μαθήτρια Β' Λυκείου, αγωνίζεται κι αυτή περισσότερο από τα παιδιά των πόλεων να ανταπεξέλθει στις δοκιμασίες των εξετάσεων με επιτυχία. Για μαθήματα δεν πηγαίνει στο ανύπαρκτο φροντιστήριο του χωριού αλλά... στην Πάτρα!
Αυτοί που καλά στέκουν είναι οι Βούλγαροι. Έχουν νοικιάσει σπίτια αρκετοί στο χωριό. Μερικά ζευγάρια έχουν και μικρά παιδάκια, που όμως δε φτάνουν σε αριθμό να κρατήσουν το σχολείο μας ανοιχτό μετά από μερικά χρόνια. Τα φέρνουν στην παιδική χαρά του προαυλίου μας τα απογεύματα να παίξουν. Εκεί κάποιο παιδάκι μας χάλασε και την τριανταφυλλιά που φυτέψαμε πρόσφατα.. Φαίνεται του άρεσε τόσο πολύ όπως διακοσμούμε το χώρο μας που είπε να βάλει κι αυτό το χεράκι του!
Το ενδιαφέρον μας για τα Άγναντα, ένα ελληνικότατο χωριό, δε σταματάει μόνο στο "άλλοτε" και στο "σήμερα". Προχωράει και στο "μετά". Υπάρχει, λοιπόν, "μετά" για τα Άγναντα μετά από μερικά χρόνια ή δεκαετίες; Μπορεί κάποιος να απαντήσει αυτή την πονεμένη ερώτηση, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περισσότεροι κάτοικοι είναι ηλικιωμένοι; Όταν φύγουν ποιος άραγε θα μείνει να φυλάει πίσω..

ΠΗΓΗ: http://dim-agnant.blogspot.com

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΩΛΕΝΗΣ ΣΤΗ ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΛΑΣΙΩΝΟΣ

Ο δήμαρχος Ωλένης για τον Καλλικράτη
Τη δημιουργία ενός νέου Δήμου με τη συμμετοχή των Λασιώνος και Ωλένης, προτείνει με επιστολή του προς τη λαϊκή συνέλευση του Δήμου Λασιώνος, ο Δήμαρχος Ωλενης Γιάννης Παναγόπουλος. Ωστόσο, παραθέτει μια σειρά από προϋποθέσεις, για την ομαλή λειτουργία αυτού του δήμου που θα προκύψει. Προτείνει μεταξύ άλλων, να ονομάζεται Δήμος Λασιώνος και ιστορική έδρα να οριστεί ένα δικό του σημερινό χωριό καθώς και οι συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου να γίνονται στο Πανόπουλο. Εκεί, να λειτουργεί επίσης το ΚΕΠ, καθώς επίσης οι υπηρεσιακές μονάδες Γεωργίας-Κτηνοτροφίας, Περιβάλλοντος-Πολιτικής Προστασίας, Τεχνολογίας-Πληροφορικής-Επικοινωνιών και Διαφάνειας και θα είναι και η έδρα της Κοινοφελούς Δημοτικής Επιχείρησης. Ωστόσο, τονίζει τέλος ότι θα πρέπει, έδρα να οριστεί το Καράτουλα.


Ο Βασίλης Παπαντώνης-Δήμαρχος Λασιώνος δήλωσε: 
«Πρέπει η ορεινή Ηλεία να μπορεί να σχεδιάζει το μέλλον της. Δεν θα μας λύσει τα προβλήματα ούτε η Αμαλιάδα, ούτε ο Πύργος ούτε η Αρχαία Ολυμπία» δήλωσε ο κ. Παπαντώνης και τόνισε ότι η Λαμπεία είναι η μόνη «δύναμη» που έχουν για να συμπορευτούν. Επίσης έκανε γνωστό ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Λασιώνος απέρριψε την πρόταση του Δήμου Ωλένης για συνένωση.

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ, Ο ΦΟΛΟΣ, ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΚΑΙ Ο ΕΡΥΜΑΝΘΙΟΣ ΚΑΠΡΟΣ

Προς
Την Συντακτική επιτροπή του περιοδικού «Φολόη»

Αγαπητοί φίλοι, συμπατριώτες και μελλοντικοί συνδημότες
            Γνωρίζετε καλά τα αισθήματά μου για τον περιοδικό σας, γνωρίζετε τους δεσμούς που είχα με τον αείμνηστο εμπνευστή και ιδρυτή της «Φολόης» Μπάμπη Παπαθεοδώρου. Και νοιώθω μεγάλη ικανοποίηση ότι κι εγώ ήμουν από τους πρώτους που συνέβαλα στην γέννηση του αξιόλογου εντύπου σας και βοήθησα στα πρώτα βήματα της κυκλοφορίας του.
            Έκανα αυτό τον μικρό πρόλογο για να συνεχίσω με τα επόμενα και να μη παρεξηγηθώ από ανθρώπους που πονάνε και αγωνίζονται για τον τόπο τους και θέλουν να προσφέρουν στην ιστορική μνήμη των χωριών μας, την προστασία του περιβάλλοντος, τη λαογραφία και την ανάπτυξή τους. Θεωρώ το έντυπό σας σοβαρό και επωφελές και ένα εκδοτικό άθλο για τα μέτρα μας και την χειμαζόμενη πνευματικά Ηλεία. Επομένως οι παρακάτω σκέψεις μου και ενδεχομένως κάποιες καλοπροαίρετες παρατηρήσεις μου ελπίζω να μη εκληφθούν ως παρέμβαση (ή και αντίθεση) στην εκδοτική σας ανεξαρτησία και ελευθερία στην έκφραση γνώμης και άποψης, αλλά για την σωστή και επωφελή αντιμετώπιση της τοπικής μας ιστορίας (που είναι κοινή για τα γειτονικά χωριά μας) με την αποκατάσταση της αλήθειας, αποφεύγοντας τις παραποιήσεις και τις πρόσκαιρες εντυπωσιακές αναφορές.
Και έρχομαι στο προκείμενο.
            Αφορμή για την επιστολή μου αυτή είναι ένα άρθρο που διάβασα στο τελευταίο τεύχος της «Φολόης» (τ.54 Ιανουαρ-Μάρτ 2010) με τίτλο «Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ ΦΟΛΟΗ ΣΤΗ ΦΟΛΟΗ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ» και με συγγραφέα τον κ. Σωτήρη Σοφιά που επιμελήθηκαν οι αγαπητοί σε μένα συμπατριώτες Γιάννης Μαρκόπουλος και Ανδρέας Χρονόπουλος. Ομολογώ ότι στενοχωρήθηκα με το περιεχόμενο, περισσότερο γιατί σε μερικά σημεία (περί Ερυμάνθιου Κάπρου κλπ) συμπίπτει με ανεύθυνες «διηγήσεις» και «φαντασιώσεις» κάποιων συμπολιτών μας που έχουν γελοιοποιήσει κατά καιρούς την Ιστορία και Μυθολογία μας στο βωμό κάποιων εφήμερων ωφελιμιστικών συμφερόντων  ή ανόητων τοπικιστικών προβολών ή και ασύγγνωστων αφελειών  (εννοώ ένα αυτοαποκαλούμενο ορειβατικό-φυσιολατρικό σύλλογο «Επτάλοφος» Γουμέρου, το Δήμο Λασιώνος, δυστυχώς και επίσημες ιστοσελίδες της Νομαρχίας Ηλείας ή και αξιόλογες ιστοσελίδες συμπολιτών) που κακοποιούν βάναυσα την αλήθεια και το χειρότερο αναμεταδίδουν με υπερηχητική ταχύτητα την κακοποίηση που με εργαλείο το Ίντερνετ δυστυχώς γίνεται λανθασμένο «κτήμα» εκατομμυρίων χρηστών και κυρίως των δικών μας ανθρώπων!!!
            Και εξηγούμαι, όσο μπορώ πιο συνοπτικά:

1. Για το όρος ή οροπέδιο Φολόης, τον βασιλιά Φόλο τον τάφο και την σπηλιά του, την μάχη των Κενταύρων με τον Ηρακλή  αντί άλλων σας παραθέτω πιο κάτω το κύριο άρθρο που έχω γράψει στο περιοδικό «ΔΙΒΡΗ» και παρακαλώ να το διαβάσετε με προσοχή, γιατί  νομίζω ότι δίδει πολλές και χρήσιμες απαντήσεις (στηριγμένες σε σοβαρές αρχαίες και νέες πηγές –Απολλόδωρος, Κορύλλος κ.α.) που ασφαλώς τίθενται σε κριτική και διερεύνηση της αξιοπιστίας τους, μόνο από ειδήμονες. Μόνο ορισμένα σχόλια για τα αναφερόμενα στο άρθρο του κ. Σοφιά.
Ειλικρινά έπεσα από τα σύννεφα διαβάζοντας το άρθρο αυτό. Πέρα από το γεγονός ότι η αρχική «ταυτοποίηση» της Σπηλιάς του Φόλου έγινε από το Google (sic!) και στη συνέχεια με την υπόδειξη και διήγηση του αγαπητού, ανιδιοτελούς και δραστήριου ακτιβιστή Ταμπουρόγιαννη,…  Και ως εδώ καλά, σπηλιές πράγματι υπάρχουν πολλές στη περιοχή μας και ο καθένας έχει το δικαίωμα να «ταυτοποιεί» κάποια σπηλιά ως εκείνη του βασιλιά Φόλου, ακόμη και με παρατραβηγμένες υποθέσεις περί «λαθροθηρών ή αρχαιοκαπήλων που ανατίναξαν τη σπηλιά του Φόλου». Αλλά να πλάθει κάποιος ένα νέο μύθο περί Κενταύρων, της μορφής της κενταυρομαχίας κλπ, είναι λίαν υπερβολικό και επικίνδυνο για την ωραία Μυθολογία μας, που στο κάτω-κάτω δεν είναι τίποτα παραπάνω από αλληγορικές έννοιες που διαπαιδαγώγησαν και έθρεψαν πνευματικά επί χιλιετηρίδες τις γενιές όχι μόνο των ελλήνων αλλά όλων των συνανθρώπων μας όπου γης.
Στο παραπάνω θέμα με το κύριο άρθρο μου στο περιοδικό «ΔΙΒΡΗ» -εγώ που δεν είμαι  ιστορικός αλλά ένας απλός πολίτης σαν και σας- προσπάθησα να ανοίξω ένα σοβαρό διάλογο μεταξύ επαϊόντων. Πλην δεν υπήρξε ανταπόκριση, ούτε καν αντίλογος. Ας ελπίσουμε να γίνει κάποτε.
2. Για τον 3ο άθλο (και όχι τον 4ο που λέει ο αρθρογράφος)  του Ηρακλή με τον Ερυμάνθιο κάπρο, ο συγγραφέας κ. Σοφιάς τον συνδέει άμεσα με τους Κενταύρους της Φολόης, και νομίζω ότι εδώ τα πράγματα είναι πιο σοβαρά και επικίνδυνα για την κακοποίηση της μυθολογίας μας.
Κατ΄ αρχήν η «απομυθοποίηση» του άθλου - σύμφωνα πάντα με τον συγγραφέα- ξεκίνησε από πληροφορία που είχε από την  «Βικιπαίδεια» του Ιντερνετ (τελικά αυτό το καταπληκτικό εργαλείο αντικατέστησε, διαπρεπείς αρχαίους και νέους συγγραφείς που έχουν καταναλώσει τόνους μελάνι και έχουν ξοδέψει καντάρια τάλαντα και φαιά ουσία)… Και ο συγγραφέας δημιουργεί την δική του «μυθιστορία» κομμένη και ραμμένη, αμφισβητώντας διαρρήδην τους αρχαίους συγγραφείς!!. Ακόμη καταρρίπτει και την κοινώς παραδεκτή  αλληγορία των μύθων (Ηρακλής=ήλιος, Κένταυροι=καταιγίδες, Κάπρος=ορμητικός ποταμός Ερύμανθος).
Πέρα από το γεγονός της νέας καινοφανούς θεωρίας περί του αιτήματος των Κενταύρων στον Ευρυσθέα για να στείλει τον Ηρακλή «να καθαρίσει» τον παρενοχλούντα Κάπρο (αφού προηγουμένως  … «καθάρισε» ένα-ένα τους Κενταύρους), προχωράει στην απίθανη εκδοχή ότι ο άθλος του Ηρακλή διαδραματίστηκε στο Φαράγγι της Φολόης και μάλιστα ακριβώς στο «γεφύρι του Μπερή στο Αντρώνι που είχε φράξει με δίχτυ» και έπιασε τον Ερυμάνθιο Κάπρο !!!…(εδώ αντιγράφει και βαδίζει ακριβώς στα μυθοπλαστικά χνάρια του Γουμέριου «Επτάλοφου», της εξοργιστικής ιστοσελίδας της επίσημης Νομαρχίας Ηλείας αλλά και των ιστοσελίδων συμπατριωτών μας).  Αλήθεια, δεν άνοιξαν οι παραπάνω ποτέ τους ένα βιβλίο μυθολογίας για το που χωροθετείται η πραγματοποίηση του  συγκεκριμένου άθλου, δεν έχουν ποτέ διαβάσει που ήταν η Αρχαία Ψωφίδα και τα σπαρτά της που κατέστρεφε ο φοβερός κάπρος, δεν διάβασαν ποτέ τους για τον τρόπο που συνέλαβε ο Ηρακλής το ζώο στα χιόνια σε μια λόχμη του όρους Ερύμανθου;
Εν τέλει δεν καταλαβαίνουν ότι «μυθοπλαστικά κατασκευάσματα ή αποκυήματα» του τύπου ότι ο Κάπρος του Ερύμανθου δεν έβρισκε νερό να πιεί στο τεράστιο και λίαν υδροφόρο βουνό (με χιλιάδες αείρροες πηγές) και θα πήγαινε να ξεδιψάσει στον Σελλήεντα ποταμό, στο γεφύρι του Μπερή και να πέσει στο δίχτυ του Ηρακλή, είναι το λιγότερο αφελείς ιστορίες ούτε για παιδιά;
Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει τι εξυπηρετεί μια τέτοια παραποίηση-κακοποίηση και τι ωφελεί στην προβολή και αξιοποίηση του τόπου μας ή την προοπτική τουριστικής ανάπτυξης μια τέτοια τακτική και μεθόδευση, όταν σήμερα οι τουρίστες και επισκέπτες των χωριών μας και της περιοχής μας είναι αρκετά διαβασμένοι και υποψιασμένοι. Γιατί το εύκολο ψέμα και η ανεύθυνη πληροφορία … «έχουν κοντά ποδάρια» κατά το κοινώς λεγόμενο.
Τελειώνοντας, θέλω να τονίσω ότι εμείς (εννοώ τα έντυπά μας) έχουμε χρέος να αποφεύγουμε αυτές τις υπερβολές που μας βλάπτουν γιατί τα γραπτά μένουν. Ακόμη και να διορθώνουμε πράγματα που κάποια στιγμή γράφτηκαν με οδηγό το κακώς εννοούμενο τοπικιστικό συμφέρον ή το  συναίσθημα. Πιστεύω ότι κάθε τόπος έχει την δική του μικρή ή μεγάλη ιστορία και αυτή πρέπει να προβάλλουμε. Και δόξα τω θεώ, η ευρύτερη περιοχή της Φολόης (ή Κάπελης όπως εγώ αρέσκομαι να λέω, άσχετα αν το όνομα Φολόη έχει καταγραφεί και καθιερωθεί στη συνείδηση του λαού για το πανέμορφο οροπέδιο και κανείς δεν μπορεί να της το πάρει…) έχει την δική της σημαντική αρχαία και νεώτερη ενδιαφέρουσα ιστορία.
Με εκτίμηση
Σωτήρης Σωτηρόπουλος
Εκδότης του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ»
Υ.Γ. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε το θέμα και δια ζώσης για διευκρινήσεις εκατέρωθεν  

(σ.σ. το κατωτέρω κείμενο δημοσιεύτηκε στο 120ο τ. του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» Απριλ-Ιουν 2008)

ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, ΤΟ ΜΥΘΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τελικά που είναι η αληθινή τοποθεσία του όρους Φολόη,
που έγινε η μυθική μάχη του Ηρακλή κατά των Κενταύρων και
που ετάφη ο βασιλιάς Φόλος;
Προλογικό σημείωμα
Σήμερα μέσα από τις στήλες του περιοδικού μας θα επιχειρήσουμε κάτι το ανορθόδοξο, κάτι ας πούμε πρωτοποριακό (έχοντας επίγνωση τι κάνουμε…), κάτι που μπορεί να προκαλέσει συζητήσεις ειδημόνων ερευνητών (που το ευχόμαστε) ή αντιδράσεις ασχέτων ή αφελών αυτοαποκαλούμενων «ιστοριοδιφών» ακόμη και φανατικών τοπικιστών (που το απευχόμαστε), εν τέλει κάτι που θα κεντρίσει   το ενδιαφέρον των συμπατριωτών της ευρύτερης περιφέρειας της πλέον ορεινής Ηλείας για να ξεφύγουν έστω και για λίγο από τη ραστώνη της καθημερινότητας και την ωχαδερφιστική αντιμετώπιση της ιστορικής μας μνήμης και κληρονομιάς.
            Είναι αλήθεια, ότι το εγχείρημά μας αυτό έχει ένα πλεονέκτημα για μας. Γιατί εμείς δεν είμαστε ούτε ερευνητές, ούτε ιστορικοί, ούτε ιστοριοδίφες, ούτε καν συγκροτημένοι μελετητές της μυθολογίας και ιστορίας του τόπου μας και ως εκ τούτου δεν κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε ή να αντιπαρατεθούμε σοβαρά με ειδήμονες που κατέχουν ή ερευνούν την ιστορική αλήθεια. Το πολύ- πολύ να κριθούμε καλοπροαίρετα (ελπίζουμε) και να συγχωρήσουν την όποια …αποκοτιά μας. Θα δώσουμε όμως, όλο το δυναμικό μας και βήμα στη «Δ» για ένα δημιουργικό διάλογο. Και τούτο όχι για να προβάλουμε κάποια τοπικιστική υπεροχή ή να υποκλέψουμε στοιχεία ιστορικά για ωφελιμιστικούς ή άλλους ανόητους λόγους.
Και τα λέμε αυτά, γιατί δυστυχώς τελευταία ζήσαμε και ζούμε στην περιοχή μας στιγμές  που δεν μας τιμούν. Εννοούμε τους επίσημους φορείς ή κοντοπατριώτες μας εκείνους (Δήμους ή Πολιτιστικούς Συλλόγους και τοπικούς «παράγοντες») με τις ανιστόρητες και εξωφρενικές επίσημες εκδηλώσεις τους όπου παραποιούν (σκοπίμως ή από άγνοια) τη μυθολογία και την ιστορία μας, με μοναδικό στόχο την προβολή τους και την εμπορευματοποίηση (κακώς εννοούμενη ανάπτυξη τουρισμού στα χωριά τους κλπ). Δεν είναι πολύς καιρός π.χ. που διαβάσαμε στις εφημερίδες για εκδηλώσεις και πορείες στο δήθεν «φαράγγι  του Ερυμάνθιου κάπρου» στο Γούμερο ή τα Άγνατα μέχρι το Πανόπουλου ή το δήθεν «μονοπάτι του Ηρακλή» στους ίδιους τόπους  ή το δήθεν «ολυμπιακό μονοπάτι» αλλού !!!… Αυτή η περίεργη συμπεριφορά, αυτή η επιεικώς ανόητη υποκλοπή μυθολογικών ή ιστορικών στοιχείων (ιδιότυπο ψέμα που έχει …«κοντά ποδάρια» κατά τη λαϊκή θυμοσοφία) μετά τους εφήμερους κομπασμούς και τα εφήμερα οφέλη, στο τέλος όλα αποκαλύπτονται και πληρώνονται… Και είναι κρίμα, γιατί κάθε τόπος έχει την δική του φυσιογνωμία, την δική του «σκιά», την δική του ιστορία που αρκεί να την μάθει, να την τιμήσει για να τιμηθεί…
Φολόη – Κένταυροι - Φόλος
            Τώρα, για να επανέλθουμε στο θέμα μας, αφορμή για να ασχοληθούμε με το όνομα Φολόη έδωσαν δύο εντυπωσιακά δημοσιεύματα που φιλοξενήθηκαν στο προηγούμενο τεύχος της «ΔΙΒΡΗΣ» (τ.119 Ιανουάρ.-Μαρτ. 2008).
Το πρώτο, από το βιβλίο με τίτλο «ΑΠΟ ΠΑΤΡΩΝ ΕΙΣ ΚΑΛΑΜΑΣ» του γνωστού γιατρού- περιηγητή και ιστορικού Χρήστου Κορύλλου, που γράφτηκε και εκδόθηκε το έτος 1891 και στο οποίο με τρόπο γλαφυρό, απολαυστικό περιγράφεται η πορεία των περιηγητών Κορύλλου και Θεοχάρη από την Πάτρα στην Καλαμάτα που πέρασαν πριν 118 χρόνια από την περιοχή μας και αφηγούνται συναρπαστικές λεπτομέρειες για τη ζωή και την κίνηση των κατοίκων των χωριών μας, για τα τοπωνύμια, τους θρύλους, τα σπίτια, τα ποτάμια και τα βουνά μας. Είναι ίσως η μοναδική κιβωτός γνώσης γραμμένη με λογοτεχνικό ύφος και επιστημονικό τρόπο, διαφορετικά θα είχαμε πλήρη άγνοια για το τι συνέβαινε την εποχή εκείνη στα χωριά μας. Λοιπόν μεταξύ των άλλων πολύ ενδιαφερόντων που διαβάζουμε υπάρχει λεπτομερής και πλήρης περιγραφή και αναφορά στη Φολόη. Για να δούμε τι γράφει ο Κορύλλος κατά την πεζοπορική διαδρομή του από Χάνι Πανόπουλου, μέσω Μπαρμπότας στη Δίβρη: «Ημείς τη συμβουλή του Χατζή Πανοπούλου, ετράπημεν τον δια της Φολόης άγοντα κλάδον και εταλαιπωρήθημεν επισήμως…. Εκείθεν όμως της βρύσεως, (Μπαρμπότας) η οδός γίνεται βαθμηδόν ανάντης και ανώμαλος, ελισσομένη επί της δυτικής πλευράς της Φολόης, τα νυν «Άγιος Κωνσταντίνος» καλουμένης. Ευτυχώς άπασα η πλευρά αύτη του όρους είναι κατάφυτος υπό δένδρων πυκνών και ακμαίων, πλησίον δε του ζυγού, εις ύψος 967μ., υπάρχει βρύσις, της Γιαννούλας καλουμένη, εξ ής αναβλύζει ολίγον μεν, πλην δροσερώτατον ύδωρ. …Μικρόν εκεί αναπαυθέντες και εισαγαγόντες, ώσπερ και αι του σιδηροδρόμου ατμομηχαναί, το αναγκιούν ημίν ύδωρ, ανήλθομεν επί του ζυγού (διασέλου) υψ. 1107μ., κειμένου μεταξύ των δύο κορυφών της Φολόης, και η μεν προς αριστερά τω ανερχομένω, καλείται «Άγιος Ζαχαριάς ή Παληκάρι», η δε προς δεξιάν, «Άγ. Κωνσταντίνος». Και παρακάτω (που οι αναγνώστες της «Δ» θα διαβάσουν σε αυτό το τεύχος) «Ως προείρηται, το όρος Φολόη καλείται το νυν Παληκάρι» κλπ.
Το δεύτερο, από ένα κείμενο παρεμφερές με το ανωτέρω, δημοσιευμένο το έτος 1902 στην μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα των Αθηνών «ΕΜΠΡΟΣ» ως εντυπώσεις ταξειδιώτου στη διαδρομή «Από Πύργου εις Καλάβρυτα» μέσω Δίβρης, όπου μεταξύ άλλων γράφει: «Η κωμόπολις αύτη (Δίβρη) αποτελουμένη εξ έξι συνοικιών, ιδιαιτέρα πατρίς των βουλευτών κ.κ. Πετραλιά και Στεφανοπούλου και διαρρεομένη υπό των χειμάρρων Λευκανία –Βαμβακά κοινώς- πηγάζοντος εκ της Φολόης και Μισοποτάμου, εκβαλόντων εις τον ποταμόν Ερύμανθον, κείται επι των κλιτύων του δεσπόζοντος Λαμπείου όρους, Αστρά. Ανατολικώς αυτής υπάρχει το όρος «Άγιος Ηλίας», δυτικώς το κωνοειδές όρος «Φολόη», επωνομάσθη δε ούτω, διότι εις τους πρόποδας αυτού ετάφη ο βασιλεύς των Κενταύρων Φόλος, αρκτικώς ο Γρεβενός, και μεταμεσημβρινώς ο Άγιος Κωνσταντίνος».
Βλέπουμε ότι τα δύο κείμενα αυτά που γράφτηκαν πριν 100 τόσα χρόνια το ένα από το άλλο με 10 χρόνια διαφορά, ταυτίζονται απολύτως ως προς την χωροθεσία του όρους Φολόη. Είναι τυχαία σύμπτωση ή ήταν κοινός τόπος την χρονική εκείνη περίοδο; Όπως παρατηρούμε  τοποθετούν το όρος Φολόη στη δυτική απόληξη των « ιερών Λαμπείων ορέων» (κατά Παυσανία και Όμηρο) στη Δίβρη, στην πλευρά των βουνών που επεκτείνονται προς το συνοικισμό της Μπαρμπότας και  προς τα συνεχόμενα χωριά Κερτίζα και Τσίπιανα. Μάλιστα περιγράφουν επακριβώς τις δύο κορυφές του, όπως ακριβώς ονομάζονται και σήμερα  «Άγιος Ζαχαριάς ή Παληκάρι» (Αη-Ζαχαριάς υψομ.1600μ.) και «Άγιος Κωνσταντίνος» (υψομ.1600μ.) και μεταξύ αυτών ο ζυγός με υψόμ.1107μ. (Διάσελο). Το δε δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΜΠΡΟΣ» προχωρά ακόμη περισσότερο και λέει ότι στους πρόποδες αυτού του όρους Φολόη ετάφη ο βασιλιάς των Κενταύρων Φόλος της μυθολογίας μας… Και η έκπληξή μας είναι ακριβώς αυτή, δεδομένου ότι μέχρι σήμερα όλοι γνωρίζαμε ότι το όρος Φολόη είναι η αλλιώς καλούμενη «Κάπελη», δηλ. το πανέμορφο δάσος εκ δρυών (κοινώς ¨δέντρων¨) που εκτείνεται σε μήκος και πλάτος 20 περίπου χιλιομέτρων σε επίπεδο οροπέδιο υψομέτρου 650-700 μέτρων. Έτσι το ξέραμε, έτσι έχει χαρτογραφηθεί, έτσι το λέμε, για το λόγο αυτό μετονομάστηκε το χωριό Γιάρμενα σε Φολόη, έτσι ονομάστηκε και ο νεοσύστατος Δήμος Φολόης (με έδρα το Λάλα), έτσι το διαφημίζουμε για περιηγητική, φυσιολατρική απόλαυση αλλά και τουριστική εκμετάλλευση…
Ποια είναι η αλήθεια και η ερμηνεία για το όρος Φολόη;
Ποια λοιπόν είναι η αλήθεια; Γιατί πριν 110 περίπου χρόνια μιλάνε (μια αξιόπιστη ιστορική πηγή ο Κορύλλος και ένα περιηγητικό δημοσίευμα σοβαρής εφημερίδας) και χωροθετούν τη Φολόη στη δυτική πλευρά της Δίβρης και γιατί αργότερα χαρτογράφησαν επισήμως τη Φολόη στο οροπέδιο της Κάπελης; Αυτό καλούμεθα μέσα από τις στήλες του περιοδικού μας να συζητήσουμε, όχι για να ανατρέψουμε τα «καθιερωμένα», αλλά για να δούμε την ιστορική αλήθεια σε όλες τις πτυχές του. Ακόμη και για εγκυκλοπαιδικούς, εκπαιδευτικούς λόγους.
Βεβαίως, η μυθολογία μας διδάσκει, μας εμπνέει, μας κάνει περήφανούς και οι ιστορικοί μας δια μέσου των αιώνων δίνουν την πραγματική ή την αλληγορική διάσταση των μύθων που όντως είναι η πεμπτουσία της ελεύθερης σκέψης και ο συντελεστής της δημιουργικής πορείας του πολιτισμένου κόσμου, που οφείλει τα μέγιστα στην αρχαία ελληνική Μυθολογία και Γραμματεία. Εμείς εδώ δεν πρόκειται να αναφερθούμε με λεπτομέρειες στο μύθο του άθλων του Ηρακλέους, της μάχης των Κενταύρων στη Φολόη και τον βασιλιά τους Φόλο, αλλά μόνο για υπενθύμιση και ακροθιγώς, για να το συνδέσουμε με τη σημερινή μας συζήτηση ως προς την πραγματική τοποθεσία της Φολόης και για πιο λόγο επεκράτησε η τωρινή ονομασία της Φολόης. Παρακάτω θα δούμε και θα παραθέσουμε λίγα στοιχεία από τη μυθολογία και την ιστορία αλλά και την τοπική παράδοση και θα περιμένουμε τις θέσεις και τις απόψεις όποιων θέλουν να λάβουν μέρος στη συζήτησή μας, δημοσιεύοντας ευχαρίστως ό,τι θα ωφελούσε τον αναγνώστη μας και την αλήθεια, αρκεί να είναι στα όρια των δυνατοτήτων από πλευράς χώρου των σελίδων μας.
α) Ξεκινάμε από την μυθολογία με ένα απόσπασμα πάλι από τον Κορύλλο και από το βιβλίο του «ΑΠΟ ΠΑΤΡΩΝ ΕΙΣ ΚΑΛΑΜΑΣ» (σελ.23) που γράφει: «Ως προείρηται, το όρος Φολόη καλείται το νυν Παληκάρι. Επί της Φολόης, ως η μυθολογία διδάσκει, κατώκουν οι εκ της Θεσσαλίας κατελθόντες Κένταυροι και εληίζοντο τα πέριξ, Είς τούτων, Φόλος καλούμενος, εξένιζε ποτέ τον Ηρακλέα, ελθόντα εις τα μέρη εκείνα προς σύλληψιν του Ερυμάνθιου κάπρου, προς τέλεσιν δηλ. του τρίτου άθλου του υπό του Ευρυσθέους επιβληθέντως αυτώ. Επειδή δε οι άλλοι Κένταυροι, μεθυσθέντες εκ της οσμής του χάριν του Ηρακλέους υπό του Φόλου ανοιχθέντος πίθου, εν ώ είχεν εναποτεθή υπό του Διονύσου, οίνος πολυετής και ευωδέστατος, υπό τον όρον να ανοιχθή υπό του φυλάσσοντος αυτόν Φόλου, όταν ο Ηρακλής εμφανισθή, επετέθησαν κατά τε του Φόλου και του Ηρακλέους, ο Ηρακλής, μετά δεινόν προς αυτούς αγώνα, άλλους μεν εφόνευσεν, άλλους δε εδίωξεν εις χώρας μακράς, τον δε Φόλον, τρωθέντα υπό τινος των φαρμακερών βελών αυτού καθ΄ ον χρόνον κατεγίνετο να θάψη, δια την συγγένειαν, τους φονευθέντας Κενταύρους, ο Ηρακλής έθαψεν υπό το όρος, όπερ έκτοτε ωνομάσθη Φολόη». Ας απολαύσουμε τώρα και την ωραία αλληγορική ερμηνεία για τον μύθο της μάχης των Κενταύρων στη Φολόη που μας δίδει ο ιστορικός της Ηλείας Γεώργιος Παπανδρέου στο περίφημο βιβλίο του  «Η ΗΛΕΙΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» (σελ. 263): «Και δεν δυνάμεθα μεν να διίδωμεν επακριβώς τα φαινόμενα, άτινα ωδήγησαν τους αρχαιοτάτους Ηλείους εις την διάπλασιν των ωραίων τούτων μύθων, εν τοις πλείστοις δε όμως αυτών ανασύρεται κάπως ο σκοτεινός πέπλος. Ούτω λ.χ. …οι Κένταυροι εν Φολόη είναι αι τρυκυμίαι και άφθονοι βροχαί αι κατακλυζουσαι τον χώρον εκείνον, ο δε ήλιος (ο Ηρακλής) καταστρέφει και διαλύει αυτάς…». Aλλά και ο δικός μας ιστορικός Νίκος Αναστόπουλος στο βιβλίο μας «Η ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» (σελ.75) γράφει: «Στον ίδιο χώρο και την ευρύτερη περιφέρεια ξετυλίγεται ο μύθος της μάχης του Ηρακλή με τους Κενταύρους που υπερασπιζόταν το Φόλο, όταν φιλοξενήθηκε απ΄ αυτόν κοντά στο σπήλαιο του Αρμακιανού κι άνοιξε το πιθάρι με το παλιό κρασί κι η μυρωδιά του σκορπίστηκε σ΄ όλη την περιοχή. Εκεί τοποθετείται και η εξόντωσή τους –των Κενταύρων- οι οποίοι βοηθούμενοι από τη μητέρα τους Νεφέλη πολέμησαν τον Ηρακλή, ενώ όσοι σώθηκαν τράπηκαν σε φυγή και καταδιώχτηκαν μέχρι το Μαλέα. Λίγοι μύθοι είναι τόσο σαφείς στη σημασία τους. Οι Κένταυροι είναι οι δαίμονες της καταιγίδας, που συγκεντρώνονται στις κορυφές των βουνών, ενώ ο Ηρακλής φιλοξενούμενος από τον Φόλο είναι ο ήλιος, ο οποίος μπαίνει στα νέφη που είναι γεμάτα ατμούς και απορροφάει το περιεχόμενο σε αυτά υγρό»
β) Από την σοβαρή, έγκυρη Εγκυκλοπαίδεια «ΔΑΝΔΡΑΚΗΣ – ΠΥΡΣΟΣ» (έκδοση 1932) και στο λήμμα «Φολόη» διαβάζουμε ένα πολύ ενδιαφέρον χωρίο του διαπρεπούς Αθηναίου γραμματικού και ιστορικού  (2ος π.Χ. αι.) Απολλόδωρου που μας οδηγεί σε σωστές ερμηνείες για την συζητούμενη ονομασία. Λέει λοιπόν ο ιστορικός Απολλόδωρος ότι οι Κένταυροι πολεμούσαν «πέτραις και ελάταις». Αυτό νομίζουμε ότι είναι πολύ σημαντικό τεκμήριο, ότι η μάχη μεταξύ Ηρακλέους και Κενταύρων δεν μπορούσε να έγινε στο τερπνότατον και βαθύσκιον δάσος με τις βαλανηφόρους δρυς της «Κάπελης» που ούτε πέτρες έχει,  ούτε φυσικά ελάτους. Αντιθέτως οι πέτρες και τα έλατα αφθονούν στο όρος Φολόη όπως το χωροθετεί ο Κορύλλος και γύρω από το σπήλαιο του  «Αρμακιανού» (παραφθορά του ορθού ¨΄Αγιος Μαρκιανός¨) 
γ) Τέλος θα ήταν παράληψη αν δεν αναφερθούμε σε στοιχεία της τοπικής μας παράδοσης που μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα στο διάβα των αιώνων. Ο αείμνηστος συμπολίτης Νίκος Παπανικολάου («ΑΚΡΩΡΕΙΟΣ», από το χωριό μας Τσίπιανα) αυτοδίδακτος ιστοριοδίφης, επέμενε ότι παράδοση ήταν πως ο βασιλιάς των Κενταύρων Φόλος είχε το παλάτι του (όπου και ετάφη), στο υπέροχο (αλλά αναξιοποίητο σήμερα) σπήλαιο του «Αρμακιανού» με τους σταλακτίτες και σταλαγμίτες που βρίσκεται  μεταξύ Κερτίζας και Τσιπιάνων δηλ. στο δυτικό μέρος των Λαμπείων ορέων, εκεί κοντά που κατά Κορύλλον ήταν το όρος Φολόη.
Συμπέρασμα – Πεδίο ανοικτό για διάλογο
            Λοιπόν, το δικό μας απλό ή απλοϊκό αν θέλετε συμπέρασμα είναι ότι το όρος Φολόη είναι στην οροσειρά στα δυτικά της Δίβρης (Αη-Ζαχαριάς και Αγ. Κων/ος), όπως το χωροθετεί ο Κορύλλος και ενισχύεται από το κείμενο του Απολλόδωρου. Απομένει πλέον η γνώμη των ειδημόνων ή όποιων άλλων επιθυμούν να δώσουν μια πειστική απάντηση, στα πλαίσια ενός δημιουργικού διαλόγου.
«ΔΙΒΡΗ»