ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Με οδηγό το Άγιο Φως της Ανάστασης ας πορευτούμε όλοι μαζί με Αγάπη, Αλληλεγγύη και Σεβασμό για το περιβαλλον και τον συνάνθρωπό μας, και για την ΟΡΕΙΝΗ μας ΗΛΕΙΑ ειδικά να ανθίσει μαζι με την γη και η ελπίδα των εκει κατοίκων!!!

Η ΠΑΛΑΙΑ ΠΕΡΣΑΙΝΑ

Νοτιοδυτικά της Νέας Πέρσαινας, βρίσκεται η παλαιά Πέρσαινα, το παλιό μας το χωριό, η οποία εκατοικείτο περίπου μέχρι το 1980.

Το χωριό μας είχε δική του κοινότητα που απέκτησε από τότε που ιδρύθηκαν οι κοινότητες στα Ελληνικά χωριά, με εκατό και πλέον κατοίκους.

Τα σπίτια ήταν διώροφα και μονώροφα, ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα της κάθε οικογένειας, φτιαγμένα με πλίνθους, ξύλινα μπαλκόνια και κεραμίδια, που έφτιαχναν οι ίδιοι οι κάτοικοι με υλικά τα οποία έβρισκαν άφθονα στη φύση.



Το κάθε σπίτι είχε και βοηθητικούς χώρους (κατώγια), όπου αποθήκευαν τα προϊόντα τους και σταύλους για τα ζώα.

Οι κάτοικοι ήταν φτωχοί γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Καλλιεργούσαν τα χωράφια τους με τα ζώα και το άροτρο, θέριζαν με το δρεπάνι και αλώνιζαν στ' αλώνια πάλι με τα ζώα. Εκμεταλλεύονταν τα προϊόντα του δάσους μαζεύοντας ρετσίνι από τα πεύκα, κόβοντας ξύλα για την παραγωγή ξυλανθράκων (καμίνια) κ.ά.

Η κάθε οικογένεια είχε το δικό της αμπέλι, κήπο, ελαιώνα, τα δικά τους αιγοπρόβατα, άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια, κότες, γουρούνια και άλλα, έτσι ώστε να μπορεί να είναι αυτόνομη και να παράγει τα δικά της προϊόντα για να επιβιώσει.


Η δουλειά όμως που χρειαζόταν να γίνει ήταν σκληρή και γι' αυτό ήταν αδύνατον να τα καταφέρει ο καθένας μόνος του. Έτσι είχαν εφεύρει τις «δανεικαριές» και τις «σεμπριές» όπως λεγόντουσαν. Αντάλλασαν δηλαδή μεταξύ τους προσωπική εργασία, πηγαίνοντας τη μια μέρα στον έναν και την άλλη στον άλλο, είτε να θερίσουν, είτε να σπείρουν, να τρυγήσουν κ.ά.

Στην παλαιά Πέρσαινα λειτουργούσαν επίσης και ελαιοτριβείο, σιτοκαθαριστήριο, 2 νερόμυλοι, 3 σιδηρουργεία, 1 ασβεστοκάμινο, 1 κεραμιδοκάμινο και 2 υποδηματοποιεία όπου εξυπηρετούνταν και τα γειτονικά χωριά. Είχε επίσης κτίστες και ξυλουργούς για την κατασκευή των σπιτιών τους.

Τα προϊόντα που δεν μπορούσαν να παράγουν, τα προμηθεύονταν από τα 4 καφενεία-παντοπωλεία που υπήρχαν στην πλατεία του χωριού.

Τα καφενεία ήταν ο μόνος χώρος ψυχαγωγίας για τους άντρες. Εκεί μαζεύονταν, συζητούσαν για τις δουλειές τους , τα προβλήματά τους, έπαιζαν και κανένα χαρτάκι, με έπαθλο ένα λουκούμι ή κανένα ουζάκι.
Οι γυναίκες απ' την άλλη είχαν τις γειτονιές όπου έσμιγαν, πάντα με τις ρόκες τους στα χέρια, για να πουν κι εκείνες τα ...δικά τους!

Στην παλαιά Πέρσαινα υπήρχαν 4 εκκλησίες οι οποίες είχαν οικοδομηθεί από τους πρώτους κατοίκους της.

Ο ενοριακός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα εξωκλήσια του Προφήτη Ηλία, του Αγίου Γεωργίου και ο ναός του κοιμητηρίου ο Άγιος Δημήτριος.

Οι εκκλησίες αυτές σώζονται ανέπαφες μέχρι σήμερα παρ' όλο που πέρασαν από 'κει δύο καταστροφικές πυρκαγιές (1989 & 2007).

Στο παλιό χωριό λειτουργούσε δημοτικό σχολείο στο οποίο φοιτούσαν γύρω στα 70 παιδιά. Γυμνάσιο δεν υπήρχε και τα παιδιά πήγαιναν στο γειτονικό χωριό Δούκα με τα πόδια, κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες το χειμώνα. Περνούσαν μέσα από κακοτράχαλα και επικίνδυνα ρέματα και μονοπάτια, με λίγα τετράδια και βιβλία, μ' ένα κομμάτι ψωμί στην τσάντα για το μεσημεριανό τους φαγητό, χωρίς τα απαραίτητα ρούχα και πολλές φορές ξυπόλητα. Κι όμως, πολλά απ' αυτά κατάφεραν να σπουδάσουν και να γίνουν χρήσιμοι άνθρωποι στην κοινωνία μας.

Η διασκέδαση των παιδιών ήταν, τι άλλο; Το παιχνίδι!
Δεν είχαν βέβαια την τύχη σημερινών παιδιών που μπορούν να έχουν ό,τι παιχνίδι θέλουν. Τα παιδιά όμως πάντα βρίσκουν τρόπο να παίξουν και να διασκεδάσουν και είχαν σκαρφιστεί διάφορους τρόπους για να φτιάχνουν μόνα τους τα παιχνίδια τους.

Τα αγόρια έφτιαχναν μπάλλες με πανιά δεμένα πολύ σφιχτά μεταξύ τους, κατασκεύαζαν σφεντόνες και έστηναν θηλιές για να πιάνουν κοτσύφια, τσίχλες και σπουργίτια.
Τα κορίτσια έφτιαχναν κούκλες (κουτσούνες) με παλιά πανιά κι έβαζαν ξυλαράκια για χέρια και για πόδια.

Αγόρια και κορίτσια έπαιζαν μαζί κι άλλα αυτοσχέδια παιχνίδια όπως κουτσό, κρυφτό, τυφλόμυγα, πεντόβολα κ.α.

Ηλεκτρικό ρεύμα στην παλιά Πέρσαινα δεν υπήρχε και για φωτισμό τη νύχτα, χρησιμοποιούσαν μικρές λάμπες πετρελαίου και το φως απ' το τζάκι.

Το νερό το κουβαλούσαν οι γυναίκες στην πλάτη (ζαλιά) μέσα σε βαρέλια των είκοσι και τριάντα οκάδων, απ' τις πολλές πηγές που υπήρχαν την εποχή εκείνη στην Πέρσαινα.

Επίσης στις πηγές, έπλεναν και τα ρούχα τους. Αργότερα φτιάχτηκε το υδραγωγείο στη Δέση κι έτσι έγινε πιο εύκολη η ζωή των κατοίκων αφού είχαν πια νερό όλα τα σπίτια.

Συγκοινωνία δεν υπήρχε και οι κάτοικοι για να πάνε στον Πύργο, έπρεπε να πάνε με τα πόδια στα γειτονικά χωριά (Δούκα, Μηλιές, Νεράϊδα, Μπεντένι) για να πάρουν το λεωφορείο.

Τα παλιά χρόνια η Κοινότητα της Πέρσαινας ήταν φτωχή και χωρίς κρατική επιχορήγηση δεν υπήρχε η δυνατότητα εκτελέσεως πολλών κοινοφελών έργων. Έτσι τα κοινοτικά
έργα γίνονταν μόνο με προσωπική εργασία. Το σύνθημα για τη συγκέντρωση αντρών και γυναικών το έδινε η καμπάνα με τον ειδικό χτύπο όταν επρόκειτο να εκτελεστεί οποιοδήποτε κοινοτικό έργο. Άλλοτε να καθαρίσουν ή να ανοίξουν δρόμους άλλοτε να ανοίξουν αυλάκια για πότισμα κ.ά.
Έτσι κυλούσε η ζωή των Περσαιναίων τότε, μέχρι που το 1965 έγινε ένας σεισμός ο οποίος δημιούργησε επικίνδυνες ρωγμές στα σπίτια και στο έδαφος. Μετά από διαβήματα της Κοινότητας στην τότε κυβέρνηση, στάλθηκαν τεχνικοί και διοικητικοί κρατικοί υπάλληλοι, οι οποίοι αφού μελέτησαν το θέμα αποφάσισαν πως υπάρχει ανάγκη μεταφοράς του χωριού σε νέα ασφαλή θέση. Επιλέχτηκε απ' όλους η τοποθεσία Μποτίνι Περσαίνης συνολικού εμβαδού 168.490 τ.μ.

Το 1970 άρχισε να χτίζεται το καινούργιο χωριό η ΝΕΑ ΠΕΡΣΑΙΝΑ και το 1975 παραδόθηκαν τα νέα σπίτια στους Περσαιναίους.
Έτσι αποκτήσαμε ένα άλλο χωριό, με καινούργια σπίτια, με ωραίους δρόμους με σχέδιο πόλεως, με ρεύμα, νερό, αποχέτευση, συγκοινωνία, και άλλες ανέσεις.

Η ψυχή μας όμως έμεινε εκεί κάτω. Στην παλιά Πέρσαινα. Αυτή είναι για μας τους παλιούς ο «δικός μας παράδεισος».


Ο Άη Λιάς


.





ΠΗΓΗ:www.persaina.gr

ΓΟΥΜΕΡΟ ...ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ!

Γούμερο..........Κι εδώ τί πρέπει να πω;;;;Τι μπορώ;;;Αφού αμέσως μου πλημμυρίζουν το μυαλό χιλιάδες σκέψεις!!!!Είναι τρέξιμο στο βουνό;;;Είναι παιχνίδι με τις ώρες;;;Είναι εκκλησάκια;;;;Είναι ο παππους κι η γιαγιά;;;Ή μήπως είναι φύση,δέντρα,πουλιά και ζώα;;;;Μα τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα...δεν είναι τίποτα απ'όλα...κι ειναι ολα αυτα!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μέρος που θαρρείς κάποιοι δεν το έχουν δει ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα και δεν υπερβαλλω καθόλου!!!!Όσοι έβλεπαν πρώτη φορά τον τόπο αυτό έλεγαν πως σίγουρα σε τέτοιο μέρος θα ζούσαν νεράιδες για να είναι τόσο όμορφα!!!!!Με τα δέντρα του που όχι απλά καθόσουν στη σκιά τους...αλλά θαρρούσες, με το θροισμα των φύλλων τους, σου έλεγαν ιστορίες από τα τόσα χρόνια τους....και για τη γέννηση από τη στάχτη τους ξανά και ξανά.....

Το ησυχαστήριό μου...Κάθε φορά που η ψυχή "βάραινε" από τη ζωή και το άγχος της Αθήνας ήταν και είναι καταφύγιο!!!!!Από παιδάκι ακόμα έλεγα "Γιαγιά άσε εδώ ψηλά....μόνη μου για λίγο...μη μου μιλάς....να αδειάσει η ψυχή μου...Άσε με να δω την ομορφιά!!!".

Όμως τώρα τι;;;Τί έμεινε;;;Γιατί;;;;

Αφού οι άνθρωποι είναι καλά ,είπαμε μετά την καταστροφή, όλα τα άλλα γίνονται...Και αναρωτιόμουν...μα κι αυτά τα δέντρα πώς θα γίνουν πάλι;;;Κι την απάντηση τη δίνουν μόνα τους...Όταν άνοιξη μες τη στάχτη ανθίζουν λουλούδια...και τα δέντρα πετούν κορφούλες!!!!

Σαν κάτι να θέλουν να μας πουν....Τί;;;;;;;;
"Άνθρωπε βοήθεια......Μαζί μπορούμε άνθρωπε....Κάνε κι εσύ κάτι...Κάτι μικρό αρκεί....."

Γι'αυτό για μια φορά ας μη φερθούμε εγωιστικά και ας μην τα περιμένουμε όλα από τους άλλους...Είναι υποχρέωσή μας να σκεφτόυμε το μέλλον...τα παιδιά μας!!!!

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ....ΚΑΙ ΑΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΟΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΑΝ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΒΛΕΨΕΙΣ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ "ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟ''......ΓΙΑΤΙ ΔΥΝΑΜΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΣ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ...ΟΧΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙΣ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ......

ΤΟ "ΟΧΙ" ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑΣ ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ....ΚΑΙ ΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΟΥΝ ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ.............



Ειρήνη Αλ. Παναγοπούλου

ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΛΑΛΑ!

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΛΑ ¨Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ" προχώρησε στην έκδοση εφημερίδας με τον τίτλο"ΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΤΟΥ ΛΑΛΑ"
Όταν η αγάπη για τον τόπο γίνεται δημιουργία....οι άνθρωποι που απαρτίζουν τον σύλλογο του όμορφου ΛΑΛΑ προσπάθησαν με μεράκι και αγάπη να διαφυλάξουν την παρακαταθήκη που κληρονόμησαν σε αυτούς οι προπάτορές τους και στοχεύουν στη διάσωση και την ανάδειξη των στοιχείων της κληρονομιάς, του πολιτισμού τους. η εφημερίδα που εξέδωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ" εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο αυτής της φιλότιμης προσπάθειας.... Όπως αναφέρουν και οι ίδιοι στην εφημερίδα τους: "νεος άνεμος πνέει στο χωριό μας. άνεμος, που κρύβει μεσα του τη φαντασία, αλλά και την κοινωνική ευθύνη. Την περηφάνια για τον τόπο μας. Tη λαχτάρα να γεφυρωθεί το χθες με το σήμερα, ώστε να μην ξεθωριασουν τα χρώματα του παρελθόντος..."
την εφημερίδα μπορείτε να την διαβάσετε εδώ: http://www.scribd.com/doc/14054698/h-Prwth-Mas-Efhmerida

Κατέβηκαν χαμηλά τα ζώα του δάσους

Δεκάδες ζώα που άλλοτε ζούσαν μέσα στα δάση της Ηλείας, τους τελευταίους μήνες έχουν κατέβει στις πεδινές περιοχές αναζητώντας τροφή και χώρους για να δημιουργήσουν νέες φωλιές. Η μεγάλη φωτιά του 2007 ξεσπίτωσε πολλά από τα είδη των ζώων του δάσους που τώρα κυκλώνουν τα χωριά. Συχνό φαινόμενο αποτελούν τα σκοτωμένα ζώα δίπλα στους δρόμους, θύματα των αυτοκινήτων.

Επιδρομή των αρπακτικών
Είναι βέβαιο ότι τα αρπακτικά όπως οι αλεπούδες αποτελούν απειλή μεταξύ άλλων για πολλά οικόσιτα ζώα. Αποτελεί πολύ συχνό φαινόμενο αλεπούδες, ασβοί και κουνάβια να κείτονται νεκρά δίπλα σε δρόμους μέσα ή κοντά σε κατοικημένες περιοχές, κυρίως στην επαρχία Ολυμπίας. Μετά την καταστροφή των δασών από τις πυρκαγιές του 2007, αυτό το χειμώνα περισσότερο τα αρπακτικά έφτασαν στις πεδινές περιοχές αναζητώντας τροφή. «Είναι φυσικό μετά την καταστροφή των δασών τα ζώα που ζούσαν σε αυτά να κατέβουν σε πιο πεδινές περιοχές αναζητώντας το φαγητό τους. Το φαινόμενο δεν είναι τωρινό, αλλά πλέον φαίνεται πιο έντονο. Αλεπούδες, ασβοί και κουνάβια και άλλα αρπακτικά είδη, παρουσιάζουν αύξηση του πληθυσμού και είναι επόμενο να τα δούμε όπως είπα και μετά την καταστροφή σε πιο πεδινές περιοχές. Οι ισορροπίες άλλαξαν μετά τη φωτιά» τόνισε μιλώντας στην «Πρώτη» ο Δασάρχης Ολυμπίας Βασίλης Γιακουμής.

Όχι στα δολώματα
Στην ευρύτερη περιοχή μάλιστα αναπτύχθηκε η φημολογία ότι ο Κυνηγετικός Σύλλογος Ζαχάρως προκειμένου να αντιμετωπίσει το φαινόμενο έλαβε άδεια να τοποθετήσει δολώματα (φόλες), ώστε να εξοντώσει τα αρπακτικά, που εκτός των άλλων απειλούν και τα θηράματα των κυνηγών. «Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα από την πλευρά μας» απάντησε σε σχετική ερώτηση της «Πρώτης» ο πρόεδρος του Συλλόγου Γιώργος Δάγκας. Ο κ. Δάγκας διευκρίνισε πως στο παρελθόν είχε τεθεί ένα θέμα από το σύλλογο προς το αρμόδιο υπουργείο, όμως μετά την αρνητική απάντηση που έλαβαν, δεν δόθηκε συνέχεια. «Δεν έχουμε δώσει καμία έγκριση για τοποθέτηση δολωμάτων (φόλες) για κανένα ζώο, ούτε για την αλεπού» σχολίασε από την πλευρά του ο Δασάρχης Ολυμπίας κ. Γιακουμής. Για το θέμα της τοποθέτησης δολωμάτων ζητήσαμε και την άποψη της Μη Κερδοσκοπικής Φιλοζωϊκής Εταιρίας «Ρόμελ». Ο πρόεδρος Ηρακλής Ματρόζος επισήμανε πως η πράξη αυτή είναι παράνομη με κινδύνους για τα σκυλιά, τις γάτες και τα άλλα οικόσιτα. «Γνωρίζοντας ότι απαγορεύεται από το νόμο να τοποθετούνται δολώματα, κακώς κάποιοι εμπλέκουν τους κυνηγετικούς συλλόγους ή το Δασαρχείο σε μια τέτοια φημολογία. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε κάτι τέτοιο. Από τα δολώματα κινδυνεύουν και τα οικόσιτα, άρα μπορεί αυτή η πράξη να κοστίσει σε όλους» είπε από την πλευρά του ο κ. Ματρόζος. Το ζήτημα που τίθεται είναι ποια μέτρα πρέπει να λάβει από την πλευρά της η Πολιτεία αλλά και οι οικολογικές οργανώσεις, προκειμένου να προστατευτούν από τη μια τα ζώα που άλλοτε κατοικούσαν στα δάση της περιοχής, και από την άλλη να προστατευτούν, τα οικόσιτα και οι κάτοικοι από τις επιδρομές των αρπακτικών.


Συντάκτης Γιάννης Σπυρούνης
ΠΡΩΤΗ ΗΛΕΙΑΣ

Έκθεση ζωγραφικής στην Ανδραβίδα

Άνοιξε το απόγευμα του Σαββάτου τις «πύλες» της, η έκθεση ζω-
γραφικής που συνδιοργανώνουν ο δήμος Ανδραβίδας και το Πνευμα-
τικό και Πολιτιστικό Κέντρο του δήμου Βαρθολομιού. Η έκθεση φι-
λοξενείται στην αίθουσα του ΚΑΠΗ Ανδραβίδας, όπου στα εγκαίνια
βρέθηκαν μεταξύ άλλων ο δήμαρχος Ιωάννης Παπανδρέου και πολ-
λοί ακόμα. Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη μέχρι και την Πέμπτη 26
Μαρτίου από τις 6 το απόγευμα έως τις 9 το βράδυ.

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ

Παρ’ όλο που στη χώρα μας δεν είναι πολύ διαδεδομένη η ιδέα του εθελοντισμού σε σχέση με το εξωτερικό, κάποιοι συνάνθρωποί μας βάζουν τη θέληση και την καλή τους διάθεση για να βοηθήσουν ανθρώπους που τους έχουν ανάγκη. Διαβάστε παρακάτω και πάρτε παράδειγμα!!!
Το καλοκαίρι κλείνουν δύο χρόνια από τότε που κάηκε σχεδόν όλη η Ελλάδα, με την Πελοπόννησο να είναι στη χειρότερη θέση. Χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, κάηκαν χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων, καταστράφηκαν σπίτια και περιουσίες ανθρώπων.
Δύο χρόνια μετά υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ακόμα σε κοντέινερ και παιδιά που παίζουν στα αποκαΐδια. Δεν έχει αλλάξει κάτι. Σε κανέναν πια δεν αρκεί να βλέπει πλάνα στην τηλεόραση, να ακούει ανθρώπους να τσακώνονται, να κατηγορούν μόνο και ουσιαστικά να μην κάνουν τίποτα.
Όλα αυτά ήταν η αφορμή που μια νέα γυναίκα, με πείρα στην οικοδομή και ιδιοκτήτρια τεχνικού γραφείου, η Ελένη Γιαννακούλη, με καταγωγή από το Νομό Ηλείας, πήρε την πρωτοβουλία να μαζέψει γύρω στους 70 εθελοντές, να κατέβουν στα καμένα χωριά της Ηλείας, να επιλέξουν και να χτίσουν ένα καμένο σπίτι.
Επειδή όμως οι εθελοντές είναι πολλοί, έχουν τη διάθεση και πάντα προσπαθούν για το καλύτερο, δε θα χτίσουν απλά ένα καμένο σπίτι. Θα χτίσουν μια καρδιά, την καρδιά ενός χωριού. Θα χτίσουν την πλατεία του χωριού Πέρσαινα στο Δήμο Φολόης, ένα χωριό με 350 κατοίκους και 80 παιδιά. Κυρίως γι’ αυτά τα παιδιά θα ζωντανέψουν ξανά την πλατεία του χωριού τους. Θα φτιάξουν ξανά το νηπιαγωγείο τους, το αγροτικό ιατρείο, το πολιτιστικό κέντρο, τη βιβλιοθήκη, το μικρό τους μουσείο και τα δέντρα που υπήρχαν. Παρ’ όλο που θα το ήθελαν πολύ, δεν μπορούν να χτίσουν όλα τα σπίτια που κάηκαν.
Αυτό που μπορούν, όμως, είναι να κάνουν την προσπάθειά τους όσο γίνεται πιο γνωστή, ώστε να ακολουθήσουν κι άλλοι το παράδειγμά τους. Για το λόγο αυτό, η προσπάθειά τους θα κινηματογραφηθεί. Θα γίνει μια ταινία - ντοκιμαντέρ με όλα όσα θα ζήσουν και θα προβληθεί στις αίθουσες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Έτσι, το μήνυμα του εθελοντισμού θα ταξιδέψει. Από τους θεατές της ταινίας δε θα ζητήσουν λεφτά. Αρκεί να φέρουν μαζί τους ένα βιβλίο από τη βιβλιοθήκη τους. Αυτό θα είναι το εισιτήριό τους.
Γιατί στην Ηλεία, εκτός από σπίτια, κάηκαν βιβλιοθήκες, κάηκε γνώση, κάηκε η πρόσβαση στον πολιτισμό, στο μέλλον. Αυτό, όμως, που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να καεί είναι η ελπίδα.
Γι’ αυτή την ελπίδα όλοι αυτοί οι εθελοντές θα κατέβουν το Μάιο στην Ηλεία.
Όλοι πρέπει να στηρίξουμε την προσπάθειά τους με όποιον τρόπο μπορούμε και, φυσικά, να πάρουμε παράδειγμα, ώστε να γίνουν κι άλλες τέτοιες προσπάθειες.

Ακριβή Κανελλοπούλου

(για το περιοδικό “MUST magazine” Καλαμάτα)www.mustmagazine.gr

Πρόσκληση για τη διάσωση των δημοτικών τραγουδιών της Ηλείας

Είμαι ο Ηλίας Τουτούνης και έχω αφιερώσει τον ελεύθερο χρόνο μου στην συλλογή λαογραφικών θεμάτων, κυρίως της Ηλείας. Έχω εκδώσει δύο βιβλία με Ηλειακές παροιμίες και με δημοτικά τραγούδια επίσης της Ηλείας.

Στα πλαίσια της διάσωσης των δημοτικών τραγουδιών και ιδίως της Ηλείας, προσπαθώ με διάφορες εκδηλώσεις να καταγράψω και να μεταδώσω σε νεότερους ένα μικρό μέρος νομίζω απ’ όλη αυτή την πολιτιστική κληρονομιά μας που μας έχουν παραδώσει οι πρόγονοί μας.

Για το λόγο αυτό θέσαμε σε ισχύ ένα σχέδιο, όπου, όσοι φίλοι αγαπούν το δημοτικό τραγούδι σε τακτά διαστήματα θα μαζευόμαστε στα δημοτικά διαμερίσματα και σε συνεργασία με ντόπιους της ευρύτερης περιοχής που τους αρέσει το τραγούδι, να γλεντάμε συνάμα να μαγνητοσκοπούμε, επίσης θα καταγράφουμε και θα προσπαθούμε να εντοπίσουμε τους φίλους του δημοτικού τραγουδιού.

Η πρώτη προσπάθεια έγινε στις 15 Φεβρουαρίου 2009 στο κέντρο Αγράμπελη στην θέση Χαβαρόβρυση του δ.δ. Χαβαρίου Αμαλιάδας. Η προσπάθεια έγινε από εμένα, τον σύλλογο φίλων παραδοσιακού τραγουδιού «Ο ΜΟΡΙΑΣ», που εδρεύει στην Αμαλιάδα και από τον αγαπητό φίλο και ρέχτη της τοπικής λαογραφίας και ιστορίας Κώστα Παπαντωνόπουλο από το χωριό Ανδρώνι του δήμου Λασιώνος.

Αν και πρώτη φορά τα μηνύματα της επιτυχίας, μας ανοίγουν τα φτερά να συνεχίσουμε όσο πιο πέρα μπορούμε.

Για την πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης, θέλω να ευχαριστήσω τον αιδεσιμότατο πατήρ Αθανάσιο Χονδρογιάννη, τον Δήμαρχο Λασιώνος Βασίλη Παπαντώνη, τον πρόεδρο της Δ.Ε.Υ.Α. Αμαλιάδας Χρήστο Νικολόπουλο, τον Διοικητή της ΣΕΤΤΗΛ Γεώργιο Δούκα, τον εξαίρετο φίλο Αθανάσιο Σπυρόπουλο Αστυνομικό Διευθυντή Ηλείας,

Την πρόεδρο του συλλόγου «Μοριάς» Μαρία Στεργιώτη, τον αντιπρόεδρο Βασίλη Ρούτση, κι όλο το διοικητικό συμβούλιο του. Ακόμη τον πρόεδρο Πολυτέκνων Πρωτοδικείου Αμαλιάδας Παντελή Δούλο. Επίσης όλους όσους παραβρέθηκαν και τίμησαν αυτή την προσπάθεια και συνεχίζουν να μας στηρίζουν.

Ακόμη ευχαριστούμε την διεύθυνση του καταστήματος Αγράμπελης αφοί Χαραλαμπόπουλοι.

Είχα υποσχεθεί σ’ όλους όσους συμμετείχαν στην εκδήλωση να καταγράψω όλα τα τραγούδια και να τους τα παραδώσω σε ηλεκτρονική μορφή. Κατάφερα με τον Κώστα Παπαντωνόπουλο και παρέδωσα σχεδόν σ’ όλους ένα DVD.

Η προσπάθεια αυτή ενθουσίασε πάρα πολλούς φίλους του δημοτικού τραγουδιού και αρκετοί μετά από αυτό θέλησαν να συμμετάσχουν και σε επόμενη προσπάθεια. Εμείς θέλουμε να γίνει θεσμός σ’ όλη την Ηλεία ώστε να διασώσουμε το δημοτικό τραγούδι.

Η επόμενη εκδήλωση θα γίνει στις 21 Μαρτίου 2009 στο κέντρο διασκέδασης Τάκη Νικολόπουλου στο χωριό Σκλήβα του δήμου Πηνείας. Η πρόσκληση είναι 14 ευρώ με φαγητό και ποτά.

Όσοι φίλοι θέλουν να συμμετάσχουν μπορούν να τηλεφωνήσουν στο τηλ. 6973887955 Ηλίας Τουτούνης. Οι συμμετοχές πρέπει να δηλωθούν μέχρι τις 15 Μαρτίου 2009.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Δεν είμαστε σύλλογος, δεν έχουμε οικονομικές βλέψεις, μόνο θέλουμε καθαρά να διασώσουμε το Ηλειακό δημοτικό τραγούδι.



ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΠΗΓΗ:www.antroni.gr

Νέα φωτιά για πυρόπληκτους

Του ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ

Εκδικητικά και ανάλγητα εξακολουθεί να συμπεριφέρεται η κυβέρνηση στους χιλιάδες πυρόπληκτους πολίτες της Ηλείας, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά την εγκατάλειψη, την αδιαφορία και το οικονομικό αδιέξοδο στα ερημωμένα από τη φωτιά και τον σεισμό «χωριά - φαντάσματα» όπου διαμένουν.


Οι ιδιοκτήτες μικρών καταστημάτων και παραδοσιακών καφενείων στα πυρόπληκτα χωριά που είναι ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ καταγγέλλουν ότι οι αρμόδιοι τους αναγκάζουν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους, καθώς πρόσφατα ενημερώθηκαν ότι υπάγονται στην υποχρεωτική ασφάλιση του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ) και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις έχουν κληθεί να καταβάλουν τις σχετικές εισφορές.

Οι ιδιοκτήτες των καφενείων και των μικρών καταστημάτων σε οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων εξαιρούνταν μέχρι σήμερα από την ασφάλιση του ΟΑΕΕ, αλλά τώρα θα πρέπει να υπαχθούν υποχρεωτικά με βάση την 983/15.10.2008 γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας του ασφαλιστικού οργανισμού.

Ερώτηση για το θέμα κατέθεσε στη Βουλή ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Κουτσούκος, ενώ ο πρόεδρος του συλλόγου πυροπλήκτων Αγίας Αννας, Γιώργος Μαρκόπουλος, δήλωσε στην «Ε» ότι κάποιοι επιχειρούν να εκδικηθούν αντί να βοηθήσουν εκείνους που παρά τις αντιξοότητες κρατάνε Θερμοπύλες στην περιφέρεια.

Την ίδια ώρα την έντονη οργή και αγανάκτησή τους εκφράζουν πολλοί πυρόπληκτοι κάτοικοι της Ηλείας μετά την «ανεγκέφαλη» και «αντικοινωνική» -όπως τη χαρακτηρίζουν- συμπεριφορά των διοικήσεων της ΔΕΗ και του ΟΤΕ να διακόψουν τη σύνδεση με συνδρομητές λόγω μη πληρωμής από αυτούς των μηνιαίων λογαριασμών.

Οπως καταγγέλλει με ερώτησή του στη Βουλή ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχ. Κατρίνης, χαρακτηριστικό και ταυτόχρονα τραγικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη διακοπή της σύνδεσης παροχής ρεύματος σε πυρόπληκτους κατοίκους προχωρημένης ηλικίας για χρέος μόλις 18 ευρώ. *


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/03/2009

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΗΝΕΙΑ

Λαμπρή και συνάμα συγκινητική ήταν η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε
χθες το πρωί στο δημαρχείο της Πηνείας για την παρουσία δυο βιβλίων,
«παρακαταθήκη» για τον τόπο, που γράφτηκαν με πολλή αγάπη και φροντίδα
από έναν άνθρωπο της Πηνείας, τον Γεώργιο Σταυρόπουλο.
Τη συλλογή διηγημάτων με τον γενικό τίτλο «Η αγάπη που έγινε θρύλος»
και το ιστορικό βιβλίο «Οινόη, το χθες και το σήμερα».
Η αίθουσα εκδηλώσεων του δημαρχείου Πηνείας «πλημμύρισε» από αγάπη.
Την αγάπη του συγγραφέα για τα γράμματα και τον τόπο του αλλά
και την αγάπη όλων όσων παρακολούθησαν την εκδήλωση προς το πρόσωπο
του συγγραφέα.
Την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος Γεώργιος Μαρκόπουλος
ενώ πρώτος, χαιρετισμό,απεύθυνε ο δήμαρχος Πηνείας Βασίλης Παπα-
δόπουλος αναφερόμενος τόσο στην προσωπικότητα του Γεωργίου Σταυρόπουλου
όσο και στην σπουδαιότητα του συγγραφικού του έργου.
Στη συνέχεια, η πρώτη ομιλήτρια, φιλόλογος
Ζωή Μανουσάκη -Μπιρμπίλη ανέφερε χαρακτηριστικά: «Φλογερός εραστής
της μάθησης, η οποία σημειωτέον δεν κληρονομείται, αλλά
κατακτάται με κόπο και θυσίες ενίοτε, συνεχίζει αδιαλείπτως τον
επίπονο αγώνα μέχρι και σήμερα.
Τη «σκυτάλη» στην παρουσίαση των βιβλίων του κ. Σταυρόπουλου πήρε \
ο δικηγόρος και υποψήφιος βουλευτής Ηλείας Δημήτρης Μητρόπουλος,
ο οποίος είπε: «Ο Γεώργιος Σταυρόπουλος κάνει μικροϊστορία, ένα ρεύμα
που έχει κατακλύσει πλέον τη λογοτεχνία σε όλο τον κόσμο. Ερευνά από
τη σκοπιά του ανθρώπου τα ιστορικά γεγονότα. Τις συνέπειες της ζωής
στους ανθρώπους. Οι μεγάλες αφηγήσεις έχουν ειπωθεί, ο κόσμος
περιγράφει την πράξη. Το έργο του Γεωργίου Σταυρόπουλου είναι
ιστορικό δοκίμιο, συλλογή λέξεων, καταγραφή ονομάτων, θρύλων.
Ανήκει σε αυτό που λέμε μικροϊστορία».
Από την μεριά του, ο πρώην δήμαρχος Γαστούνης Κωνσταντίνος Λούρμπας
συμπλήρωσε: «Τα βιβλία που διάβασα δεν αποπνέουν μόνο άρωμα Ελληνικής
ψυχής αλλά αποτελούν και ένδειξη μεγάλης, έκδηλης και απέραντης αγάπης
προς τη γενέτειρα γη, στο δράμα της και στο μεγαλείο της, αρετές που
σήμερα είναι κάπως ξεπερασμένες στο χρηματιστήριο των ηθικών αξιών της
εποχής μας. «Είχα ένα παράπονο…» Τη «φλόγα» που σιγόκαιγε για χρόνια στην
καρδιά του, το όνειρό του και το παράπονό του κατέθεσε,
καταχειροκροτούμενος, στο κοινό ο ίδιος ο συγγραφέας Γεώργιος Σταυρόπουλος,
ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ό,τι έκανα το έκανα γιατί από μικρός \
είχα παράπονο ότι δεν σπούδασα, δεν πήγα σχολείο. Σκεφτόμουν γιατί να μην
μπορώ να προσφέρω και εγώ κάτι στον τόπο μου. Έγραψα το πρώτο μου βιβλίο
και ακολούθησε το δεύτερο, το οποίο το χρωστούσα στο χωριό μου.
Είχα υποχρέωση να το γράψω. Ιστορία υπήρχε αλλά ποτέ δεν είχε γραφτεί…»
Παρουσίες Μεταξύ άλλων στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Υφυπουργός Απασχόλησης
Γεώργιος Κοντογιάννης, ο βουλευτής Κώστας Τζαβάρας, ο αντινομάρχης Παναγιώτης Πλατανιάς, ο Αστυνομικός Διευθυντής Ηλείας Νίκος Μπάστας, ο πρόεδρος του
ΕΒΕ Άγγελος Αγγελόπουλος, ο αντιπρόεδρος Κώστας Νικολούτσος, ο δήμαρχος
Βαρθολομιού Χρήστος Βρυώνης, ο νομαρχιακός Σύμβουλος Χαράλαμπος Μπράμος,
ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Ηλείας Γιάννης Αργυρόπουλος,
ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αμαλιάδας Γεώργιος Παναγούλιας,
ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Πηνείας «Έκφραση» Δημήτρης Μπαντούνας
και πολλοί ακόμα.
Στάθης Πουλιάσης
(Stathispatris@Yahoo.com)
ΠΑΤΡΙΣ ΗΛΕΙΑΣ

Ο ΠΗΝΕΙΑΚΟΣ ΛΑΔΩΝΑΣ ΕΚΠΕΜΠΕΙ SOS

ΚΑΠΟΤΕ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑΣ ΠΟΤΑΜΟΣ ΠΟΥ ΛΕΓΟΤΑΝ
ΠΗΝΕΙΑΚΟΣ ΛΑΔΩΝΑΣ




Σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων και τοπικών φορέων, στην κοίτη του ποταμού ΠΗΝΕΙΑΚΟΥ ΛΑΔΩΝΑ (πηγάζει απο το οροπέδιο Φολοης και καταλήγει στο φράγμα του Πηνειού)γίνονται παράνομες αμμοληψίες ΑΚΟΜΗ και από τους ίδιους τους δήμους .οι κάτοικοι ζητούν να σταματήσει η αλόγιστη και άναρχη αμμοχαλικοληψία και να παραδοθεί ο ποταμός στη φυσική του κατάσταση, όπως ήταν πριν από την βίαιη ανθρώπινη επέμβαση. Οι αμμοληψίες αυτές προκαλούν μη αναστρέψιμη περιβαλλοντική καταστροφή και καταστρέφουν την τοπική βλάστηση και την ροή του ποταμού.
Η παράνομη αμμοληψία δεν είναι καινούριο φαινόμενο, αλλά τα τελευταία
χρόνια η περιοχή της απόληψης έχει σχεδόν τριπλασιαστεί.Και αντί η πολιτεία να ζητήσει την ανάκληση των αδειών αμμοληψίας, πριν λίγες μέρες στον Πύργο έγινε σύσκεψη στο γραφείο του αντινομάρχη Ευγένιου Μπαλκάμου, με τη συμμετοχή του διευθυντή της Κτηματικής Νίκου Σιάνη και του διευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών Μιχάλη Καλογερόπουλου με θέμα η έλλειψή αδρανών υλικών στο νομό Ηλείας και αποφάσισαν σε συνεργασία με τους δήμους ΠΗΝΕΙΑΣ και ΩΛΕΝΗΣ σχέδιο ολοκληρωμένης παρέμβασης με σκοπό την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου του ποταμού με πρόσχημα Προβλήματα που συνδέονται με την καλή πορεία εκτέλεσης και την πρόοδο των δημόσιων έργων πάντοτε με την έλλειψη υλικών, και όλα αυτά σε μια περιοχή που είναι πυρόπληκτη, αλλά τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα είναι πάνω ακόμη και από την ίδια την ζωή των εκεί κατοίκων και οι τοπικοί άρχοντες σιωπούν σε μια ακόμη οικολογική καταστροφή για την πολύπαθη ΗΛΕΙΑ μας.
www.kamena.blogspot.com

ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΟ ΚΠΕ ΚΡΕΣΤΕΝΩΝ

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η χθεσινή περιβαλλοντική ημερίδα
που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του ΚΠΕ Κρεστένων
για τους εκπαιδευτικούς και των δυο βαθμίδων.
Την ημερίδα διοργάνωσε η πρωτοβάθμια με την δευτεροβάθμια εκπαίδευση του Ν.
Ηλείας σε συνεργασία του ΚΠΕ Κρεστένων και της μη κυβερνητικής οργάνωσης
WWF Ελλάς.
Η ημερίδα είχε μεγάλη συμμετοχή και παρουσίαζε δυο προγράμματα της WWF Ελλάς «το
μέλλον των δασών» και «κλιματικήαλλαγή». Οι συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί είχαν την ευκαιρία να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους γύρω από το θέμα του περιβάλλοντος
αλλά και να εκπαιδευτούν στο πώς να ευαισθητοποιήσουν τους μαθητές τους ώστε να μάθουν και αυτοί να σέβονται την φύση. Το πρόγραμμα ξεκίνησε με 2 δραστηριότη-
τες από την Μαρία Δεδάκη σε κοντινό δάσος των Κρεστένων και έπειτα στις εγκαταστάσεις του ΚΠΕ Κρεστένων παρουσιάστηκαν τα δυο προγράμματα της WWF Ελλάς.
Στο τέλος της ημερίδας χορηγήθηκε βεβαίωση συμμετοχής στους εκπαιδευτικούς του Ν Ηλείας. Την ημερίδα χαιρέτησαν ο κ Πέτρος Γαβράς υπεύθυνος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Ν.Ηλείας και η κ. Κωνσταντίνα Σακκά υπεύθυνη δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Ν.Ηλείας ενώ
εισηγήθηκαν ο κ. Πάνος Κορδοπάτης επιστημονικός συνεργάτης της WWF Ελλάς και η κ. Ελένη Σβορώνου υπεύθυνη περιβαλλοντικής εκπαίδευσης WWF Ελλάς.
Χρήστος Χατζησπύρου
xatzispirou@yahoo.gr
ΠΑΤΡΙΣ ΗΛΕΙΑΣ