p

Το δάσος της Φολόης, η Δίβρη, η Ανδρίτσαινα,το Αντρώνι, η Αγία Αννα,του Λάλα, το Γούμερο ,η Φιγαλεία, η Πηνεία, η Μίνθη και ο Ερύμανθος δεν είναι απλοί τουριστικοί προορισμοί..... Είναι μικρές πατρίδες!!!Η ορεινή Ηλεία είναι μια από τις περιοχές που ο τουρισμός δεν έχει αλλοιώσει. Η ζωή συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές της όπως πριν από 50 χρόνια

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ




Παρ’ όλο που στη χώρα μας δεν είναι πολύ διαδεδομένη η ιδέα του εθελοντισμού σε σχέση με το εξωτερικό, κάποιοι συνάνθρωποί μας βάζουν τη θέληση και την καλή τους διάθεση για να βοηθήσουν ανθρώπους που τους έχουν ανάγκη. Διαβάστε παρακάτω και πάρτε παράδειγμα!!!
Το καλοκαίρι κλείνουν δύο χρόνια από τότε που κάηκε σχεδόν όλη η Ελλάδα, με την Πελοπόννησο να είναι στη χειρότερη θέση. Χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, κάηκαν χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων, καταστράφηκαν σπίτια και περιουσίες ανθρώπων.
Δύο χρόνια μετά υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ακόμα σε κοντέινερ και παιδιά που παίζουν στα αποκαΐδια. Δεν έχει αλλάξει κάτι. Σε κανέναν πια δεν αρκεί να βλέπει πλάνα στην τηλεόραση, να ακούει ανθρώπους να τσακώνονται, να κατηγορούν μόνο και ουσιαστικά να μην κάνουν τίποτα.
Όλα αυτά ήταν η αφορμή που μια νέα γυναίκα, με πείρα στην οικοδομή και ιδιοκτήτρια τεχνικού γραφείου, η Ελένη Γιαννακούλη, με καταγωγή από το Νομό Ηλείας, πήρε την πρωτοβουλία να μαζέψει γύρω στους 70 εθελοντές, να κατέβουν στα καμένα χωριά της Ηλείας, να επιλέξουν και να χτίσουν ένα καμένο σπίτι.
Επειδή όμως οι εθελοντές είναι πολλοί, έχουν τη διάθεση και πάντα προσπαθούν για το καλύτερο, δε θα χτίσουν απλά ένα καμένο σπίτι. Θα χτίσουν μια καρδιά, την καρδιά ενός χωριού. Θα χτίσουν την πλατεία του χωριού Πέρσαινα στο Δήμο Φολόης, ένα χωριό με 350 κατοίκους και 80 παιδιά. Κυρίως γι’ αυτά τα παιδιά θα ζωντανέψουν ξανά την πλατεία του χωριού τους. Θα φτιάξουν ξανά το νηπιαγωγείο τους, το αγροτικό ιατρείο, το πολιτιστικό κέντρο, τη βιβλιοθήκη, το μικρό τους μουσείο και τα δέντρα που υπήρχαν. Παρ’ όλο που θα το ήθελαν πολύ, δεν μπορούν να χτίσουν όλα τα σπίτια που κάηκαν.
Αυτό που μπορούν, όμως, είναι να κάνουν την προσπάθειά τους όσο γίνεται πιο γνωστή, ώστε να ακολουθήσουν κι άλλοι το παράδειγμά τους. Για το λόγο αυτό, η προσπάθειά τους θα κινηματογραφηθεί. Θα γίνει μια ταινία - ντοκιμαντέρ με όλα όσα θα ζήσουν και θα προβληθεί στις αίθουσες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Έτσι, το μήνυμα του εθελοντισμού θα ταξιδέψει. Από τους θεατές της ταινίας δε θα ζητήσουν λεφτά. Αρκεί να φέρουν μαζί τους ένα βιβλίο από τη βιβλιοθήκη τους. Αυτό θα είναι το εισιτήριό τους.
Γιατί στην Ηλεία, εκτός από σπίτια, κάηκαν βιβλιοθήκες, κάηκε γνώση, κάηκε η πρόσβαση στον πολιτισμό, στο μέλλον. Αυτό, όμως, που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να καεί είναι η ελπίδα.
Γι’ αυτή την ελπίδα όλοι αυτοί οι εθελοντές θα κατέβουν το Μάιο στην Ηλεία.
Όλοι πρέπει να στηρίξουμε την προσπάθειά τους με όποιον τρόπο μπορούμε και, φυσικά, να πάρουμε παράδειγμα, ώστε να γίνουν κι άλλες τέτοιες προσπάθειες.

Ακριβή Κανελλοπούλου

(για το περιοδικό “MUST magazine” Καλαμάτα)www.mustmagazine.gr
Δημοσίευση σχολίου