p

Το δάσος της Φολόης, η Δίβρη, η Ανδρίτσαινα,το Αντρώνι, η Αγία Αννα,του Λάλα, το Γούμερο ,η Φιγαλεία, η Πηνεία, η Μίνθη και ο Ερύμανθος δεν είναι απλοί τουριστικοί προορισμοί..... Είναι μικρές πατρίδες!!!Η ορεινή Ηλεία είναι μια από τις περιοχές που ο τουρισμός δεν έχει αλλοιώσει. Η ζωή συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές της όπως πριν από 50 χρόνια

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

ΧΑΘΗΚΕ Η ΠΕΣΤΡΟΦΑ ΤΟΥ ΠΑΥΣΑΝΙΑ

Κραυγή αγωνίας, για την τύχη πολλών ειδών ψαριών, που ζουν σε περιοχές της Πελοποννήσου και της Δυτικής Ελλάδας, εκ των οποίων, μάλιστα, κάποια είναι ενδημικά (δεν απαντούν, δηλαδή, σε άλλες περιοχές), εκπέμπει, μέσω της "ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ", ο Κώστας Παπακωνσταντίνου, στέλεχος του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ακράτας και σταθερός υπερασπιστής της πανίδας του τόπου μας, καθώς έχει διατελέσει και πρόεδρος της Ορνιθολογικής Εταιρείας.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου απέδωσε τη θλιβερή αυτή κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί, στις εξαιρετικά δυσμενείς κλιματολογικές συνθήκες, δεδομένου ότι η μείωση των βροχοπτώσεων και η συνακόλουθη πτώση της στάθμης λιμνών και ποταμών ήταν καταφανής.

Ωστόσο, δεν λείπουν και οι παρεμβάσεις του ανθρώπινου παράγοντα, οι οποίες συχνά επιτείνουν το πρόβλημα και καθιστούν ακόμη πιο δραματικές τις συνθήκες.

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

Φωτογραφίες από το ελληνικό σχολείο παλιότερων χρόνων

 

όταν ο μαυροπίνακας είναι χαρακωμένος και μόλις διακρίνονται τα σημάδια επάνω του..η σόμπα στη μέση της "αίθουσας" προσπαθεί να δώσει λίγο ζεστασιά στα μικρά παιδιά 

 
όταν στα θρανία δεν κάθονταν δυο δυο η τρεις τρεις αλλά έξι και πάνω!!Ιδιαίτερη προσοχή δώστε στο βλέμμα του δασκάλου και στα σταυρωμένα χέρια των παιδιών(1952) 

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Η Φολόη βρίσκει καταφύγιο

Θωρακισμένο νομικά από τους καταπατητές, τους λαθροθήρες και την παράνομη υλοτομία είναι πλέον το πανέμορφο Οροπέδιο της Φολόης στην Ηλεία, μετά την επίσημη ίδρυση από την πολιτεία Μονίμου Καταφυγίου Αγριας Ζωής, η οποία δημοσιεύτηκε και στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Μοναδικό για τα Βαλκάνια το δάσος της Φολόης στους πρόποδες του ΕρύμανθουΜοναδικό για τα Βαλκάνια το δάσος της Φολόης στους πρόποδες του ΕρύμανθουΣύμφωνα με την απόφαση του γενικού γραμματέα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, το μόνιμο Καταφύγιο Αγριας Ζωής που βρίσκεται στις περιοχές των δημοτικών διαμερισμάτων Νεμούτας Δήμου Φολόης και δημοτικών διαμερισμάτων Λαμπείας Δήμου Λαμπείας περιφέρειας αρμοδιότητας Δασαρχείου Πύργου, έχει έκταση 22.000 στρεμμάτων.
Οπως επισημαίνεται, εντός του Καταφυγίου Αγριας Ζωής απαγορεύεται η θήρα κάθε θηράματος και κάθε είδους άγριας πανίδας, η σύλληψη κάθε είδους της άγριας πανίδας για μη ερευνητικούς σκοπούς, η καταστροφή κάθε είδους ζώνης με φυσική βλάστηση, η καταστροφή των ζωντανών φυτοφρακτών, η αμμοληψία, η αποστράγγιση και αποξήρανση ελωδών εκτάσεων, η ρύπανση των υδάτινων πόρων και η ένταξη έκτασης καταφυγίου άγριας ζωής σε πολεοδομικό ή ρυμοτομικό σχεδιασμό.
Η εκτέλεση έργων ή εργασιών και ιδίως αλιευτικών έργων, αναδασμού, τουριστικών και βιομηχανικών εγκαταστάσεων, κατασκηνώσεων, λατομείων, μεταλλείων και δρόμων γίνεται αφού προηγουμένως έχει υποβληθεί μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων τύπου Α και έχει χορηγηθεί έγκριση περιβαλλοντικών όρων. Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η σύλληψη ειδών άγριας πανίδας και η μεταφορά τους προς εμπλουτισμό άλλων περιοχών μόνο από τη Δασική Υπηρεσία.
«Είναι μια θετική εξέλιξη για τη διαφύλαξη και ανάπτυξη της βιοποικιλότητας στο νομό μας και της προστασίας του περιβάλλοντος. Είναι μια δράση που είναι αποτέλεσμα της σοβαρής δουλειάς του Δασαρχείου Πύργου, τους οποίους τους συγχαίρω. Η δραματική μείωση της βιοποικιλότητας σε παγκόσμια κλίμακα αλλά και στην Ελλάδα αποτελεί μέγιστο και οξύ πρόβλημα και η ανάγκη δραστικής και ταχείας προστασίας της έχει αναγνωριστεί ως επιτακτική ανάγκη, και η ίδρυση Καταφυγίου Αγριας Ζωής στις περιοχές των Δήμων Φολόης και Λαμπείας βοηθά προς αυτή την κατεύθυνση», δήλωσε ο νομάρχης Ηλείας Χαράλαμπος Καφύρας.
Το Καταφύγιο Αγριας Ζωής στο Οροπέδιο της Φολόης είναι το έκτο κατά σειρά στην Ηλεία.
Τα υπόλοιπα πέντε είναι τα εξής:
1. Ζαχοβούνι-Πρεσκαβίτα Κοινοτήτων Καλιθέας-Αμυγδαλέων-Λιβαδακίων 13.000 στρεμμάτων.
2. Κιβούρια-Ροδινά, Κοινοτήτων Ροδινών-Καλιδόνας-Σχίνων, 5.600 στρεμμάτων.
3. Κάτω Σαμικού-Ξηροχωρίου-Σμέρνας-Γραίκας-Βρίνας 18.000 στρεμμάτων.
4. Κεραμυδιά-Ονια-Βρέστα-Τσαπαρέικα-Κάστρο-Φούρνοι Γερακίου-Περιστερίου, Δήμου Ιαρδάνου 6.000 στρέμματα.
5. Δένδρο Πέττα-Γουβαλαριά Κοινοτήτων Ξηροκάμπου και Κάμενας 5.375 στρέμματα.
* Το 22.000 στρεμμάτων Οροπέδιο της Φολόης βρίσκεται στην ορεινή Ηλεία στα σύνορα Αρκαδίας-Αχαΐας στους ΝΔ πρόποδες του όρους Ερύμανθου. Πήρε το όνομά του από τη μυθολογία και τον βασιλιά των Κενταύρων Φόλο, φίλο του Ηρακλή. Το δάσος της Φολόης είναι ένα από τα σπανιότερα, μοναδικό στα Βαλκάνια. Κοντά στις κατοικημένες περιοχές και στις χαράδρες συναντάμε καστανιές, πλατάνια, πουρνάρια, αριές, κουμαριές, ρείκια, σπάρτα, καρυδιές, οπωροφόρα δέντρα.
www.enet.gr

ΔΗΛΩΣΗ ΣΩΤΗΡΗ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΡΧ. ΟΛΥΜΠΙΑΣ

Επειδή γίνεται προσπάθεια δημιουργίας σκόπιμης σύγχυσης, γύρω από την υποψηφιότητά μου για το Δήμο Αρχ. Ολυμπίας πληροφορώ ότι δικός μου προεκλογικός αγώνας έχει αρχίσει χωρίς τυμπανοκρουσίες, «στημένα» γκάλοπ, καλοπληρωμένες καταχωρίσεις και εκβιαστικές μεθοδεύσεις των μηχανισμών.
          Εντός των ημερών θα επανέλθω με την ανακοίνωση της Διακήρυξης αρχών και το όνομα του ανεξάρτητου Συνδυασμού μου.
Σωτήρης Σωτηρόπουλος
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΡΧ. ΟΛΥΜΠΙΑΣ
(ιατρός, εκδότης του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «Κοινωνική Ένωση Αναδημιουργίας», e-mail: sotxsot@gmail.com)

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Προσφυγή κατά «Καλλικράτη» από 3 ορεινούς δήμους της Ηλείας

Τρεις νέες αιτήσεις ακυρώσεως του Νόμου 3852/10 για το πρόγραμμα «Καλλικράτης» κατατέθηκαν προχθές από δήμους της Ηλείας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με τους προσφεύγοντες να υποστηρίζουν ότι ο νόμος αυτός είναι αντισυνταγματικός κατά το σημείο που συνένωσε ορεινούς και απομακρυσμένους δήμους με πεδινούς, κατά παράβαση των άρθρων 101 και 102 του Συντάγματος.
Τις προσφυγές κατέθεσαν οι ορεινοί Δήμοι Ανδρίτσαινας και Αλιφείρας Ηλείας που συνενώθηκαν με τον πεδινό Δήμο Σκιλλούντος με έδρα τα Κρέστενα, και ο Δήμος Φιγάλειας που υπήχθη στον Δήμο της Ζαχάρως. Στις αιτήσεις ακυρώσεως εκτός από το νομικό πρόσωπο του δήμου προσφεύγοντες είναι και οι ίδιοι οι δήμαρχοι των τριών δήμων, Τρύφωνας Αθανασόπουλος, Δήμος Γεωργακόπουλος και Ιωάννης Πιπιλής αντίστοιχα, καθώς και άλλοι αιρετοί και δημότες των συγκεκριμένων δήμων.
Με τις αιτήσεις ακυρώσεως προσβάλλεται ως άκυρη και ανίσχυρη η 46494/13-8-10 απόφαση του υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με την οποία καθορίστηκε ο αριθμός των δημοτικών συμβούλων των νεοσυσταθέντων δήμων «Ανδρίτσαινας-Κρεστένων» και Ζαχάρως κατά δημοτική ενότητα, διότι η απόφαση αυτή στηρίζεται σε αντισυνταγματική διάταξη του παραπάνω νόμου για τον «Καλλικράτη».

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Επιδεικνυόμενη ελαφρότητα!

Tου Παντελή Mπουκάλα.



Ορεινό το χωριό, κρατάει την ομορφιά του τοπίου και των ανθρώπων του απείραχτη από τον τουρισμό. Ο παμπάλαιος πλάτανος, τα καφενεδάκια στον ίσκιο του, οι στενοί δρόμοι, φτιαγμένοι σε καιρούς που το αυτοκίνητο δεν είχε ακόμα επιβάλει τη δεσποτεία του, τα πάντα στην τάξη και στο μέτρο τους. Ωσπου, για να κλονιστεί η ισορροπία, καταφθάνει στο χωριό ένα από εκείνα τα αυτοκίνητα που ώς τώρα πίστευες ότι τα χαίρονται και τα καμαρώνουν μεγαλοποδοσφαιριστές, μεγαλοτραγουδιστές και παραθυράτοι μεγαλοποινικολόγοι. Αλλά κανένα διάσημο αστέρι της μπάλας, του άσματος ή της δικηγορίας δεν κατέβηκε από το τετράτροχο.
Κατέβηκε μια αγέρωχη κυρία, που και μόνο το καλά προβαρισμένο πλατύ χαμόγελο με το οποίο μοίραζε χειραψίες σε γνωστούς και αγνώστους αρκούσε για να ορίσει το επάγγελμά της: πολιτικός. Ούτε το πόθεν της είναι ελέγξιμο ούτε το έσχες.
«Βουλευτίνα», έλεγε ο ένας ψιθυριστής. «Νομάρχης», διαφωνούσε ο δεύτερος. «Υποψήφια», ξεκαθάριζε τα πράγματα ένας τρίτος. Ποιο το κόμμα της και ποιο το χωριό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι συμπεριφορές μετράνε και το «τέλος της ιδεολογίας» που πιστοποιούν ορισμένες από αυτές. Μετράει δηλαδή η ευκολία με την οποία άνθρωποι που ανήκουν σε διαφορετικά κόμματα και υποτίθεται ότι πολιτεύονται με διαφορετικές αρχές, καταλήγουν μάλλον γρήγορα να εξομοιώνονται ασπαζόμενοι τους ίδιους αξιακούς κώδικες και λατρεύοντας τα ίδια κούφια σύμβολα κύρους και γοήτρου - μια Λέξους, μια Φεράρι, ένα σκάφος, ένα εξοχικό με την απαραίτητη δεξαμενή κολύμβησης, για να μην τρέχεις στη θάλασσα με τους πληβείους. Τα αποκτάς όλα τούτα, όχι τόσο επειδή τα έχει ανάγκη ο τρόπος της ζωής σου, όσο για να δώσεις σχήμα στην ισχύ σου και να δείξεις πως επιτέλους κάτι σπουδαίο έγινες σε τούτο τον κόσμο. Και ανακουφίζεις τη συνείδησή του, αν φυσικά έχει πρόβλημα, δηλώνοντας μια στο τόσο ότι συμμερίζεσαι «τις αγωνίες του κοσμάκη», ιδίως τώρα με την κρίση.

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Γιατί οι Κένταυροι ήσαν τόσο πολύ… ερωτευμένοι;



Ο Κένταυρος και ο Έρως. Αντίγραφο του 2ου π.Χ αιώνα.
Γιατί οι Κένταυροι ήσαν τόσο πολύ… ερωτευμένοι;

Είναι απορίας άξιο τι ακριβώς θέλει να υπονοήσει η Ελληνική μας Μυθολογία με τους γνωστούς μας Κένταυρους οι οποίοι, όταν δεν είχαν να κάνουν άλλη δουλειά … ερωτεύονταν! Διαβάστε τι αποκαλύπτει η πανέμορφη Ελληνίδα ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια, Κωνσταντίνα Λάσκαρη!..
ΕΙΝΑΙ αλήθεια ότι οι Κένταυροι είναι τα πιο παράξενα πλάσματα που έπλασε η φαντασία των αρχαίων Ελλήνων ήταν οι Κένταυροι, άνθρωποι από τη μέση και πάνω κι άλογα από τη μέση και κάτω.
Σύμφωνα με την παράδοση που μας άφησε ο Πίνδαρος, οι Κένταυροι κατάγονταν από τον Ιξίονα κι από ένα σύννεφο. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ένα τέρας που από τη σχέση του με τ' άλογα του Πηλίου απόκτησε παιδιά που έμοιαζαν με άλογα από τη μέση και κάτω και με ανθρωπόμορφα τέρατα από τη μέση και πάνω. Οι Κένταυροι, σύμφωνα με μια παράδοση, ήταν παιδιά του Απόλλωνα και της Ήβης. Ο Όμηρος περιγράφει τους Κένταυρους σαν δασύτριχους άγριους που ζούσαν στα θεσσαλικά βουνά, ανάμεσα στο Πήλιο και την Όσσα, μέχρι την εποχή που νικήθηκαν στην περίφημη κενταυρομαχία.
Ο βασιλιάς των Λαπιθών, ενός λαού της Θεσσαλίας, ο Πειρίθους, κάλεσε στο γάμο του με την Ιπποδάμεια πολλούς από τους ήρωες εκείνης της εποχής.
Ο Ευρυτίωνας, ο Κένταυρος που ήταν συγγενής του γαμπρού, ήταν ανάμεσα στους καλεσμένους. Μέθυσε όμως και φέρθηκε ανήθικα και άπρεπα και οργισμένοι οι καλεσμένοι ήρωες του έκοψαν τη μύτη και τ' αυτιά και τον έδιωξαν με τη βία από το παλάτι.
Οι Κένταυροι, για να εκδικηθούν το πάθημα του Ευρυτίωνα, οπλισμένοι με βράχους και κορμούς δέντρων, επιτέθηκαν εναντίον των ηρώων. Στο δύσκολο αγώνα που ακολούθησε, οι ήρωες, με αρχηγούς το Θησέα και τον Πειρίθου, νίκησαν τους Κένταυρους και τους έδιωξαν προς την Λίνδο, όπου και εγκαταστάθηκαν.

Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010

ΧΡΩΜΑΤΑ- ΕΙΚΟΝΕΣ- ΜΟΥΣΙΚΕΣ



Ως μία εκ των πολλών εκείνων που είναι υπερήφανοι, ως καταγόμενοι από την ορεινή Ηλεία, και συγκεκριμένα από το χωριό Φολόη, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία αυτού του τόπου, που για εμάς, ως γενέτειρά μας, έχουμε την τύχη να απολαμβάνουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ανά τακτά χρονικά διαστήματα, για εκείνον όμως που θα αποφασίσει να επισκεφθεί πρώτη φορά το μέρος που οι Θεοί προίκισαν αφειδώς, θα μαγευθεί από το κάλλος του τοπίου.
           Θα ήθελα να απευθυνθώ στον επισκέπτη, σε εκείνον που βαδίζοντας στο δρυοδάσος της Φολόης θα φαντασθεί τον τραυματισμό του Κενταύρου Φόλου από ένα δηλητηριώδες βέλος, την κατάληξη του, καθώς και το μεγαλοπρεπή ενταφιασμό του από τον Ηρακλή. Μια άλλη εικόνα που θα προβάλλει στον επισκέπτη είναι η αιχμαλωσία του Ερυμάνθιου κάπρου από τον Ηρακλή για να τον μεταφέρει και να τον παραδώσει αργότερα στον Ευρυσθέα. Αυτό που ίσως προκαλέσει δέος στον περιπατητή- φυσιολάτρη θα είναι το ''μούγκρισμα του κάπρου'', ακουστική εικόνα, με την οποία παρομοιάζεται η θύελλα το χειμώνα στην περιοχή της Φολόης, από τους κατοίκους της ομώνυμης περιοχής. Αφήνοντας πίσω του το δάσος και συνεχίζοντας την περιήγηση στους ποταμούς Ερύμανθο και Λάδωνα θα ''δει'' πανέμορφες θνητές και αγνές νύμφες να χορεύουν και να πέφτουν θύματα του ερωτικού πόθου των Κενταύρων.
          Ο φυσιολάτρης, εκείνος που θα θελήσει να θαυμάσει από κοντά την ''άγρια'' ομορφιά της φύσης, μιας φύσης που εν τέλει μόνο άγρια δεν είναι, αφού περπατώντας στο δρυοδάσος της Φολόης (ένα από τα σπανιότερα δάση, μοναδικό στα Βαλκάνια) και κατεβαίνοντας προς τα ανατολικά, στο φαράγγι του Ερύμανθου θα αναγεννηθεί από την ηρεμία και τη γαλήνη που θα του προσφέρει το τοπίο, που όμοιό του μόνο η φύση ξέρει να φιλοτεχνεί.
          Η φύση στην Ορεινή Ηλεία κρατώντας τα πινέλα της ανέμειξε το κόκκινο με το κίτρινο, το καφέ με το πράσινο, το μπλε και το λευκό και δημιούργησε ένα μοναδικό καμβά, που κανείς καλλιτέχνης δεν μπορεί να επιτύχει την τέλεια αναπαράστασή του. Επισκέπτη, δεν έχεις την ευκαιρία παρά να τον θαυμάσεις ίδίοις όμμασιν...
 
Αντωνοπούλου Ρόη: Απόφοιτη Πολιτκής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Νομικής Σχολής Αθηνών
antroni.gr

Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Aπεχθές επεισόδιο μέσα στο Δημαρχείο Λαμπείας

Προσπαθούν να κουκουλώσουν, ένα θλιβερό όσο και απεχθές επεισόδιο που συνέβη μέσα στο Δημαρχείο Λαμπείας; 
      Έκπληκτοι  και έντρομοι οι υπάλληλοι του Δήμου και οι δημότες Λαμπείας είδαν (ή πληροφορήθηκαν εκ των υστέρων) σήμερα περί την 12η μεσημβρινή μέσα στο Δημαρχείο Λαμπείας τον Αντιδήμαρχο Λαμπείας κ. Δ. Ανδριόπουλο να εκσφενδονίζει βαρύ γυάλινο αντικείμενο (βάζο) εναντίον του δημότη Λαμπείας και ιδιοκτήτη καφετέρειας κ. Β. Πέτρου και να τον τραυματίζει σε ζωτικό σημείο της κεφαλής του!!!. Στη συνέχεια οι δημότες είδαν το θύμα-τραυματία να μετεφέρεται στο Νοσοκομείο και τον θύτη Αντιδήμαρχο να οδηγείται από τον Διοικητή του Αστ. Σταθμού στην Αστυνομία Λαμπείας.
      Δεν γνωρίζουμε τους λόγους της διένεξης που προηγήθηκε  της απεχθούς και θλιβερής πράξης του κ. Αντιδημάρχου (ανώτατος   Αξιωματικός της Αστυνομίας ε.α., πάντως την χαρακτήρισε δολοφονική απόπειρα!!), αλλά η αγανάκτηση των δημοτών Λαμπείας έχει φτάσει στο κατακόρυφο, γιατί ο δράστης δεν είναι όποιος-όποιος αλλά είναι θεσμικό όργανο της Πολιτείας που η αποτρόπαια πράξη του προκάλεσε την πλέον αλγεινή εντύπωση.
      Όμως περισσότερο αγανακτισμένοι και θυμωμένοι είναι οι δημότες Λαμπείας, όταν είδαν τον δράστη Αντιδήμαρχο μετά από λίγο να φεύγει ανενόχλητος   από τον Αστυνομικό Σταθμό αντί να οδηγηθεί στην αυτόφωρη δικαστική διαδικασία που θα υφίστατο και ο τελευταίος πολίτης πόσο μάλλον  ο αιρετός άρχων που πρέπει να είναι άψογος και τύπος και υπογραμμός. Αυτό προκαλεί τους πολίτες και τραυματίζει σοβαρά το περί δικαίου αίσθημα.
      Ποιος μεσολάβησε, ποιος παρενέβη και αφέθη ελεύθερος; Ποιος θα μας προφυλάξει από εκείνους που τάχτηκαν θεματοφύλακες των Νόμων και ηθικής τάξης;
      Τα ερωτήματα απευθύνονται στην Αστυνομία της Ηλείας, την Εισαγγελική Αρχή, τη Νομαρχία Ηλείας, στην Περιφέρεια Δυτ. Ελλάδας, τα ΜΜΕ.
      Ας μας απαντήσουν. 
Ο πρόεδρος
Σωτήρης Σωτηρόπουλος
(ιατρός, εκδότης του περιοδικού»ΔΙΒΡΗ» και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «Κοινωνική Ένωση Αναδημιουργίας») 

ΔΙΒΡΗ 1947: ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ






ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ: ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ;

Στὴν φωτογραφία εἰκονίζεται ἕνα ἔνοπλο τμῆμα τοῦ Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ στὴν Δίβρη τὸ 1947. Παρακαλοῦνται ὅσοι γνωρίζουν κάποιο πρόσωπο ἀπὸ τὴν φωτογραφία νὰ ἐπικοινωνήσουν μαζί μας. Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ τὸ ἀρχεῖο τοῦ Δημήτρη Κανελλόπουλου καὶ δημοσιεύεται γιὰ πρώτη φορά. 

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Ενας Ηλείος ήρωας που έμεινε στη σκιά....

Ο Ηλίας Τσάγκλας από το χωριό Πεύκες, 18 ετών τότε, κατέβασε τη σβάστικα μέρα μεσημέρι από τον χώρο της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής. Εσβησε πριν από 10 χρόνια, σεμνός και αθόρυβος όπως έζησε

Στη σκιά της ιστορίας έχει μείνει εδώ και εξήντα χρόνια το παράτολμο κατόρθωμα ενός Πελοποννήσιου εφήβου. Μέρα μεσημέρι, μέσα στον τρόμο της γερμανικής κατοχής, κατέβασε τη σβάστικα από τον χώρο της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αρχαία Ολυμπία.
Συνέβη την 1η Αυγούστου 1941, δύο μόλις μήνες μετά την ηρωική ενέργεια της Ακρόπολης των Αθηνών, τη νύχτα της 30ής προς 31ης Μαΐου.
Η διαφορά είναι ότι, σε αντίθεση με τον Μανώλη Γλέζο και τον Λάκη Σάντα, ο πρωταγωνιστής της Ολυμπίας παρέμεινε στην αφάνεια.
Είναι ο Ηλίας Τσάγκλας, λένε στις Πεύκες, που πρώτα ονομαζόταν Βύλιζα και σήμερα αποτελεί διοικητικό διαμέρισμα του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. Το δηλώνει ο πρόεδρος του διαμερίσματος Λυμπέρης Διονυσόπουλος.
Οταν οι ναζί πάτησαν την Κοιλάδα του Αλφειού, ο Ηλίας ήταν - δεν ήταν 18 χρόνων. Οπως όλοι σχεδόν οι νέοι στο χωριό, δούλευε και αυτός στα χωράφια. Αν και η οργανωμένη αντίσταση είχε αρχίσει να αναπτύσσεται στην Ηλεία, εκείνος έμενε μακριά.
Δόξες και τιμές κανείς δεν αποκόμισε μετά την απελευθέρωση. Ο ίδιος προτίμησε την ανωνυμία. Ανάλογες συμπεριφορές οφείλονται συνήθως σε λόγους είτε σεμνότητας είτε αυτοπροστασίας. Το τελευταίο φαινόμενο παρουσιάζεται συχνά ιδιαίτερα ισχυρό για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες μετά την απελευθέρωση.

Ο Ηλίας Τσάγκλας πέθανε πριν από 10 χρόνια, χτυπημένος από τον καρκίνο. Εσβησε αθόρυβα, όπως έζησε. Και ας είχε αναστατώσει με την αποκοτιά του τις κατοχικές Αρχές το καλοκαίρι του ‘41.

«Αφριζαν» οι Γερμανοί Οι σκληρές ανακρίσεις δεν έβγαλαν άκρη
Ο άνθρωπος, που το αυγουστιάτικο καταμεσήμερο ξεκρέμασε τη γερμανική σημαία από τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας, κινήθηκε σαν φάντασμα. Δεν έγινε από κανέναν αντιληπτός. Φαίνεται πως αρχαιολόγοι και το λοιπό προσωπικό ξεκουράζονταν, μετά το φαγητό, αποκαμωμένοι από τον καύσωνα, συνηθισμένο αυτή την εποχή. Εγιναν αθρόες συλλήψεις και σκληρές ανακρίσεις απ’ όπου δεν βγήκε άκρη. Το περιστατικό προκάλεσε αναστάτωση σε Αθήνα, Πύργο, Ολυμπία. Ο κατοχικός νομάρχης Ηλείας έστειλε αναφορά προς το υπουργείο Εσωτερικών της κυβέρνησης Τσολάκογλου στις 4 Αυγούστου. Ανέφερε: «Μάρτυν καταθέτοντα συγκεκριμένον τι εύρομεν μέχρι τούδε ένα μόνον, τον αγροφύλακα της κοινότητος, όστις καταθέτει ότι κατά την εν λόγω ώραν (ΣΣ, 1.00 μ.μ.) είδεν εξ αποστάσεως 1.000 περίπου μέτρων δύο άτομα ιστάμενα εγγύς του κοντού, όπου ήτο ανηρτημένη η σημαία, αλλά λόγω της αποστάσεως δεν ανεγνώρισεν αυτά ούτε έδωσε ιδιαιτέραν σημασίαν, διότι εθεώρησε τούτους εκ του συνήθους υπηρετικού ή εργατικού προσωπικού της Σχολής». Ο νομάρχης δεν αρνείται ότι εκ πρώτης όψεως φαντάζει δύσκολο να αφαιρέθηκε η σημαία τέτοια ώρα, χωρίς ο δράστης να γίνει αντιληπτός. Αλλά αμέσως παραθέτει τις ιδιαίτερες συνθήκες:
- Το προσωπικό γευμάτιζε σε χώρο όπου η σημαία δεν ήταν ορατή.
- Ο αριθμός των Ελλήνων εργατών είχε περιοριστεί σε 8-10 λόγω της περιορισμένης ανασκαφικής δραστηριότητας.
- Μόλις 15 βήματα από το κοντάρι της σημαίας αρχίζει πυκνό δάσος, όπου οι δράστες γίνονται αθέατοι.
Θεωρεί ως πιθανούς δράστες κομμουνιστές και μέλη των οικογενειών τους συνελήφθησαν. Σημειώνει: «Εις το εργατικόν δυναμικόν της Σχολής υπήρχον καί τινες κομμουνισταί 3-4, οίτινες λόγω του ότι γίνονται συλλήψεις κομμουνιστών εξ άλλων λόγων εκρύβησαν, αι δε οικογένειαί των κρατούνται εις την Αστυνομίαν ως εξαναγκαστικόν μέσον, όπως παρουσιασθώσιν». Στην έκθεση του νομάρχη γίνεται λόγος για 20 ομήρους: «Σήμερον μ’ επληροφόρησεν ο ενταύθα συνταγματάρχης διοικητής των Ιταλικών Στρατευμάτων Κατοχής ότι συνέλαβεν και μετέφερεν ενταύθα (ΣΣ, στον Πύργο Ηλείας) 20 κατοίκους Ολυμπίας σκοπών να κρατήσει αυτούς ως ομήρους μέχρις ανακαλύψεως του δράστου της κλοπής της σημαίας».

Γρ. Φαράκος: Αγνωστοι έμειναν οι πατριώτες
Ο Γρηγόρης Φαράκος έχει ασχοληθεί με το θέμα στο βιβλίο του «Η μάχη των συμβόλων - Το κατέβασμα της χιτλερικής σημαίας από την Αρχαία Ολυμπία». Θεωρεί άγνωστους τους πατριώτες, που προχώρησαν στο παράτολμο εγχείρημα τον Αύγουστο του 1941.
Σημειώνει χαρακτηριστικά:
«Οι αγωνιστές εκείνοι, απ’ ό,τι ξέρω, διατήρησαν ως τώρα την ανωνυμία τους. Δεν θεώρησαν, όπως και χιλιάδες άλλοι, πως έπραξαν κάτι το εξαιρετικό. Απλώς, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του καιρού τους». Αλλοι βετεράνοι της Εθνικής Αντίστασης από τα μέρη της Ολυμπίας, όπως ο Θουκυδίδης Κοσμόπουλος, θεωρούν πιθανότερο οι πατριώτες που υπέστειλαν τη σβάστικα να μη βρίσκονται μεταξύ εκείνων που επέζησαν της ναζιστικής κατοχής.

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΥ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ


Αριθμ. 3848
(1)
Ίδρυση μονίμου Καταφυγίου Άγριας Ζωής στις περιοχές των Δημοτικών Διαμερισμάτων Νεμούτας Δήμου Φολόης και Δημοτικών Διαμερισμάτων Λαμπείας Δήμου Λαμπείας περιφέρειας αρμοδιότητας Δασαρχείου Πύργου.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του Ν.Δ. 86/69 «Περί Δασικού κώδικα».
2. Τις διατάξεις του Ν.Δ. 996/71 «Περί αντικαταστάσεως και συμπληρώσεως διατάξεων τινών του Ν.Δ. 86/69 «Περί Δασικού κώδικα» και κωδικοποιήσεως....».
3. Τις διατάξεις του Ν. 177/75 «Περί αντικαταστάσεως και συμπληρώσεως διατάξεων τινών του Ν.Δ. 86/69.
4. Το άρθρο 57, τροποποίηση και συμπλήρωση διατάξεων του Ν.Δ. 86/69 «Δασικός Κώδιξ» (ΦΕΚ 7/Α΄) του Ν. 2637/98 «Σύσταση Οργανισμού Πιστοποίησης κ.λπ.(ΦΕΚ 200/Α΄/1996), με το οποίο τροποποιήθηκαν τα άρθρα 253 και 254 του Ν.Δ. 86/69 όπως αυτά αντικαταστάθηκαν από τα άρθρα 3 και 4 του Ν. 177/75 (ΦΕΚ 205/Α΄).
5. Την αριθμ. 414985/29−11−85 (ΦΕΚ 757/Β΄/18−12−1985) κοινή απόφαση των Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Αναπληρωτή Υπουργού Γεωργίας «Μέτρα διαχείρισης της άγριας πτηνοπανίδας» όπως αυτή τροποποι−
ήθηκε με τις 366599/16−12−96 (ΦΕΚ 1188/Β΄/31−12−90) και 294283/23−12−97 (ΦΕΚ 68/Β΄/4−2−98) κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας.
6. Την αριθμ. 89880/1506/31−3−2000 εγκύκλιο του Γενικού Δ/ντή Δασών και Φ.Π περί «καταφυγίων άγριας ζωής».
7. Τις διατάξεις του Ν. 2218/94 (ΦΕΚ 90/Α΄) «Ίδρυση νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, τροποποίησης διατάξεων για την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση κ.λπ.» όπως αυτές συμπληρώθηκαν με τις διατάξεις του Ν. 2240/94 (ΦΕΚ
153/Α΄), «Συμπλήρωση διατάξεων για την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση κ.λπ.».
8. Τις διατάξεις του Ν. 2503/97 (ΦΕΚ 107/Α΄) «Διοίκηση, Οργάνωση, Στελέχωση της Περιφέρειας κ.λπ.
9. Την αριθμ. 11278/18−10−2005 (ΦΕΚ 1434/Β΄/18−10−2005) Απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας περί «Μεταβίβασης αρμοδιοτήτων και παροχή εξουσιοδότησης υπογραφής Αποφάσεων, εγγράφων, ενταλμάτων κ.λπ. με εντολή «Γενικού Γραμματέα στο Γενικό Διευθυντή της Περιφέρειας».
10. Την από 10−5−2010 έκθεση − εισήγηση της Δασοπόνου Μαρίας Μητροπούλου με την τελική πρόταση του Δασάρχη Πύργου για την ανάγκη ίδρυσης του μονίμου καταφυγίου άγριας ζωής στις περιοχές των Δημοτικών
Διαμερισμάτων Νεμούτας Δήμου Φολόης και Δημοτικών Διαμερισμάτων Λαμπείας Δήμου Λαμπείας περιφέρειας αρμοδιότητας Δασαρχείου Πύργου για τους λόγους που αναλυτικά αναφέρονται σ’ αυτήν.
11. Την σύμφωνη γνώμη και την προφορική εισήγηση του αρμόδιου τμήματος της Δ/νσης Δασών Ν. Ηλείας.
12. Το γεγονός ότι, η ίδρυση του καταφυγίου άγριας ζωής κρίνεται απαραίτητη τόσο στην διατροφή, διαχείμανση, αναπαραγωγή των ειδών της άγριας πανίδας όσο και στην διατήρηση της αυτοφυούς χλωρίδας.
13. Το γεγονός ότι στην περιοχή αρμοδιότητας του Δασαρχείου Πύργου δεν υφίσταται άλλο Καταφύγιο Άγριας Ζωής, αποφασίζουμε:
1. Ιδρύουμε μόνιμο Καταφύγιο Άγριας Ζωής στις περιοχές των Δημοτικών Διαμερισμάτων Νεμούτας Δήμου Φολόης και Δημοτικών Διαμερισμάτων Λαμπείας Δήμου Λαμπείας περιφέρειας αρμοδιότητας Δασαρχείου Πύρ−
γου εκτάσεως εμβαδού 22.000 στρεμμάτων.
2. Η έκταση του καταφυγίου άγριας ζωής όπως απεικονίζεται στο θεωρημένο από τον Δ/ντή Δασών Ν. Ηλείας και Δασάρχη Πύργου τοπογραφικό διάγραμμα  κλίμακας 1: 50.000 που επισυνάπτεται στην παρούσα
και ορίζεται ως εξής: Ξεκινά από το δρόμο Λάλα προς 111 στη θέση Κεφάλια, στην συμβολή του με τον αγροτοδασικό δρόμο προς Αχλαδινή τον οποίο ακολουθεί  διερχόμενος από το ρέμα Σεμπά έως τη θέση Ρουπά−
κι Δ.Δ Αχλαδινής, συνεχίζει περιμετρικά του οικισμού Αχλαδινής σε απόσταση 300 μέτρα από τα όρια του, έως τη θέση Ντελεντούσια. Στη συνέχεια ακολουθεί τον αγροτοδασικό δρόμο προς Νεμούτα που διέρχεται
από τις θέσεις Κερασιά, Τριλάγγαδο, Αγία Παρασκευή, Πλατάνου Βρύση έξω από τα όρια του οικισμού Νεμούτας όπου συνεχίζει περιφερειακά τον δρόμο έως τη θέση Ασφακούλες (Σφαγεία) όπου διασταυρώνεται με
το δρόμο που οδηγεί στον ποταμό Ερύμανθο, τον οποίο ακολουθεί έως τη γέφυρα Σειντάγα. Στη συνέχεια ακολουθεί αριστερά τη ροή του ποταμού Ερυμάνθου έως το ]Υδροηλεκτρικό εργοστάσιο της Λαμπείας και ανεβαίνει
τον αγροτικό δρόμο βόρεια έως τη συμβολή του με τον επαρχιακό δρόμο Πατρών− Τριπόλεως (111) στη θέση Κοπέλας Βρύση τον οποίο ακολουθεί αριστερά έως τον οικισμό Λαμπείας αφήνοντας έξω τον οικισμό και δεξιά,
σε απόσταση 500 μέτρα από τα όρια του οικισμού και συνεχίζει τον επαρχιακό δρόμο 111 έως τη συμβολή του με την επαρχιακή οδό προς Λάλα, τον οποίο ακολουθεί νότια έως τη θέση Κεφαλιά από όπου ξεκίνησε.
3. Εντός του καταφυγίου άγριας ζωής απαγορεύεται η θήρα κάθε θηράματος και κάθε είδους άγριας πανίδας, η σύλληψη κάθε είδους της άγριας πανίδας για μη ερευνητικούς σκοπούς, η καταστροφή κάθε είδους
ζώνης με φυσική βλάστηση, η καταστροφή των ζωντανών φυτοφρακτών, η αμμοληψία, η αποστράγγιση και αποξήρανση ελωδών εκτάσεων, η ρύπανση των υδάτινων πόρων και η ένταξη έκτασης καταφυγίου άγριας ζωής σε πολεοδομικό ή ρυμοτομικό σχεδιασμό. Η εκτέλεση έργων ή εργασιών και ιδίως αλιευτικά έργα, έργα αναδασμού, τουριστικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, κατασκηνώσεις, λατομεία, μεταλλεία και
δρόμοι εκτελούνται αφού προηγουμένως έχει υποβληθεί μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων τύπου Α και έχει χορηγηθεί έγκριση περιβαλλοντικών όρων. Κατ’εξαίρεση επιτρέπεται η σύλληψη ειδών άγριας πανίδας και η μεταφορά τους προς εμπλουτισμό άλλων περιοχών μόνο από την Δασική Υπηρεσία. Με απόφαση μας, που θα δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μπορεί να απαγορευτεί ή να τεθούν όροι ή περιορισμοί
στην άσκηση της αλιείας, γεωργίας, βοσκής, υλοτομίας, χρήσης των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και της συλλογής και κοπής; Αρωματικών, βαθικών, αρτυματικών, μελισσοκομικών και ανθοκομικών − διακοσμητικών
φυτών για εμπορικούς σκοπούς.
4. Η τήρηση της παρούσας ανατίθεται στα όργανα της Δασικής Υπηρεσίας, της Ελληνικής Αστυνομίας, της Αγροφυλακής, του Κοινοτικούς και Δημοτικούς Υπαλλήλους (άρθρο παρ. 1 Ν.Δ. 86/69) και τις Κυνηγετικές
Οργανώσεις, οι δε παραβάτες τιμωρούνται με τις ποινές που προβλέπονται από τις διατάξεις τις Δασικής Νομοθεσίας (παρ.9 και 18 του άρθρου 287 του Ν.Δ. 86/69 και της αριθμ. 414985/29−11−85 ΦΕΚ 757/Β΄/18−12−85) κοινής
απόφασης των Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Αναπληρωτή Υπουργού Γεωργίας «Μέτρα διαχείρισης της άγριας πτηνοπανίδας» όπως αυτή τροποποιήθηκε και ισχύει σήμερα.) 5. Από τις διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.
6. Η ισχύς της παρούσας άρχεται από της δημοσιεύσεώς της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Πύργος, 3 Αυγούστου 2010
Με εντολή Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας

Ο Γενικός Διευθυντής
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ