p

Το δάσος της Φολόης, η Δίβρη, η Ανδρίτσαινα,το Αντρώνι, η Αγία Αννα,του Λάλα, το Γούμερο ,η Φιγαλεία, η Πηνεία, η Μίνθη και ο Ερύμανθος δεν είναι απλοί τουριστικοί προορισμοί..... Είναι μικρές πατρίδες!!!Η ορεινή Ηλεία είναι μια από τις περιοχές που ο τουρισμός δεν έχει αλλοιώσει. Η ζωή συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές της όπως πριν από 50 χρόνια

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009

Πανηγύρι τ' Αϊ Γιωργιού στη Βερβινή



Την άλλη μέρα της Λαμπρής, στις 20 τ΄ Απρίλη, πήγαμε στον Αϊ Γιώργη της Βερβινής. Βρίσκεται μετά τα Καλύβια, στη «δεμοσιά», που οδηγεί στην Κρυόβρυση, αριστερά στην ανηφόρα προς το ρέμα. Είναι ανάμεσα σε δυο αιωνόβια πουρνάρια μερικά μέτρα πάνω από το Βερβιναίικο ποτάμι.

Το εκκλησάκι του Αϊ Γιώργη είναι συνδεδεμένο με την ιστορία του χωριού από τα χρόνια της επανάστασης. Εδώ σμίγει όλο το χωριό κάθε χρόνο μετά τη Λαμπρή. Ακόμα, εδώ μαζεύονται άνθρωποι και από τ’ άλλα χωριά και από τις κοντινές πόλεις. Μια φορά μόνο δεν πραγματοποιήθηκε αυτή η συνάντηση, λένε οι Δερβιναίοι, το Σάββατο στις 22 τ’ Απρίλη του 1886, που δεν κατάφεραν να πάνε από το πολύ χιόνι.
Μόλις έφτασα κατάλαβα από τη τσίκνα, ότι είχαν ήδη ανάψει από νωρίς το πρωί φωτιά στο χώμα ενώ πάνω είχαν μπει δέκα σούβλες με ντόπια αρνιά, προσφορά των τσοπάνηδων του χωριού. Δούλευαν όλοι αφιλοκερδώς, κουβαλούσαν και προσέφεραν ότι είχε ο καθένας στο φτωχικό του.

Όταν τελείωσε η εκκλησιά στρώσανε τα τραπέζια και άρχισε το φαγοπότι, με τα νόστιμα ψητά και το θεϊκό κοκκινέλι, που «ανάσταινε και πεθαμένους». Να είναι καλά όσοι τα προσφέρανε.

Δεν άργησαν τα δημοτικά τραγούδια της παρέας από άγνωστους καλούς τραγουδιστές, που όταν θα έλθει η ώρα θα σας παρουσιάσω. Το τραγούδι εκεί στον Αϊ Γιώργη ενωνόταν με το Δερβιναίικο ποτάμι και έτσι αντιλαλούσε το φαράγγι του Ωλονού.
Κατόπιν, το γλέντι και ο χορός, που τον ανοίγει πάντα ο παπάς, συνεχίζεται στο χωριό, λέει ο καθηγητής Παναγιώτης Παπαθεοδώρου στο βιβλίο του «Η Κρυόβρυση Ηλείας». Οι Βερβιναίοι επιμένουν και παίρνουν τους μουσαφιρέους (ξένους) στα σπίτια τους να τους ταΐσουν και να τους φιλέψουν το περίφημο γλυκό «στρωτό», καμωμένο με καρύδια, που το συνοδεύει το ντόπιο τσίπουρο.



Kώστας Παπαντωνόπουλος Απρίλης 2009

Βράβευση Φυσιολατρικού Ομίλου Βούλας

Τον Ορειβατικό Φυσιολατρικό Όμιλο Βούλας θα βραβεύ-
σει ο Φυσιολατρικός Σύλλογος «Επτάλοφος» το προσε-
χές Σάββατο 2 Μαϊου, στις 8:30 το βράδυ, στην Ταβέρνα
«Κληματαριά» του Γουμέρου.
Ο Φυσιολατρικός Σύλλογος «Επτάλοφος» και ο Σύλλο-
γος Γουμεριωτών Ηλείας «Η Αγία Παρασκευή» που από
κοινού διοργανώνουν την εκδήλωση, θέλουν να τιμή-
σουν την προσφορά των μελών του Ορειβατικού Φυσιο-
λατρικού Ομίλου Βούλας και του προέδρου του Σπύρου
Μόσχου για την συμβολή τους στην ανάδειξη των μνη-
μείων του Γουμέρου, των πράσινων μονοπατιών - φα-
ραγγιών του οροπεδίου Φολόης και της ευρύτερης
ορεινής περιοχής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο εν λόγω Ορειβατικός Όμιλος
επισκέπτεται για 4η φορά την ευρύτερη περιοχή του
Οροπεδίου Φολόης τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Αναβιώνει η διαδρομή Αρχαία Ήλιδα-Αρχαία Ολυμπία

Οι σύγχρονοι Έλληνες θα συναντήσουν για δεύτερη συνεχή χρονιά φέτος
το παρελθόν, ακολουθώντας την πορεία των αρχαίων Ελλήνων,
των αθλητών συγκεκριμένα που συμμετείχαν στους αρχαίους Ολυμπιακούς
Αγώνες. Με πρωτοβουλία των εθελοντών του Κέντρου Κοινωνικής
Παρέμβασης Αμαλιάδας, αναβιώνει για δεύτερη χρονιά, το
Σαββατοκύριακο 16 και 17 Μαΐου, η πορεία που έκαναν
οι κάτοικοι της διοργανώτριας πόλης των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων,
της Ήλιδας, προς την Αρχαία Ολυμπία. Η αναβίωση της διαδρομής έγινε
για πρώτη φορά πέρυσι, λίγο πριν την αφή της Ολυμπιακής
φλόγας για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνο και ο στόχος είναι
να αναβιώνει κάθε χρόνο η συγκεκριμένη διαδρομή.
Η πεζοπορία θα είναι διήμερη και θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 16
και την Κυριακή 17 Μαΐου και οι συμμετέχοντες θα ακολουθήσουν μία
παραπλήσια διαδρομή αυτής που ακολουθούσαν οι αθλητές, οι κριτές,
οι ελλανοδίκες και τα συγγενικά τους πρόσωπα, πριν την
τέλεση των αγώνων. Η συνολική πορεία που θα ακολουθηθεί είναι 55
χιλιόμετρα, με αφετηρία το παλιό μουσείο της Αρχαίας Ήλιδας και
τερματισμό τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Η αναβίωση
της διαδρομής ήταν μία ιδέα του κ. Γιάννη Λυκούση, που είναι μέλος
του Κέντρου, και αυτές τις ημέρες οι εθελοντές επεξεργάζονται το
τελικό πρόγραμμα της διαδρομής που θα ακολουθηθεί από τους συμμετέχοντες.
Εκτιμάται πάντως ότι δεν θα παρεκκλίνει ιδιαίτερα από την περσινή διαδρομή,
που θα έχει όπως προαναφέρθηκε αφετηρία την Αρχαία Ήλιδα και θα
διέλθει από το Χάβαρι, το Κρυονέρι, τα Αστερέϊκα, την Οινόη, το Χειμαδιό,
το Σόπι, το Καράτουλα, τη Μαγούλα, τις Καρούτες, το Σμίλα, το Πελόπιο
και τον Πλάτανο. Το προσεχές διάστημα αναμένεται να γίνουν επίσημα ανακοινώσεις.

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΟ ΔΡΥΟΔΑΣΟΣ ΣΤΗΝ ΦΟΛΟΗ

Πρόσκληση
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κούμανη σας προσκαλεί στην
καθιερωμένη γιορτή της Πρωτομαγιάς στις 01/5/2009
στη διασταύρωση του χωριού Κούμανη στο
«Δρυοδάσος».
Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με χορούς από τα χορευτικά
τμήματα του Πολιτιστικού Συλλόγου Κούμανη,
Εκπολιτιστικού Συλλόγου Στρουσίου «Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ» και
Λαμπείας.
Προσφέρονται ντόπια φαγητά , κρασί και μουσική.
Ωρα έναρξης 11.00 π.μ.
Για το Δ.Σ. του Συλλόγου
Ο Πρόεδρος
Η Γεν. Γραμματέας

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΕΑΣ ΦΥΓΑΛΕΙΑΣ (ΖΟΥΡΤΣΑΣ)



Είναι από τα πιο όμορφα Λαογραφικά Μουσεία της ΗΛΕΙΑΣ . Δημιουργήθηκε από τον πολιτιστικό σύλλογο ΖΟΥΡΤΣΑΣ (ΝΕΑΣ ΦΥΓΑΛΕΙΑΣ) το 2005, έπειτα από 17 χρόνια συνεχείς προσπάθειες , για να σωθεί η παραδοσιακή κληρονομιά και για να περάσει στον πανελλήνιο χώρο το μήνυμα πως το παρόν και το μέλλον πρέπει να στερεώνονται στην Παράδοση.Περιέχει ενδιαφέρουσες συλλογές παραδοσιακών υφαντών, κεντημάτων, ρούχων, τοπικών φορεσιών από την Ζούρτσα και την ευρύτερη περιοχή της επαρχίας Ολυμπίας , καθώς και αργαλειούς.

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΔΙΝΟΥΝ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ!!

Στις 25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2009, στην ορεινή κοινότητα ΠΕΡΣΑΙΝΑ της Ηλείας, 50 ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ξεκινούν όλοι μαζί να χτίσουν ξανά ό, τι κατέστρεψαν οι πύρινες γλώσσες τον Αύγουστο του 2007!

Θα αναστηλώσουν τα πιο σημαντικά δημόσια κτίρια και την πλατεία της κοινότητας. Το νηπιαγωγείο, το πολιτιστικό κέντρο, η βιβλιοθήκη, το φροντιστήριο ξένων γλωσσών της Κοινότητας, το αγροτικό ιατρείο θα δοθούν ξανά, καινούρια και λειτουργικά, στη διάθεση των κατοίκων της πολύπαθης Πέρσαινας. Μιας κοινότητας με ίσως το μοναδικό - σε όλη την Ελλάδα - χαρακτηριστικό: Για κάθε οικογένεια αντιστοιχούν τέσσερα παιδιά!!! Γι αυτά τα παιδιά, οι εθελοντές θα διαμορφώσουν και ένα εντελώς νέο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης.

Ø Για πρώτη φορά στη χώρα μας, άνθρωποι που έως σήμερα δεν είχαν επαφή με τον εθελοντισμό, ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα τόσο σημαντικό έργο!

Ø Άνθρωποι του πνεύματος εκφράζουν ήδη την ηθική τους συμπαράσταση!

Οικοδομικές επιχειρήσεις έχουν προσφέρει υλικά και χρώματα!
ΕΠΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΠΗΛΟΦΟΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΡΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΦΩΤΙΑ! Οι εθελοντές, με την προσωπική τους εργασία, καταδεικνύουν ότι η θέληση για προσφορά και η ομαδική προσπάθεια υπερβαίνουν τα εμπόδια που στήνουν η κρατική γραφειοκρατία και ο ωχαδερφισμός.

Το Νέο Πρόσωπο της κοινότητας θα είναι έτοιμο μέχρι τον Δεκαπενταύγουστο. Εκείνη τη μέρα εθελοντές και κάτοικοι θα το γιορτάσουν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στο παραδοσιακό πανηγύρι της Παναγίας, που θα γίνει, φυσικά, στην νέα πλατεία της Πέρσαινας!

Κινηματογραφικό συνεργείο θα καταγράφει τις εργασίες των εθελοντών, και τον τρόπο που το έργο αυτό θα αλλάξει την ψυχολογία και την καθημερινότητα των κατοίκων.
Θα γίνει μία ταινία -ντοκιμαντέρ που θα προβληθεί ΔΩΡΕΑΝ στους κινηματογράφους Ελλάδας και εξωτερικού. Αντί για εισιτήριο οι θεατές θα κληθούν να φέρουν ένα βιβλίο, για τη νέα ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Πέρσαινας!

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΩΡΑ 11:00, ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΣΑΙΝΑΣ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ : κυρία ΕΛΕΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΛΗ (οικοδόμος – εργολάβος), τηλ : 6982 807779

Δείτε το σχετικό βίντεο «Εθελοντές στην Ηλεία Νο 2» στο www.youtube.com

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!


Με οδηγό το Άγιο Φως της Ανάστασης ας πορευτούμε όλοι μαζί με Αγάπη, Αλληλεγγύη και Σεβασμό για το περιβαλλον και τον συνάνθρωπό μας, και για την ΟΡΕΙΝΗ μας ΗΛΕΙΑ ειδικά να ανθίσει μαζι με την γη και η ελπίδα των εκει κατοίκων!!!

Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

Η ΠΑΛΑΙΑ ΠΕΡΣΑΙΝΑ

Νοτιοδυτικά της Νέας Πέρσαινας, βρίσκεται η παλαιά Πέρσαινα, το παλιό μας το χωριό, η οποία εκατοικείτο περίπου μέχρι το 1980.

Το χωριό μας είχε δική του κοινότητα που απέκτησε από τότε που ιδρύθηκαν οι κοινότητες στα Ελληνικά χωριά, με εκατό και πλέον κατοίκους.

Τα σπίτια ήταν διώροφα και μονώροφα, ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα της κάθε οικογένειας, φτιαγμένα με πλίνθους, ξύλινα μπαλκόνια και κεραμίδια, που έφτιαχναν οι ίδιοι οι κάτοικοι με υλικά τα οποία έβρισκαν άφθονα στη φύση.



Το κάθε σπίτι είχε και βοηθητικούς χώρους (κατώγια), όπου αποθήκευαν τα προϊόντα τους και σταύλους για τα ζώα.

Οι κάτοικοι ήταν φτωχοί γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Καλλιεργούσαν τα χωράφια τους με τα ζώα και το άροτρο, θέριζαν με το δρεπάνι και αλώνιζαν στ' αλώνια πάλι με τα ζώα. Εκμεταλλεύονταν τα προϊόντα του δάσους μαζεύοντας ρετσίνι από τα πεύκα, κόβοντας ξύλα για την παραγωγή ξυλανθράκων (καμίνια) κ.ά.

Η κάθε οικογένεια είχε το δικό της αμπέλι, κήπο, ελαιώνα, τα δικά τους αιγοπρόβατα, άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια, κότες, γουρούνια και άλλα, έτσι ώστε να μπορεί να είναι αυτόνομη και να παράγει τα δικά της προϊόντα για να επιβιώσει.


Η δουλειά όμως που χρειαζόταν να γίνει ήταν σκληρή και γι' αυτό ήταν αδύνατον να τα καταφέρει ο καθένας μόνος του. Έτσι είχαν εφεύρει τις «δανεικαριές» και τις «σεμπριές» όπως λεγόντουσαν. Αντάλλασαν δηλαδή μεταξύ τους προσωπική εργασία, πηγαίνοντας τη μια μέρα στον έναν και την άλλη στον άλλο, είτε να θερίσουν, είτε να σπείρουν, να τρυγήσουν κ.ά.

Στην παλαιά Πέρσαινα λειτουργούσαν επίσης και ελαιοτριβείο, σιτοκαθαριστήριο, 2 νερόμυλοι, 3 σιδηρουργεία, 1 ασβεστοκάμινο, 1 κεραμιδοκάμινο και 2 υποδηματοποιεία όπου εξυπηρετούνταν και τα γειτονικά χωριά. Είχε επίσης κτίστες και ξυλουργούς για την κατασκευή των σπιτιών τους.

Τα προϊόντα που δεν μπορούσαν να παράγουν, τα προμηθεύονταν από τα 4 καφενεία-παντοπωλεία που υπήρχαν στην πλατεία του χωριού.

Τα καφενεία ήταν ο μόνος χώρος ψυχαγωγίας για τους άντρες. Εκεί μαζεύονταν, συζητούσαν για τις δουλειές τους , τα προβλήματά τους, έπαιζαν και κανένα χαρτάκι, με έπαθλο ένα λουκούμι ή κανένα ουζάκι.
Οι γυναίκες απ' την άλλη είχαν τις γειτονιές όπου έσμιγαν, πάντα με τις ρόκες τους στα χέρια, για να πουν κι εκείνες τα ...δικά τους!

Στην παλαιά Πέρσαινα υπήρχαν 4 εκκλησίες οι οποίες είχαν οικοδομηθεί από τους πρώτους κατοίκους της.

Ο ενοριακός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα εξωκλήσια του Προφήτη Ηλία, του Αγίου Γεωργίου και ο ναός του κοιμητηρίου ο Άγιος Δημήτριος.

Οι εκκλησίες αυτές σώζονται ανέπαφες μέχρι σήμερα παρ' όλο που πέρασαν από 'κει δύο καταστροφικές πυρκαγιές (1989 & 2007).

Στο παλιό χωριό λειτουργούσε δημοτικό σχολείο στο οποίο φοιτούσαν γύρω στα 70 παιδιά. Γυμνάσιο δεν υπήρχε και τα παιδιά πήγαιναν στο γειτονικό χωριό Δούκα με τα πόδια, κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες το χειμώνα. Περνούσαν μέσα από κακοτράχαλα και επικίνδυνα ρέματα και μονοπάτια, με λίγα τετράδια και βιβλία, μ' ένα κομμάτι ψωμί στην τσάντα για το μεσημεριανό τους φαγητό, χωρίς τα απαραίτητα ρούχα και πολλές φορές ξυπόλητα. Κι όμως, πολλά απ' αυτά κατάφεραν να σπουδάσουν και να γίνουν χρήσιμοι άνθρωποι στην κοινωνία μας.

Η διασκέδαση των παιδιών ήταν, τι άλλο; Το παιχνίδι!
Δεν είχαν βέβαια την τύχη σημερινών παιδιών που μπορούν να έχουν ό,τι παιχνίδι θέλουν. Τα παιδιά όμως πάντα βρίσκουν τρόπο να παίξουν και να διασκεδάσουν και είχαν σκαρφιστεί διάφορους τρόπους για να φτιάχνουν μόνα τους τα παιχνίδια τους.

Τα αγόρια έφτιαχναν μπάλλες με πανιά δεμένα πολύ σφιχτά μεταξύ τους, κατασκεύαζαν σφεντόνες και έστηναν θηλιές για να πιάνουν κοτσύφια, τσίχλες και σπουργίτια.
Τα κορίτσια έφτιαχναν κούκλες (κουτσούνες) με παλιά πανιά κι έβαζαν ξυλαράκια για χέρια και για πόδια.

Αγόρια και κορίτσια έπαιζαν μαζί κι άλλα αυτοσχέδια παιχνίδια όπως κουτσό, κρυφτό, τυφλόμυγα, πεντόβολα κ.α.

Ηλεκτρικό ρεύμα στην παλιά Πέρσαινα δεν υπήρχε και για φωτισμό τη νύχτα, χρησιμοποιούσαν μικρές λάμπες πετρελαίου και το φως απ' το τζάκι.

Το νερό το κουβαλούσαν οι γυναίκες στην πλάτη (ζαλιά) μέσα σε βαρέλια των είκοσι και τριάντα οκάδων, απ' τις πολλές πηγές που υπήρχαν την εποχή εκείνη στην Πέρσαινα.

Επίσης στις πηγές, έπλεναν και τα ρούχα τους. Αργότερα φτιάχτηκε το υδραγωγείο στη Δέση κι έτσι έγινε πιο εύκολη η ζωή των κατοίκων αφού είχαν πια νερό όλα τα σπίτια.

Συγκοινωνία δεν υπήρχε και οι κάτοικοι για να πάνε στον Πύργο, έπρεπε να πάνε με τα πόδια στα γειτονικά χωριά (Δούκα, Μηλιές, Νεράϊδα, Μπεντένι) για να πάρουν το λεωφορείο.

Τα παλιά χρόνια η Κοινότητα της Πέρσαινας ήταν φτωχή και χωρίς κρατική επιχορήγηση δεν υπήρχε η δυνατότητα εκτελέσεως πολλών κοινοφελών έργων. Έτσι τα κοινοτικά
έργα γίνονταν μόνο με προσωπική εργασία. Το σύνθημα για τη συγκέντρωση αντρών και γυναικών το έδινε η καμπάνα με τον ειδικό χτύπο όταν επρόκειτο να εκτελεστεί οποιοδήποτε κοινοτικό έργο. Άλλοτε να καθαρίσουν ή να ανοίξουν δρόμους άλλοτε να ανοίξουν αυλάκια για πότισμα κ.ά.
Έτσι κυλούσε η ζωή των Περσαιναίων τότε, μέχρι που το 1965 έγινε ένας σεισμός ο οποίος δημιούργησε επικίνδυνες ρωγμές στα σπίτια και στο έδαφος. Μετά από διαβήματα της Κοινότητας στην τότε κυβέρνηση, στάλθηκαν τεχνικοί και διοικητικοί κρατικοί υπάλληλοι, οι οποίοι αφού μελέτησαν το θέμα αποφάσισαν πως υπάρχει ανάγκη μεταφοράς του χωριού σε νέα ασφαλή θέση. Επιλέχτηκε απ' όλους η τοποθεσία Μποτίνι Περσαίνης συνολικού εμβαδού 168.490 τ.μ.

Το 1970 άρχισε να χτίζεται το καινούργιο χωριό η ΝΕΑ ΠΕΡΣΑΙΝΑ και το 1975 παραδόθηκαν τα νέα σπίτια στους Περσαιναίους.
Έτσι αποκτήσαμε ένα άλλο χωριό, με καινούργια σπίτια, με ωραίους δρόμους με σχέδιο πόλεως, με ρεύμα, νερό, αποχέτευση, συγκοινωνία, και άλλες ανέσεις.

Η ψυχή μας όμως έμεινε εκεί κάτω. Στην παλιά Πέρσαινα. Αυτή είναι για μας τους παλιούς ο «δικός μας παράδεισος».


Ο Άη Λιάς


.





ΠΗΓΗ:www.persaina.gr

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

ΓΟΥΜΕΡΟ ...ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ!





Γούμερο..........Κι εδώ τί πρέπει να πω;;;;Τι μπορώ;;;Αφού αμέσως μου πλημμυρίζουν το μυαλό χιλιάδες σκέψεις!!!!Είναι τρέξιμο στο βουνό;;;Είναι παιχνίδι με τις ώρες;;;Είναι εκκλησάκια;;;;Είναι ο παππους κι η γιαγιά;;;Ή μήπως είναι φύση,δέντρα,πουλιά και ζώα;;;;Μα τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα...δεν είναι τίποτα απ'όλα...κι ειναι ολα αυτα!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μέρος που θαρρείς κάποιοι δεν το έχουν δει ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα και δεν υπερβαλλω καθόλου!!!!Όσοι έβλεπαν πρώτη φορά τον τόπο αυτό έλεγαν πως σίγουρα σε τέτοιο μέρος θα ζούσαν νεράιδες για να είναι τόσο όμορφα!!!!!Με τα δέντρα του που όχι απλά καθόσουν στη σκιά τους...αλλά θαρρούσες, με το θροισμα των φύλλων τους, σου έλεγαν ιστορίες από τα τόσα χρόνια τους....και για τη γέννηση από τη στάχτη τους ξανά και ξανά.....

Το ησυχαστήριό μου...Κάθε φορά που η ψυχή "βάραινε" από τη ζωή και το άγχος της Αθήνας ήταν και είναι καταφύγιο!!!!!Από παιδάκι ακόμα έλεγα "Γιαγιά άσε εδώ ψηλά....μόνη μου για λίγο...μη μου μιλάς....να αδειάσει η ψυχή μου...Άσε με να δω την ομορφιά!!!".

Όμως τώρα τι;;;Τί έμεινε;;;Γιατί;;;;

Αφού οι άνθρωποι είναι καλά ,είπαμε μετά την καταστροφή, όλα τα άλλα γίνονται...Και αναρωτιόμουν...μα κι αυτά τα δέντρα πώς θα γίνουν πάλι;;;Κι την απάντηση τη δίνουν μόνα τους...Όταν άνοιξη μες τη στάχτη ανθίζουν λουλούδια...και τα δέντρα πετούν κορφούλες!!!!

Σαν κάτι να θέλουν να μας πουν....Τί;;;;;;;;
"Άνθρωπε βοήθεια......Μαζί μπορούμε άνθρωπε....Κάνε κι εσύ κάτι...Κάτι μικρό αρκεί....."

Γι'αυτό για μια φορά ας μη φερθούμε εγωιστικά και ας μην τα περιμένουμε όλα από τους άλλους...Είναι υποχρέωσή μας να σκεφτόυμε το μέλλον...τα παιδιά μας!!!!

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ....ΚΑΙ ΑΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΟΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΑΝ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΒΛΕΨΕΙΣ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ "ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟ''......ΓΙΑΤΙ ΔΥΝΑΜΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΣ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ...ΟΧΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙΣ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ......

ΤΟ "ΟΧΙ" ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑΣ ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ....ΚΑΙ ΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΟΥΝ ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ.............



Ειρήνη Αλ. Παναγοπούλου

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009

ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΛΑΛΑ!

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΛΑ ¨Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ" προχώρησε στην έκδοση εφημερίδας με τον τίτλο"ΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΤΟΥ ΛΑΛΑ"
Όταν η αγάπη για τον τόπο γίνεται δημιουργία....οι άνθρωποι που απαρτίζουν τον σύλλογο του όμορφου ΛΑΛΑ προσπάθησαν με μεράκι και αγάπη να διαφυλάξουν την παρακαταθήκη που κληρονόμησαν σε αυτούς οι προπάτορές τους και στοχεύουν στη διάσωση και την ανάδειξη των στοιχείων της κληρονομιάς, του πολιτισμού τους. η εφημερίδα που εξέδωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ" εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο αυτής της φιλότιμης προσπάθειας.... Όπως αναφέρουν και οι ίδιοι στην εφημερίδα τους: "νεος άνεμος πνέει στο χωριό μας. άνεμος, που κρύβει μεσα του τη φαντασία, αλλά και την κοινωνική ευθύνη. Την περηφάνια για τον τόπο μας. Tη λαχτάρα να γεφυρωθεί το χθες με το σήμερα, ώστε να μην ξεθωριασουν τα χρώματα του παρελθόντος..."
την εφημερίδα μπορείτε να την διαβάσετε εδώ: http://www.scribd.com/doc/14054698/h-Prwth-Mas-Efhmerida

Τρίτη, 7 Απριλίου 2009

Κατέβηκαν χαμηλά τα ζώα του δάσους


Δεκάδες ζώα που άλλοτε ζούσαν μέσα στα δάση της Ηλείας, τους τελευταίους μήνες έχουν κατέβει στις πεδινές περιοχές αναζητώντας τροφή και χώρους για να δημιουργήσουν νέες φωλιές. Η μεγάλη φωτιά του 2007 ξεσπίτωσε πολλά από τα είδη των ζώων του δάσους που τώρα κυκλώνουν τα χωριά. Συχνό φαινόμενο αποτελούν τα σκοτωμένα ζώα δίπλα στους δρόμους, θύματα των αυτοκινήτων.

Επιδρομή των αρπακτικών
Είναι βέβαιο ότι τα αρπακτικά όπως οι αλεπούδες αποτελούν απειλή μεταξύ άλλων για πολλά οικόσιτα ζώα. Αποτελεί πολύ συχνό φαινόμενο αλεπούδες, ασβοί και κουνάβια να κείτονται νεκρά δίπλα σε δρόμους μέσα ή κοντά σε κατοικημένες περιοχές, κυρίως στην επαρχία Ολυμπίας. Μετά την καταστροφή των δασών από τις πυρκαγιές του 2007, αυτό το χειμώνα περισσότερο τα αρπακτικά έφτασαν στις πεδινές περιοχές αναζητώντας τροφή. «Είναι φυσικό μετά την καταστροφή των δασών τα ζώα που ζούσαν σε αυτά να κατέβουν σε πιο πεδινές περιοχές αναζητώντας το φαγητό τους. Το φαινόμενο δεν είναι τωρινό, αλλά πλέον φαίνεται πιο έντονο. Αλεπούδες, ασβοί και κουνάβια και άλλα αρπακτικά είδη, παρουσιάζουν αύξηση του πληθυσμού και είναι επόμενο να τα δούμε όπως είπα και μετά την καταστροφή σε πιο πεδινές περιοχές. Οι ισορροπίες άλλαξαν μετά τη φωτιά» τόνισε μιλώντας στην «Πρώτη» ο Δασάρχης Ολυμπίας Βασίλης Γιακουμής.

Όχι στα δολώματα
Στην ευρύτερη περιοχή μάλιστα αναπτύχθηκε η φημολογία ότι ο Κυνηγετικός Σύλλογος Ζαχάρως προκειμένου να αντιμετωπίσει το φαινόμενο έλαβε άδεια να τοποθετήσει δολώματα (φόλες), ώστε να εξοντώσει τα αρπακτικά, που εκτός των άλλων απειλούν και τα θηράματα των κυνηγών. «Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα από την πλευρά μας» απάντησε σε σχετική ερώτηση της «Πρώτης» ο πρόεδρος του Συλλόγου Γιώργος Δάγκας. Ο κ. Δάγκας διευκρίνισε πως στο παρελθόν είχε τεθεί ένα θέμα από το σύλλογο προς το αρμόδιο υπουργείο, όμως μετά την αρνητική απάντηση που έλαβαν, δεν δόθηκε συνέχεια. «Δεν έχουμε δώσει καμία έγκριση για τοποθέτηση δολωμάτων (φόλες) για κανένα ζώο, ούτε για την αλεπού» σχολίασε από την πλευρά του ο Δασάρχης Ολυμπίας κ. Γιακουμής. Για το θέμα της τοποθέτησης δολωμάτων ζητήσαμε και την άποψη της Μη Κερδοσκοπικής Φιλοζωϊκής Εταιρίας «Ρόμελ». Ο πρόεδρος Ηρακλής Ματρόζος επισήμανε πως η πράξη αυτή είναι παράνομη με κινδύνους για τα σκυλιά, τις γάτες και τα άλλα οικόσιτα. «Γνωρίζοντας ότι απαγορεύεται από το νόμο να τοποθετούνται δολώματα, κακώς κάποιοι εμπλέκουν τους κυνηγετικούς συλλόγους ή το Δασαρχείο σε μια τέτοια φημολογία. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε κάτι τέτοιο. Από τα δολώματα κινδυνεύουν και τα οικόσιτα, άρα μπορεί αυτή η πράξη να κοστίσει σε όλους» είπε από την πλευρά του ο κ. Ματρόζος. Το ζήτημα που τίθεται είναι ποια μέτρα πρέπει να λάβει από την πλευρά της η Πολιτεία αλλά και οι οικολογικές οργανώσεις, προκειμένου να προστατευτούν από τη μια τα ζώα που άλλοτε κατοικούσαν στα δάση της περιοχής, και από την άλλη να προστατευτούν, τα οικόσιτα και οι κάτοικοι από τις επιδρομές των αρπακτικών.


Συντάκτης Γιάννης Σπυρούνης
ΠΡΩΤΗ ΗΛΕΙΑΣ