ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΝΝΗ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΛΑΜΠΕΙΑΣ

Άλλη μια κεραία προτίθενται να τοποθετήσουν στην κορυφή του Αη Γιάννη στην Ορεινή οι "άρχοντες" του τόπου...
Αντισταθείτε τέλος πάντων, μιλήστε κάνετε κάτι....
Σε μέρη που υπάρχουν κεραίες κάνουν αγώνα να τις κατεβάσουν και εμείς συμφωνούμε να βάλουμε και άλλες...
Ντροπή μας,
αν νομίζεις ότι δεν σε αφορά, αν θεωρείς ότι θα δράσουν κάποιοι άλλοι αντί για εσένα και θα δώσουν λύσεις, ξανασκέψου το. Η μαζικότητα είναι το όπλο μας

ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ  ΠΩΣ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ …ΟΧΙ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΜΑΣ!!!!

Η ΜΟΝΗ ΑΣΚΗΤΗ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ!

Η Πάτρα δεν είναι πια ούτε 2,5 ώρες από την Αθήνα.. περάσαμε μέσα από την πόλη αναζητώντας το χωριό Οβριές. Έχει ενωθεί πια τελείως με την πόλη της Πάτρας. Από εκεί ακολουθήσαμε την κατεύθυνση για Τρίπολη. Είναι ο ορεινός δρόμος που συνδέει την Πάτρα με Τρίπολη ή Πύργο διασχίζοντας τους δυτικούς πρόποδες του Ερυμάνθου. Η διαδρομή στην αρχή χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά όμως από περίπου 50 χιλιόμετρα το τοπίο γίνεται αναπάντεχα καταπληκτικό καθώς ο δρόμος διασχίζει ένα σπάνιο δάσος απο βελανιδιές. Ακολουθούμε την διαδρομή για Τρίπολη μέχρι τον Πανόπουλο, εκεί ρωτάμε και ακριβώς στην είσοδο του χωριού παίρνουμε τον δρόμο δεξιά για τα Καρυές - Πύργος. Άλλα 15 χιλιόμετρα άσφαλτο σε ανέγγικτο αγροτικό τοπίο.. αμέσως μετά την μεγάλη γέφυρα στρίβουμε αριστερά και ανηφορίζουμε για Γούμερο. Το ίδιο το Γούμερο μια ευχάριστη έκπληξη σκαρφαλωμένο στο πουθενά, εμφανώς πολύ πλούσιο χωριό.

Στην είσοδο του χωριού μια ταμπέλα μας οδηγεί δεξιά προς Μονή Ασκητή. Ανηφορίζουμε ένα στενό τσιμεντένιο δρομάκι που καταλήγει ψηλά στα όρια του χωριού και από εκεί συνεχίζουμε στον χωματόδρομο που κατεβαίνει την ράχη προς νότο. Οι ταμπέλες είναι ελάχιστες και κατεβαίνοντας τον χωματόδρομο τίποτα στα όσα διακρίνουμε κάτω στην χαράδρα δεν προιδεάζει για την θέση της Μονής. Παρόλα αυτά αγνοούμε το γεγονός ότι νυχτώνει, τις απαγορευτικές κλίσεις και τις πάμπολλες διακλαδώσεις.. προσπαθούμε να μείνουμε πάνω στην πιο πατημένη διαδρομή του δρόμου και μετά από 2 ακόμα ταμπέλες φτάνουμε στο πλάτωμα πάνω από την Μονή με το προσκυνητάρι της Τίμιας Ζώνης. Εδώ αφήνουμε το αυτοκίνητο και μια ακόμα ταμπέλα μας δείχνει την κατεύθυνση για το φαράγγι και το Μοναστήρι.

Στην αρχή κατηφορίζουμε ένα πλατύ αλλά πολύ απότομο δρόμο για περίπου 100 μέτρα που γλυστράει επικύνδυνα καθώς το έδαφος είναι ενα είδος πηλού που θυμίζει σαπουνόχωμα. Ο δρόμος αυτός καταλήγει σε ένα στριφογυριστο ακόμα πιο απότομο και εμφανώς αρχαίο καλντερίμι. Είναι τόσο απότομο που η κατάβαση θα ήτανε αδύνατη αν δεν υπήρχανε εδώ και εκεί έντεχνα τοποθετημένες πέτρες που λειτουργούν σαν πατήματα. Μετά από άλλα περίπου 100 μέτρα το καλντερίμι καταλήγει σε ένα πραγματικό καταράχτη. Δεν καταλήγει ακριβώς... περνάει κάτω από τον καταράχτη.. και οδηγεί στο τέλος ενός μικρού φαραγγιού απαράμμιλης ομορφιάς και απομόνωσης.

Το μέρος, ίσως λόγω της δυσκολίας στην πρόσβαση μοιάζει ανέγγικτο, σαν ένα μαγικό δωμάτιο που φτιάχτηκε και άνοιξε εκείνη την στιγμή αποκλειστικά για εμάς. Η φύση, το επίπεδο έδαφος, τα παράξενα γρεμνά και οι καταράκτες.. και στο τέλος σε μια κόγχη δεξιά η διαμπερής σπηλιά που ο άγνωστος ασκητής έκτισε το 1200 μ.χ. το μικρομονάστηρο. Η ερημιά απόλυτη και τα διστακτικά βήματά μας στον ιερό χώρο μοιάζουν πραγματικά με βήματα προσκυνητών.

Τα καλώδια που φαίνονται στις φωτογραφίες οδηγούν σε μια γενήτρια στην αρχή του καλντεριμιού και εξυπηρετούν τον φωτισμό σε κάποια γιορτή που γίνεται στην Μονή ίσως από τους χωριανούς στο Γούμερο. Εκτός από αυτά τα καλώδια τίποτα στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό της Μονής δεν συνάδει χρονικά με τον κόσμο που αφήσαμε πίσω μας σαν να περάσαμε ξαφνικά στο 1200.. Η διαμπερής σπηλιά έχει διαμορφωθεί σε 2 θαλάμους. Στον πρώτο υπάρχει το ιερό της Μονής, ένας μικρός εξώστης και ένα πηγάδι. Στον δεύτερο (ο οποίος δεν έχει στέγη) βρίσκονται τα ερείπια του χώρου διημέρευσης πιθανά του ασκητή. Σε αυτό το θάλαμο κυλάει ακόμα ένας καταράχτης αλλά η πρόσβαση σε αυτόν είναι δύσκολη λόγω των υλικών της στέγης που έχει καταρεύσει και των αποθέσεων από τις πλαγιές του φαραγγιού.

Σε κάποια κείμενα οι λιθοδομές στους πλαινούς τοίχους χρονολογούνται πολύ πιο παλιά από την Μονή.Στην φωτογραφία δεξιά διακρίνεται το ιερό, ο εξώστης δεξιά και στο βάθος ο πίσω τοίχος και η ανοικτή οροφή του δεύτερου θαλάμου.

Μέσα στην μονή τσιτσιριζε ένα καντηλάκι. Εμφανώς είμασταν οι μοναδικοί επισκέπτες σήμερα. Ανάβοντας το καντήλι μπροστά από κάποια εικονίσματα ασυναίσθητα επιχείρησα να εντοπίσω κάτι, έστω και σε μορφή απορριμμάτων που να ανήκει σε αυτήν την εποχή, μάταια όμως.. και παρόλη την ιερότητα του μου δημιουργήθηκε μια αίσθηση που "βάρυνε" στο χώρο..

Για την Μονή του Ασκητή στο Γούμερο Ηλείας διάβασα για πρώτη φορά στι βιβλίο "Άδηλη Ελλάδα" του Αθ. Ξανθόπουλου , εκδόσεις ΕΣΟΠΤΡΟΝ 2005, εκείνος αναφέρει ότι πιθανά ο χώρος ήτανε πρότερα αρχαίο ιερό και το καλντερίμι προυπήρχε κατά πολύ της Μονής. Άλλες αναφορές για την ιστορία του τόπου δεν βρήκα πουθενά και ας έψαξα. Κάποιες σκόρπιες σημειώσεις στο διαδίκτυο συμφωνούν όλες σε 2 πράγματα: στο ότι όταν απεβίωσε ο ασκητής ενταφιάστηκε μέσα στον χώρο της Μονής και ότι ο χώρος συνδεότανε στενά με τον χώρο με τις αρχαίες ελιές στην ίδια περιοχή και με την διαδρομή των αθλητών για την αρχαία Ολυμπία. Είναι ένας χώρος που θέλουμε και σίγουρα θα ξαναπάμε...

ΠΗΓΗ : http://taxidevontas.blogspot.com

Εορτασμός και γλέντι στο βουνό της Μοστενίτσας

Με λαμπρότητα γιορτάστηκε και φέτος, το Σάββατο 8 Μαΐου, η μνήμη του Ιωάννου του Θεολόγου, στο μικρό εκκλησάκι του Αγιάννη, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1400 μέτρων στο χωριό Ορεινή (Μοστενίτσα) του δήμου Λαμπείας.

Την ακολουθία τέλεσαν οι ιερείς παπά- Φίλιππας Πέτρου, παπά- Κώστας Αρβανίτης, παπά- Θανάσης Ασημακόπουλος κ. ά. Πλήθος κατοίκων από τα χωριά της βόρειας ορεινής Ηλείας, παρακολούθησαν με θρησκευτική κατάνυξη την δοξολογία.  Παρευρέθηκαν ο βουλευτής Ηλείας κ. Γιάννης Κουτσούκος, οι αντινομάρχες κ. Παναγιώτης Πλατανιάς και Νίκος Μιχαλόπουλος, ο δήμαρχος Λαμπείας κ. Παναγιώτης Παπαζαφείρης, οι αντιδήμαρχοι του δήμου Λαμπείας, ο συγγραφέας λαογράφος κ. Ηλίας Τουτούνης, ο πρόεδρος του τοπ. συμβ. Φολόης κ. Γεώργιος Δημόπουλος, ο  κ. Κώστας Παπαντωνόπουλος κ. ά. Στην συνέχεια ο ιερέας του Αγίου Ιωάννου παπά – Φίλιππας, παρέθεσε γεύμα αποτελούμενο από 23 αρνιά της σούβλας, ντόπιες πίτες, τυριά, σαλάτες και άφθονο κρασί και αναψυκτικά, στους παρευρισκόμενους προσκυνητές στον αυλείο χώρο του ναού. Επακολούθησε γλέντι με τραγούδια και χορό.

Τους ευχόμαστε Χρόνια Πολλά και ο Αγιάννης βοήθειά τους.

Πηγή: http://www.patrisnews.gr

 

Μόνιμοι Κάτοικοι Αγνάντων

Η ζωή στο χωριό είναι ήσυχη. Κι αυτό γιατί η κοινότητα αποτελείται από τους λιγοστούς κατοίκους, γέροντες και γερόντισσες στην πλειονότητα. Είναι όμορφα όταν κάθεσαι και χαζεύεις τους ηλικιωμένους να κάθονται στα πεζουλάκια τους τα ανοιξιάτικα μεσημέρια και απογεύματα. Τώρα που ο καιρός έχει ανοίξει, οι παπούδες και οι γιαγιάδες κάθονται και λιάζονται οι καημένοι και χάνονται στην ηρεμία και γαλήνη τους. Ενίοτε πιάνουν και την κουβέντα στις παρεούλες.. Φέρνει ο καθένας την καρέκλα από την αυλή του να καθήσει και αυτός. Άλλοι κάνουν βόλτες πέρα δώθε στο δρόμο και πιάνουν την κουβεντούλα όταν βρίσκουνε κάποιο χωριανό. Άλλοι προτιμούν να πάνε στα δύο καφενεία του χωριού να πιούνε το καφεδάκι τους. Όπως και να 'χει, ακούς και γέλια και αναστεναγμούς. Χαίρονται γιατί νιώθουν ασφάλεια και συμπαράσταση όταν είναι όλοι μαζί. Αναστενάζουν και στενοχωριούνται όταν η σκέψη τους πάει στα παιδιά τους και τα εγγόνια τους που είναι στην πόλη. Είτε στην Αθήνα είτε στην Πάτρα είτε στην Αμαλιάδα ή στον Πύργο."Τι να κάνουμε, παιδάκι μου, έχουν δουλειές..", λέει η κυρά Θοδώρα που βλέπει το γιο της τρεις φορές το χρόνο. Κρυφός πόνος πάντα υπάρχει, αλλά το έχουν πάρει απόφαση ότι μόνοι τους θα φύγουν από τη ζωή.
Αγναντιώτες και Αγναντιώτισσες εγκατέλειψαν το χωριό πριν από πολλά χρόνια. Φτιάξαν τις οικογένειές τους αλλού και νοσταλγούν τις στιγμές στο χωριό, γι αυτό κι έρχονται όποτε τους το επιτρέπουν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις. Τότε είναι που σφύζει από ζωή το χωριό. Τότε είναι που οι γέροντες όλοι γελάνε με την καρδιά τους όταν βλέπουν τα εγγόνια να τρέχουν πάνω κάτω στους δρόμους του χωριού! Κάπως έτσι θα ήταν το χωριό μας όταν είχε στο δυναμικό του σαράντα και πενήντα μαθητές.. Ένα χωριό γεμάτο ζωή.
Τώρα πια, όμως, μετρημένες στα δάκτυλα ενός χεριού είναι οι οικογένειες που έχουν παιδιά που πάνε σχολείο. Η Λίτσα, μαθήτρια Β' Λυκείου, αγωνίζεται κι αυτή περισσότερο από τα παιδιά των πόλεων να ανταπεξέλθει στις δοκιμασίες των εξετάσεων με επιτυχία. Για μαθήματα δεν πηγαίνει στο ανύπαρκτο φροντιστήριο του χωριού αλλά... στην Πάτρα!
Αυτοί που καλά στέκουν είναι οι Βούλγαροι. Έχουν νοικιάσει σπίτια αρκετοί στο χωριό. Μερικά ζευγάρια έχουν και μικρά παιδάκια, που όμως δε φτάνουν σε αριθμό να κρατήσουν το σχολείο μας ανοιχτό μετά από μερικά χρόνια. Τα φέρνουν στην παιδική χαρά του προαυλίου μας τα απογεύματα να παίξουν. Εκεί κάποιο παιδάκι μας χάλασε και την τριανταφυλλιά που φυτέψαμε πρόσφατα.. Φαίνεται του άρεσε τόσο πολύ όπως διακοσμούμε το χώρο μας που είπε να βάλει κι αυτό το χεράκι του!
Το ενδιαφέρον μας για τα Άγναντα, ένα ελληνικότατο χωριό, δε σταματάει μόνο στο "άλλοτε" και στο "σήμερα". Προχωράει και στο "μετά". Υπάρχει, λοιπόν, "μετά" για τα Άγναντα μετά από μερικά χρόνια ή δεκαετίες; Μπορεί κάποιος να απαντήσει αυτή την πονεμένη ερώτηση, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περισσότεροι κάτοικοι είναι ηλικιωμένοι; Όταν φύγουν ποιος άραγε θα μείνει να φυλάει πίσω..
ΠΗΓΗ: http://dim-agnant.blogspot.com

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΩΛΕΝΗΣ ΣΤΗ ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΛΑΣΙΩΝΟΣ

Ο δήμαρχος Ωλένης για τον Καλλικράτη
Τη δημιουργία ενός νέου Δήμου με τη συμμετοχή των Λασιώνος και Ωλένης, προτείνει με επιστολή του προς τη λαϊκή συνέλευση του Δήμου Λασιώνος, ο Δήμαρχος Ωλενης Γιάννης Παναγόπουλος. Ωστόσο, παραθέτει μια σειρά από προϋποθέσεις, για την ομαλή λειτουργία αυτού του δήμου που θα προκύψει. Προτείνει μεταξύ άλλων, να ονομάζεται Δήμος Λασιώνος και ιστορική έδρα να οριστεί ένα δικό του σημερινό χωριό καθώς και οι συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου να γίνονται στο Πανόπουλο. Εκεί, να λειτουργεί επίσης το ΚΕΠ, καθώς επίσης οι υπηρεσιακές μονάδες Γεωργίας-Κτηνοτροφίας, Περιβάλλοντος-Πολιτικής Προστασίας, Τεχνολογίας-Πληροφορικής-Επικοινωνιών και Διαφάνειας και θα είναι και η έδρα της Κοινοφελούς Δημοτικής Επιχείρησης. Ωστόσο, τονίζει τέλος ότι θα πρέπει, έδρα να οριστεί το Καράτουλα.


Ο Βασίλης Παπαντώνης-Δήμαρχος Λασιώνος δήλωσε: 

«Πρέπει η ορεινή Ηλεία να μπορεί να σχεδιάζει το μέλλον της. Δεν θα μας λύσει τα προβλήματα ούτε η Αμαλιάδα, ούτε ο Πύργος ούτε η Αρχαία Ολυμπία» δήλωσε ο κ. Παπαντώνης και τόνισε ότι η Λαμπεία είναι η μόνη «δύναμη» που έχουν για να συμπορευτούν. Επίσης έκανε γνωστό ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Λασιώνος απέρριψε την πρόταση του Δήμου Ωλένης για συνένωση.

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ, Ο ΦΟΛΟΣ, ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΚΑΙ Ο ΕΡΥΜΑΝΘΙΟΣ ΚΑΠΡΟΣ

Προς

Την Συντακτική επιτροπή του περιοδικού «Φολόη»

Αγαπητοί φίλοι, συμπατριώτες και μελλοντικοί συνδημότες

            Γνωρίζετε καλά τα αισθήματά μου για τον περιοδικό σας, γνωρίζετε τους δεσμούς που είχα με τον αείμνηστο εμπνευστή και ιδρυτή της «Φολόης» Μπάμπη Παπαθεοδώρου. Και νοιώθω μεγάλη ικανοποίηση ότι κι εγώ ήμουν από τους πρώτους που συνέβαλα στην γέννηση του αξιόλογου εντύπου σας και βοήθησα στα πρώτα βήματα της κυκλοφορίας του.

            Έκανα αυτό τον μικρό πρόλογο για να συνεχίσω με τα επόμενα και να μη παρεξηγηθώ από ανθρώπους που πονάνε και αγωνίζονται για τον τόπο τους και θέλουν να προσφέρουν στην ιστορική μνήμη των χωριών μας, την προστασία του περιβάλλοντος, τη λαογραφία και την ανάπτυξή τους. Θεωρώ το έντυπό σας σοβαρό και επωφελές και ένα εκδοτικό άθλο για τα μέτρα μας και την χειμαζόμενη πνευματικά Ηλεία. Επομένως οι παρακάτω σκέψεις μου και ενδεχομένως κάποιες καλοπροαίρετες παρατηρήσεις μου ελπίζω να μη εκληφθούν ως παρέμβαση (ή και αντίθεση) στην εκδοτική σας ανεξαρτησία και ελευθερία στην έκφραση γνώμης και άποψης, αλλά για την σωστή και επωφελή αντιμετώπιση της τοπικής μας ιστορίας (που είναι κοινή για τα γειτονικά χωριά μας) με την αποκατάσταση της αλήθειας, αποφεύγοντας τις παραποιήσεις και τις πρόσκαιρες εντυπωσιακές αναφορές.

Και έρχομαι στο προκείμενο.

            Αφορμή για την επιστολή μου αυτή είναι ένα άρθρο που διάβασα στο τελευταίο τεύχος της «Φολόης» (τ.54 Ιανουαρ-Μάρτ 2010) με τίτλο «Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ ΦΟΛΟΗ ΣΤΗ ΦΟΛΟΗ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ» και με συγγραφέα τον κ. Σωτήρη Σοφιά που επιμελήθηκαν οι αγαπητοί σε μένα συμπατριώτες Γιάννης Μαρκόπουλος και Ανδρέας Χρονόπουλος. Ομολογώ ότι στενοχωρήθηκα με το περιεχόμενο, περισσότερο γιατί σε μερικά σημεία (περί Ερυμάνθιου Κάπρου κλπ) συμπίπτει με ανεύθυνες «διηγήσεις» και «φαντασιώσεις» κάποιων συμπολιτών μας που έχουν γελοιοποιήσει κατά καιρούς την Ιστορία και Μυθολογία μας στο βωμό κάποιων εφήμερων ωφελιμιστικών συμφερόντων  ή ανόητων τοπικιστικών προβολών ή και ασύγγνωστων αφελειών  (εννοώ ένα αυτοαποκαλούμενο ορειβατικό-φυσιολατρικό σύλλογο «Επτάλοφος» Γουμέρου, το Δήμο Λασιώνος, δυστυχώς και επίσημες ιστοσελίδες της Νομαρχίας Ηλείας ή και αξιόλογες ιστοσελίδες συμπολιτών) που κακοποιούν βάναυσα την αλήθεια και το χειρότερο αναμεταδίδουν με υπερηχητική ταχύτητα την κακοποίηση που με εργαλείο το Ίντερνετ δυστυχώς γίνεται λανθασμένο «κτήμα» εκατομμυρίων χρηστών και κυρίως των δικών μας ανθρώπων!!!

            Και εξηγούμαι, όσο μπορώ πιο συνοπτικά:

1. Για το όρος ή οροπέδιο Φολόης, τον βασιλιά Φόλο τον τάφο και την σπηλιά του, την μάχη των Κενταύρων με τον Ηρακλή  αντί άλλων σας παραθέτω πιο κάτω το κύριο άρθρο που έχω γράψει στο περιοδικό «ΔΙΒΡΗ» και παρακαλώ να το διαβάσετε με προσοχή, γιατί  νομίζω ότι δίδει πολλές και χρήσιμες απαντήσεις (στηριγμένες σε σοβαρές αρχαίες και νέες πηγές –Απολλόδωρος, Κορύλλος κ.α.) που ασφαλώς τίθενται σε κριτική και διερεύνηση της αξιοπιστίας τους, μόνο από ειδήμονες. Μόνο ορισμένα σχόλια για τα αναφερόμενα στο άρθρο του κ. Σοφιά.

Ειλικρινά έπεσα από τα σύννεφα διαβάζοντας το άρθρο αυτό. Πέρα από το γεγονός ότι η αρχική «ταυτοποίηση» της Σπηλιάς του Φόλου έγινε από το Google (sic!) και στη συνέχεια με την υπόδειξη και διήγηση του αγαπητού, ανιδιοτελούς και δραστήριου ακτιβιστή Ταμπουρόγιαννη,…  Και ως εδώ καλά, σπηλιές πράγματι υπάρχουν πολλές στη περιοχή μας και ο καθένας έχει το δικαίωμα να «ταυτοποιεί» κάποια σπηλιά ως εκείνη του βασιλιά Φόλου, ακόμη και με παρατραβηγμένες υποθέσεις περί «λαθροθηρών ή αρχαιοκαπήλων που ανατίναξαν τη σπηλιά του Φόλου». Αλλά να πλάθει κάποιος ένα νέο μύθο περί Κενταύρων, της μορφής της κενταυρομαχίας κλπ, είναι λίαν υπερβολικό και επικίνδυνο για την ωραία Μυθολογία μας, που στο κάτω-κάτω δεν είναι τίποτα παραπάνω από αλληγορικές έννοιες που διαπαιδαγώγησαν και έθρεψαν πνευματικά επί χιλιετηρίδες τις γενιές όχι μόνο των ελλήνων αλλά όλων των συνανθρώπων μας όπου γης.

Στο παραπάνω θέμα με το κύριο άρθρο μου στο περιοδικό «ΔΙΒΡΗ» -εγώ που δεν είμαι  ιστορικός αλλά ένας απλός πολίτης σαν και σας- προσπάθησα να ανοίξω ένα σοβαρό διάλογο μεταξύ επαϊόντων. Πλην δεν υπήρξε ανταπόκριση, ούτε καν αντίλογος. Ας ελπίσουμε να γίνει κάποτε.

2. Για τον 3^ο άθλο (και όχι τον 4^ο που λέει ο αρθρογράφος)  του Ηρακλή με τον Ερυμάνθιο κάπρο, ο συγγραφέας κ. Σοφιάς τον συνδέει άμεσα με τους Κενταύρους της Φολόης, και νομίζω ότι εδώ τα πράγματα είναι πιο σοβαρά και επικίνδυνα για την κακοποίηση της μυθολογίας μας.

Κατ΄ αρχήν η «απομυθοποίηση» του άθλου - σύμφωνα πάντα με τον συγγραφέα- ξεκίνησε από πληροφορία που είχε από την  «Βικιπαίδεια» του Ιντερνετ (τελικά αυτό το καταπληκτικό εργαλείο αντικατέστησε, διαπρεπείς αρχαίους και νέους συγγραφείς που έχουν καταναλώσει τόνους μελάνι και έχουν ξοδέψει καντάρια τάλαντα και φαιά ουσία)… Και ο συγγραφέας δημιουργεί την δική του «μυθιστορία» κομμένη και ραμμένη, αμφισβητώντας διαρρήδην τους αρχαίους συγγραφείς!!. Ακόμη καταρρίπτει και την κοινώς παραδεκτή  αλληγορία των μύθων (Ηρακλής=ήλιος, Κένταυροι=καταιγίδες, Κάπρος=ορμητικός ποταμός Ερύμανθος).

Πέρα από το γεγονός της νέας καινοφανούς θεωρίας περί του αιτήματος των Κενταύρων στον Ευρυσθέα για να στείλει τον Ηρακλή «να καθαρίσει» τον παρενοχλούντα Κάπρο (αφού προηγουμένως  … «καθάρισε» ένα-ένα τους Κενταύρους), προχωράει στην απίθανη εκδοχή ότι ο άθλος του Ηρακλή διαδραματίστηκε στο Φαράγγι της Φολόης και μάλιστα ακριβώς στο «γεφύρι του Μπερή στο Αντρώνι που είχε φράξει με δίχτυ» και έπιασε τον Ερυμάνθιο Κάπρο !!!…(εδώ αντιγράφει και βαδίζει ακριβώς στα μυθοπλαστικά χνάρια του Γουμέριου «Επτάλοφου», της εξοργιστικής ιστοσελίδας της επίσημης Νομαρχίας Ηλείας αλλά και των ιστοσελίδων συμπατριωτών μας).  Αλήθεια, δεν άνοιξαν οι παραπάνω ποτέ τους ένα βιβλίο μυθολογίας για το που χωροθετείται η πραγματοποίηση του  συγκεκριμένου άθλου, δεν έχουν ποτέ διαβάσει που ήταν η Αρχαία Ψωφίδα και τα σπαρτά της που κατέστρεφε ο φοβερός κάπρος, δεν διάβασαν ποτέ τους για τον τρόπο που συνέλαβε ο Ηρακλής το ζώο στα χιόνια σε μια λόχμη του όρους Ερύμανθου;

Εν τέλει δεν καταλαβαίνουν ότι «μυθοπλαστικά κατασκευάσματα ή αποκυήματα» του τύπου ότι ο Κάπρος του Ερύμανθου δεν έβρισκε νερό να πιεί στο τεράστιο και λίαν υδροφόρο βουνό (με χιλιάδες αείρροες πηγές) και θα πήγαινε να ξεδιψάσει στον Σελλήεντα ποταμό, στο γεφύρι του Μπερή και να πέσει στο δίχτυ του Ηρακλή, είναι το λιγότερο αφελείς ιστορίες ούτε για παιδιά;

Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει τι εξυπηρετεί μια τέτοια παραποίηση-κακοποίηση και τι ωφελεί στην προβολή και αξιοποίηση του τόπου μας ή την προοπτική τουριστικής ανάπτυξης μια τέτοια τακτική και μεθόδευση, όταν σήμερα οι τουρίστες και επισκέπτες των χωριών μας και της περιοχής μας είναι αρκετά διαβασμένοι και υποψιασμένοι. Γιατί το εύκολο ψέμα και η ανεύθυνη πληροφορία … «έχουν κοντά ποδάρια» κατά το κοινώς λεγόμενο.

Τελειώνοντας, θέλω να τονίσω ότι εμείς (εννοώ τα έντυπά μας) έχουμε χρέος να αποφεύγουμε αυτές τις υπερβολές που μας βλάπτουν γιατί τα γραπτά μένουν. Ακόμη και να διορθώνουμε πράγματα που κάποια στιγμή γράφτηκαν με οδηγό το κακώς εννοούμενο τοπικιστικό συμφέρον ή το  συναίσθημα. Πιστεύω ότι κάθε τόπος έχει την δική του μικρή ή μεγάλη ιστορία και αυτή πρέπει να προβάλλουμε. Και δόξα τω θεώ, η ευρύτερη περιοχή της Φολόης (ή Κάπελης όπως εγώ αρέσκομαι να λέω, άσχετα αν το όνομα Φολόη έχει καταγραφεί και καθιερωθεί στη συνείδηση του λαού για το πανέμορφο οροπέδιο και κανείς δεν μπορεί να της το πάρει…) έχει την δική της σημαντική αρχαία και νεώτερη ενδιαφέρουσα ιστορία.

Με εκτίμηση

Σωτήρης Σωτηρόπουλος

Εκδότης του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ»

Υ.Γ. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε το θέμα και δια ζώσης για διευκρινήσεις εκατέρωθεν  

(σ.σ. το κατωτέρω κείμενο δημοσιεύτηκε στο 120^ο τ. του περιοδικού «ΔΙΒΡΗ» Απριλ-Ιουν 2008)

ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, ΤΟ ΜΥΘΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Τελικά που είναι η αληθινή τοποθεσία του όρους Φολόη,

που έγινε η μυθική μάχη του Ηρακλή κατά των Κενταύρων και

που ετάφη ο βασιλιάς Φόλος;

Προλογικό σημείωμα

Σήμερα μέσα από τις στήλες του περιοδικού μας θα επιχειρήσουμε κάτι το ανορθόδοξο, κάτι ας πούμε πρωτοποριακό (έχοντας επίγνωση τι κάνουμε…), κάτι που μπορεί να προκαλέσει συζητήσεις ειδημόνων ερευνητών (που το ευχόμαστε) ή αντιδράσεις ασχέτων ή αφελών αυτοαποκαλούμενων «ιστοριοδιφών» ακόμη και φανατικών τοπικιστών (που το απευχόμαστε), εν τέλει κάτι που θα κεντρίσει   το ενδιαφέρον των συμπατριωτών της ευρύτερης περιφέρειας της πλέον ορεινής Ηλείας για να ξεφύγουν έστω και για λίγο από τη ραστώνη της καθημερινότητας και την ωχαδερφιστική αντιμετώπιση της ιστορικής μας μνήμης και κληρονομιάς.

            Είναι αλήθεια, ότι το εγχείρημά μας αυτό έχει ένα πλεονέκτημα για μας. Γιατί εμείς δεν είμαστε ούτε ερευνητές, ούτε ιστορικοί, ούτε ιστοριοδίφες, ούτε καν συγκροτημένοι μελετητές της μυθολογίας και ιστορίας του τόπου μας και ως εκ τούτου δεν κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε ή να αντιπαρατεθούμε σοβαρά με ειδήμονες που κατέχουν ή ερευνούν την ιστορική αλήθεια. Το πολύ- πολύ να κριθούμε καλοπροαίρετα (ελπίζουμε) και να συγχωρήσουν την όποια …αποκοτιά μας. Θα δώσουμε όμως, όλο το δυναμικό μας και βήμα στη «Δ» για ένα δημιουργικό διάλογο. Και τούτο όχι για να προβάλουμε κάποια τοπικιστική υπεροχή ή να υποκλέψουμε στοιχεία ιστορικά για ωφελιμιστικούς ή άλλους ανόητους λόγους.

Και τα λέμε αυτά, γιατί δυστυχώς τελευταία ζήσαμε και ζούμε στην περιοχή μας στιγμές  που δεν μας τιμούν. Εννοούμε τους επίσημους φορείς ή κοντοπατριώτες μας εκείνους (Δήμους ή Πολιτιστικούς Συλλόγους και τοπικούς «παράγοντες») με τις ανιστόρητες και εξωφρενικές επίσημες εκδηλώσεις τους όπου παραποιούν (σκοπίμως ή από άγνοια) τη μυθολογία και την ιστορία μας, με μοναδικό στόχο την προβολή τους και την εμπορευματοποίηση (κακώς εννοούμενη ανάπτυξη τουρισμού στα χωριά τους κλπ). Δεν είναι πολύς καιρός π.χ. που διαβάσαμε στις εφημερίδες για εκδηλώσεις και πορείες στο δήθεν «φαράγγι  του Ερυμάνθιου κάπρου» στο Γούμερο ή τα Άγνατα μέχρι το Πανόπουλου ή το δήθεν «μονοπάτι του Ηρακλή» στους ίδιους τόπους  ή το δήθεν «ολυμπιακό μονοπάτι» αλλού !!!… Αυτή η περίεργη συμπεριφορά, αυτή η επιεικώς ανόητη υποκλοπή μυθολογικών ή ιστορικών στοιχείων (ιδιότυπο ψέμα που έχει …«κοντά ποδάρια» κατά τη λαϊκή θυμοσοφία) μετά τους εφήμερους κομπασμούς και τα εφήμερα οφέλη, στο τέλος όλα αποκαλύπτονται και πληρώνονται… Και είναι κρίμα, γιατί κάθε τόπος έχει την δική του φυσιογνωμία, την δική του «σκιά», την δική του ιστορία που αρκεί να την μάθει, να την τιμήσει για να τιμηθεί…

Φολόη – Κένταυροι - Φόλος

            Τώρα, για να επανέλθουμε στο θέμα μας, αφορμή για να ασχοληθούμε με το όνομα Φολόη έδωσαν δύο εντυπωσιακά δημοσιεύματα που φιλοξενήθηκαν στο προηγούμενο τεύχος της «ΔΙΒΡΗΣ» (τ.119 Ιανουάρ.-Μαρτ. 2008).

Το πρώτο, από το βιβλίο με τίτλο «ΑΠΟ ΠΑΤΡΩΝ ΕΙΣ ΚΑΛΑΜΑΣ» του γνωστού γιατρού- περιηγητή και ιστορικού Χρήστου Κορύλλου, που γράφτηκε και εκδόθηκε το έτος 1891 και στο οποίο με τρόπο γλαφυρό, απολαυστικό περιγράφεται η πορεία των περιηγητών Κορύλλου και Θεοχάρη από την Πάτρα στην Καλαμάτα που πέρασαν πριν 118 χρόνια από την περιοχή μας και αφηγούνται συναρπαστικές λεπτομέρειες για τη ζωή και την κίνηση των κατοίκων των χωριών μας, για τα τοπωνύμια, τους θρύλους, τα σπίτια, τα ποτάμια και τα βουνά μας. Είναι ίσως η μοναδική κιβωτός γνώσης γραμμένη με λογοτεχνικό ύφος και επιστημονικό τρόπο, διαφορετικά θα είχαμε πλήρη άγνοια για το τι συνέβαινε την εποχή εκείνη στα χωριά μας. Λοιπόν μεταξύ των άλλων πολύ ενδιαφερόντων που διαβάζουμε υπάρχει λεπτομερής και πλήρης περιγραφή και αναφορά στη Φολόη. Για να δούμε τι γράφει ο Κορύλλος κατά την πεζοπορική διαδρομή του από Χάνι Πανόπουλου, μέσω Μπαρμπότας στη Δίβρη: « …Ημείς τη συμβουλή του Χατζή Πανοπούλου, ετράπημεν τον δια της Φολόης άγοντα κλάδον και εταλαιπωρήθημεν επισήμως…. Εκείθεν όμως της βρύσεως, (Μπαρμπότας) η οδός γίνεται βαθμηδόν ανάντης και ανώμαλος, ελισσομένη επί της δυτικής πλευράς της Φολόης, τα νυν «Άγιος Κωνσταντίνος» καλουμένης. Ευτυχώς άπασα η πλευρά αύτη του όρους είναι κατάφυτος υπό δένδρων πυκνών και ακμαίων, πλησίον δε του ζυγού, εις ύψος 967μ., υπάρχει βρύσις, της Γιαννούλας καλουμένη, εξ ής αναβλύζει ολίγον μεν, πλην δροσερώτατον ύδωρ. …Μικρόν εκεί αναπαυθέντες και εισαγαγόντες, ώσπερ και αι του σιδηροδρόμου ατμομηχαναί, το αναγκιούν ημίν ύδωρ, ανήλθομεν επί του ζυγού (διασέλου) υψ. 1107μ., κειμένου μεταξύ των δύο κορυφών της Φολόης, και η μεν προς αριστερά τω ανερχομένω, καλείται «Άγιος Ζαχαριάς ή Παληκάρι», η δε προς δεξιάν, «Άγ. Κωνσταντίνος». Και παρακάτω (που οι αναγνώστες της «Δ» θα διαβάσουν σε αυτό το τεύχος) «Ως προείρηται, το όρος Φολόη καλείται το νυν Παληκάρι» κλπ.

Το δεύτερο, από ένα κείμενο παρεμφερές με το ανωτέρω, δημοσιευμένο το έτος 1902 στην μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα των Αθηνών «ΕΜΠΡΟΣ» ως εντυπώσεις ταξειδιώτου στη διαδρομή «Από Πύργου εις Καλάβρυτα» μέσω Δίβρης, όπου μεταξύ άλλων γράφει: «Η κωμόπολις αύτη (Δίβρη) αποτελουμένη εξ έξι συνοικιών, ιδιαιτέρα πατρίς των βουλευτών κ.κ. Πετραλιά και Στεφανοπούλου και διαρρεομένη υπό των χειμάρρων Λευκανία –Βαμβακά κοινώς- πηγάζοντος εκ της Φολόης και Μισοποτάμου, εκβαλόντων εις τον ποταμόν Ερύμανθον, κείται επι των κλιτύων του δεσπόζοντος Λαμπείου όρους, Αστρά. Ανατολικώς αυτής υπάρχει το όρος «Άγιος Ηλίας», δυτικώς το κωνοειδές όρος «Φολόη», επωνομάσθη δε ούτω, διότι εις τους πρόποδας αυτού ετάφη ο βασιλεύς των Κενταύρων Φόλος, αρκτικώς ο Γρεβενός, και μεταμεσημβρινώς ο Άγιος Κωνσταντίνος».

Βλέπουμε ότι τα δύο κείμενα αυτά που γράφτηκαν πριν 100 τόσα χρόνια το ένα από το άλλο με 10 χρόνια διαφορά, ταυτίζονται απολύτως ως προς την χωροθεσία του όρους Φολόη. Είναι τυχαία σύμπτωση ή ήταν κοινός τόπος την χρονική εκείνη περίοδο; Όπως παρατηρούμε  τοποθετούν το όρος Φολόη στη δυτική απόληξη των « ιερών Λαμπείων ορέων» (κατά Παυσανία και Όμηρο) στη Δίβρη, στην πλευρά των βουνών που επεκτείνονται προς το συνοικισμό της Μπαρμπότας και  προς τα συνεχόμενα χωριά Κερτίζα και Τσίπιανα. Μάλιστα περιγράφουν επακριβώς τις δύο κορυφές του, όπως ακριβώς ονομάζονται και σήμερα  «Άγιος Ζαχαριάς ή Παληκάρι» (Αη-Ζαχαριάς υψομ.1600μ.) και «Άγιος Κωνσταντίνος» (υψομ.1600μ.) και μεταξύ αυτών ο ζυγός με υψόμ.1107μ. (Διάσελο). Το δε δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΜΠΡΟΣ» προχωρά ακόμη περισσότερο και λέει ότι στους πρόποδες αυτού του όρους Φολόη ετάφη ο βασιλιάς των Κενταύρων Φόλος της μυθολογίας μας… Και η έκπληξή μας είναι ακριβώς αυτή, δεδομένου ότι μέχρι σήμερα όλοι γνωρίζαμε ότι το όρος Φολόη είναι η αλλιώς καλούμενη «Κάπελη», δηλ. το πανέμορφο δάσος εκ δρυών (κοινώς ¨δέντρων¨) που εκτείνεται σε μήκος και πλάτος 20 περίπου χιλιομέτρων σε επίπεδο οροπέδιο υψομέτρου 650-700 μέτρων. Έτσι το ξέραμε, έτσι έχει χαρτογραφηθεί, έτσι το λέμε, για το λόγο αυτό μετονομάστηκε το χωριό Γιάρμενα σε Φολόη, έτσι ονομάστηκε και ο νεοσύστατος Δήμος Φολόης (με έδρα το Λάλα), έτσι το διαφημίζουμε για περιηγητική, φυσιολατρική απόλαυση αλλά και τουριστική εκμετάλλευση…

Ποια είναι η αλήθεια και η ερμηνεία για το όρος Φολόη;

Ποια λοιπόν είναι η αλήθεια; Γιατί πριν 110 περίπου χρόνια μιλάνε (μια αξιόπιστη ιστορική πηγή ο Κορύλλος και ένα περιηγητικό δημοσίευμα σοβαρής εφημερίδας) και χωροθετούν τη Φολόη στη δυτική πλευρά της Δίβρης και γιατί αργότερα χαρτογράφησαν επισήμως τη Φολόη στο οροπέδιο της Κάπελης; Αυτό καλούμεθα μέσα από τις στήλες του περιοδικού μας να συζητήσουμε, όχι για να ανατρέψουμε τα «καθιερωμένα», αλλά για να δούμε την ιστορική αλήθεια σε όλες τις πτυχές του. Ακόμη και για εγκυκλοπαιδικούς, εκπαιδευτικούς λόγους.

Βεβαίως, η μυθολογία μας διδάσκει, μας εμπνέει, μας κάνει περήφανούς και οι ιστορικοί μας δια μέσου των αιώνων δίνουν την πραγματική ή την αλληγορική διάσταση των μύθων που όντως είναι η πεμπτουσία της ελεύθερης σκέψης και ο συντελεστής της δημιουργικής πορείας του πολιτισμένου κόσμου, που οφείλει τα μέγιστα στην αρχαία ελληνική Μυθολογία και Γραμματεία. Εμείς εδώ δεν πρόκειται να αναφερθούμε με λεπτομέρειες στο μύθο του άθλων του Ηρακλέους, της μάχης των Κενταύρων στη Φολόη και τον βασιλιά τους Φόλο, αλλά μόνο για υπενθύμιση και ακροθιγώς, για να το συνδέσουμε με τη σημερινή μας συζήτηση ως προς την πραγματική τοποθεσία της Φολόης και για πιο λόγο επεκράτησε η τωρινή ονομασία της Φολόης. Παρακάτω θα δούμε και θα παραθέσουμε λίγα στοιχεία από τη μυθολογία και την ιστορία αλλά και την τοπική παράδοση και θα περιμένουμε τις θέσεις και τις απόψεις όποιων θέλουν να λάβουν μέρος στη συζήτησή μας, δημοσιεύοντας ευχαρίστως ό,τι θα ωφελούσε τον αναγνώστη μας και την αλήθεια, αρκεί να είναι στα όρια των δυνατοτήτων από πλευράς χώρου των σελίδων μας.

α) Ξεκινάμε από την μυθολογία με ένα απόσπασμα πάλι από τον Κορύλλο και από το βιβλίο του «ΑΠΟ ΠΑΤΡΩΝ ΕΙΣ ΚΑΛΑΜΑΣ» (σελ.23) που γράφει: «Ως προείρηται, το όρος Φολόη καλείται το νυν Παληκάρι. Επί της Φολόης, ως η μυθολογία διδάσκει, κατώκουν οι εκ της Θεσσαλίας κατελθόντες Κένταυροι και εληίζοντο τα πέριξ, Είς τούτων, Φόλος καλούμενος, εξένιζε ποτέ τον Ηρακλέα, ελθόντα εις τα μέρη εκείνα προς σύλληψιν του Ερυμάνθιου κάπρου, προς τέλεσιν δηλ. του τρίτου άθλου του υπό του Ευρυσθέους επιβληθέντως αυτώ. Επειδή δε οι άλλοι Κένταυροι, μεθυσθέντες εκ της οσμής του χάριν του Ηρακλέους υπό του Φόλου ανοιχθέντος πίθου, εν ώ είχεν εναποτεθή υπό του Διονύσου, οίνος πολυετής και ευωδέστατος, υπό τον όρον να ανοιχθή υπό του φυλάσσοντος αυτόν Φόλου, όταν ο Ηρακλής εμφανισθή, επετέθησαν κατά τε του Φόλου και του Ηρακλέους, ο Ηρακλής, μετά δεινόν προς αυτούς αγώνα, άλλους μεν εφόνευσεν, άλλους δε εδίωξεν εις χώρας μακράς, τον δε Φόλον, τρωθέντα υπό τινος των φαρμακερών βελών αυτού καθ΄ ον χρόνον κατεγίνετο να θάψη, δια την συγγένειαν, τους φονευθέντας Κενταύρους, ο Ηρακλής έθαψεν υπό το όρος, όπερ έκτοτε ωνομάσθη Φολόη». Ας απολαύσουμε τώρα και την ωραία αλληγορική ερμηνεία για τον μύθο της μάχης των Κενταύρων στη Φολόη που μας δίδει ο ιστορικός της Ηλείας Γεώργιος Παπανδρέου στο περίφημο βιβλίο του  «Η ΗΛΕΙΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» (σελ. 263): «Και δεν δυνάμεθα μεν να διίδωμεν επακριβώς τα φαινόμενα, άτινα ωδήγησαν τους αρχαιοτάτους Ηλείους εις την διάπλασιν των ωραίων τούτων μύθων, εν τοις πλείστοις δε όμως αυτών ανασύρεται κάπως ο σκοτεινός πέπλος. Ούτω λ.χ. …οι Κένταυροι εν Φολόη είναι αι τρυκυμίαι και άφθονοι βροχαί αι κατακλυζουσαι τον χώρον εκείνον, ο δε ήλιος (ο Ηρακλής) καταστρέφει και διαλύει αυτάς…». Aλλά και ο δικός μας ιστορικός Νίκος Αναστόπουλος στο βιβλίο μας «Η ΔΙΒΡΗ ΗΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ» (σελ.75) γράφει: «Στον ίδιο χώρο και την ευρύτερη περιφέρεια ξετυλίγεται ο μύθος της μάχης του Ηρακλή με τους Κενταύρους που υπερασπιζόταν το Φόλο, όταν φιλοξενήθηκε απ΄ αυτόν κοντά στο σπήλαιο του Αρμακιανού κι άνοιξε το πιθάρι με το παλιό κρασί κι η μυρωδιά του σκορπίστηκε σ΄ όλη την περιοχή. Εκεί τοποθετείται και η εξόντωσή τους –των Κενταύρων- οι οποίοι βοηθούμενοι από τη μητέρα τους Νεφέλη πολέμησαν τον Ηρακλή, ενώ όσοι σώθηκαν τράπηκαν σε φυγή και καταδιώχτηκαν μέχρι το Μαλέα. Λίγοι μύθοι είναι τόσο σαφείς στη σημασία τους. Οι Κένταυροι είναι οι δαίμονες της καταιγίδας, που συγκεντρώνονται στις κορυφές των βουνών, ενώ ο Ηρακλής φιλοξενούμενος από τον Φόλο είναι ο ήλιος, ο οποίος μπαίνει στα νέφη που είναι γεμάτα ατμούς και απορροφάει το περιεχόμενο σε αυτά υγρό»

β) Από την σοβαρή, έγκυρη Εγκυκλοπαίδεια «ΔΑΝΔΡΑΚΗΣ – ΠΥΡΣΟΣ» (έκδοση 1932) και στο λήμμα «Φολόη» διαβάζουμε ένα πολύ ενδιαφέρον χωρίο του διαπρεπούς Αθηναίου γραμματικού και ιστορικού  (2^ος π.Χ. αι.) Απολλόδωρου που μας οδηγεί σε σωστές ερμηνείες για την συζητούμενη ονομασία. Λέει λοιπόν ο ιστορικός Απολλόδωρος ότι οι Κένταυροι πολεμούσαν «πέτραις και ελάταις». Αυτό νομίζουμε ότι είναι πολύ σημαντικό τεκμήριο, ότι η μάχη μεταξύ Ηρακλέους και Κενταύρων δεν μπορούσε να έγινε στο τερπνότατον και βαθύσκιον δάσος με τις βαλανηφόρους δρυς της «Κάπελης» που ούτε πέτρες έχει,  ούτε φυσικά ελάτους. Αντιθέτως οι πέτρες και τα έλατα αφθονούν στο όρος Φολόη όπως το χωροθετεί ο Κορύλλος και γύρω από το σπήλαιο του  «Αρμακιανού» (παραφθορά του ορθού ¨΄Αγιος Μαρκιανός¨) 

γ) Τέλος θα ήταν παράληψη αν δεν αναφερθούμε σε στοιχεία της τοπικής μας παράδοσης που μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα στο διάβα των αιώνων. Ο αείμνηστος συμπολίτης Νίκος Παπανικολάου («ΑΚΡΩΡΕΙΟΣ», από το χωριό μας Τσίπιανα) αυτοδίδακτος ιστοριοδίφης, επέμενε ότι παράδοση ήταν πως ο βασιλιάς των Κενταύρων Φόλος είχε το παλάτι του (όπου και ετάφη), στο υπέροχο (αλλά αναξιοποίητο σήμερα) σπήλαιο του «Αρμακιανού» με τους σταλακτίτες και σταλαγμίτες που βρίσκεται  μεταξύ Κερτίζας και Τσιπιάνων δηλ. στο δυτικό μέρος των Λαμπείων ορέων, εκεί κοντά που κατά Κορύλλον ήταν το όρος Φολόη.

Συμπέρασμα – Πεδίο ανοικτό για διάλογο

            Λοιπόν, το δικό μας απλό ή απλοϊκό αν θέλετε συμπέρασμα είναι ότι το όρος Φολόη είναι στην οροσειρά στα δυτικά της Δίβρης (Αη-Ζαχαριάς και Αγ. Κων/ος), όπως το χωροθετεί ο Κορύλλος και ενισχύεται από το κείμενο του Απολλόδωρου. Απομένει πλέον η γνώμη των ειδημόνων ή όποιων άλλων επιθυμούν να δώσουν μια πειστική απάντηση, στα πλαίσια ενός δημιουργικού διαλόγου.

«ΔΙΒΡΗ»

Αψηφώντας την οικονομική κρίση-ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ στην ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ

Αψηφώντας την οικονομική κρίση και το ΔΝΤ, θέλοντας να ξεφύγουν έστω και για λίγο από την τρομοκρατία των ημερών, γιόρτασαν στην ΟΡΕΙΝΗ ΗΛΕΙΑ Και στην ΚΑΠΕΛΗ την εργατική Πρωτομαγιά.Με σύμμαχο τον καλό καιρό και τη συμμετοχή πλήθος κόσμου που ήρθε να γιορτάσει την πρώτη ημέρα του Μαΐου με την πιο ευχάριστη και αισιόδοξη διάθεση. Την διοργάνωση για άλλη μια φορά είχε ο ΔΗΜΟΣ ΛΑΣΙΩΝΟΣ  με την συμμετοχή και της ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΗΛΕΙΑΣ .
Τα στεφάνια είχαν την τιμητική τους,  το ίδιο και το κρασί  με την παραδοσιακή γουρνοπουλα .
 Ζωντανή μουσική συντροφευσε το κόσμο απο τις πρωινές ώρες μέχρι και την δύση του ηλιου.  
Εκδηλώσεις τέτοιου χαρακτήρα με την συμμετοχή τόσου μεγάλου πλήθους δείχνουν ομοψυχία κάτι που έλειπε δυστυχώς στον δίκαιο  αγώνα μας για την  ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΟΡΕΙΝΟΥ ΔΗΜΟΥ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΥΜΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

Ο ενιαίος ορεινός Δήμος της ΗΛΕΙΑΣ κατά 85% είναι πλέον πραγματικότητα, είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του σχεδίου << Καλλικράτης>>….. στο ΝΟΜΟ ΗΛΕΙΑΣ

      

     Αλλη μια πρωτοβουλια των Συλλογων μας για την δημιουργια ενιαιου ορεινου ΔΗΜΟΥ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΗΛΕΙΑΣ για τα χωρια του οροπεδιου φολοης και της ευρυτερης περιοχής του ερυμάνθου πηρε σαρκα και οστα κατα 85%.

        Οι τρεις ορεινοι ΔΗΜΟΙ ( Λασιωνας, Λαμπειας, Φολοης ) και τα ορεινα χωρια του ΔΗΜΟΥ Ολυμπιας συνενωθηκαν σε ενα δημο το αιτημα  κατά 85% πραγματοποιηθηκε .

        Εμειναν απεξω τα ορεινα χωρια των ΔΗΜΩΝ ΩΛΕΝΗΣ  εντάχθηκαν στο Δημο ΠΥΡΓΟΥ και ΠΗΝΕΙΑΣ εντάχθηκαν στο Δημο ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ, γιατι συμφωνα με το νόμο δεν γινοταν διάσπαση στους υπάρχοντες Δήμους, στο μέλλον θα δουν το λάθος τους και θα επανορθώσουν ..  

      Το οροπέδιο Φολόης και η ευρύτερη ορεινή περιοχή του Ευρυμάνθου της Ηειακής Ολυμπιακής Γής είναι ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ( περιοχή natura 2000 ) έχει το μεγαλύτερο δρυοδάσος της ΝΔ Ευρώπης, έχει ένα από τα ωραιότερα και αιωνόβια ελατοδάση της Ελλάδας , διασχίζεται από έξι ποτάμια ( Πηνειός, Ερύμανθος, Ηλειακός Λάδωνας παραπόταμος του Πηνειου , Αλύσιος, Ενηπέας, Κλαδέος ), υπάρχει δίκτυο πράσινων μονοπατιών πάνω από 300 χιλιόμετρα είναι σπαρμένο με δεκάδες μνημεία προϊστορικά, αρχαία, βυζαντινά, και διατηρεί τοπικές πολιτισμικές , θρησκευτικές εκδηλώσεις και έθιμα.

     Επίσης η ευρύτερη ορεινή περιοχή συνδέετε  με τους ολυμπιακούς αγώνες ( ορεινή ιερά οδός Ηλιδας – Ολυμπίας  ΔΙΕΘΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ) και τους άθλους του Ηρακλή  .

     Τα στοιχεία αυτά, αν αναδειχθούν, δύνανται να προσελκύσουν επισκέπτες, και ν’ αναβαθμίσουν την περιοχή παρέχοντας υποστήριξη στους κατοίκους και στις ασχολίες τους ( γεωργία και κτηνοτροφία ), δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας ( από 4-6000 νέες θέσεις εργασίας μπορούν να δημιουργηθούν στην περιοχή με μια ήπια αειφόρο ανάπτυξη ) ώστε να έχει κίνητρο η νέα γενιά να παραμείνει στη γη της και να ευημερήσει.

     Ώστε να μην είναι πια τα χωριά μας χωριά γερόντων.

     Για να επιτευχθούν όλ’ αυτά χρειάζεται ένα ενοποιημένο σχέδιο αειφόρου ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου ( που διαθέτει η περιοχή μας ) το οποίο είναι εφικτό μόνο εάν γίνει διαχείριση της όλης περιοχής σα μια ενιαία γεωγραφική και διοικητική μονάδα, όπως στην πραγματικότητα είναι.

     Εξ’ άλλου είναι σαφές ότι μεγαλύτερης εμβέλειας έργα είναι δυνατό να υλοποιηθούν όταν υπάρξει συγκεντρωμένη προσοχή και δύναμη σ’ έναν τόπο.

       Γιατί να στερηθεί η ορεινή Ηλεία τη δυνατότητα υλοποίησης έργων που είναι απαραίτητα και τα δικαιούται για την ανάπτυξή της;

Ευχαριστούμε τα Μ.Μ.Ε ΝΟΜΟΥ ΗΛΕΙΑΣ και υπόλοιπης Ελλάδας για την αμέριστη συμπαράστασή τους στις πρωτοβουλίες μας.

Με τιμή για το Δ.Σ.

                              Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                          Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΧΙΛΛΕΟΠΟΥΛΟΣ                                                        ΕΦΗ ΣΚΟΥΦΑ

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού ΦΟΛΟΗ

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος 54του περιοδικού ΦΟΛΟΗ, που εκδίδεται από τον  Εκπολιτιστικό Σύλλογο ΦΟΛΟΗΣ με πλούσια θεματολογία. Πρόκειται για μια καλοτυπωμένη έκδοση 44 σελίδων μέσα από τις οποίες ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να πληροφορηθεί για τα μια σειρά από γεγονότα και πρωτοβουλίες που συνέβησαν στο οροπέδιο φολοης και να διαβάσει σημαντικά ζητήματα που αφορούν στη δράση του Συλλόγου.

Ξεφυλλίζοντας το περιοδικό, την προσοχή μας τραβούν εξαιρετικά άρθρα όπως: ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΑ: ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝ ΝΕΚΡΩΣΙΝ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥΣΑ, 111 ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ  ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΙΟΝ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ,  Ο ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΤΟΥΤΟΥΝΗ, Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ ΦΟΛΟΥ ΣΤΗ ΦΟΛΟΗ ΗΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΣΟΦΙΑ, ΝΕΡΟΜΥΛΟΙ -ΜΠΑΡΟΥΤΟΜΥΛΟΙ- ΝΕΡΟΤΡΙΒΕΣ ΣΤΟ Ν.ΗΛΕΙΑΣ κ.α

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» ΚΑΙ ΗΛΕΙΑ: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

.Μετά από διαβουλεύσεις και μελέτη μηνών, ο περίφημος «Καλλικράτης» από χθες έχει λάβει σάρκα και οστά. Μόνο που τα οστά του αρχαίου συνωνύμου του, του αρχιτέκτονα του Παρθενώνος και του ναού της Απτέρου Νίκης, θα τρίζουν επικίνδυνα. Γιατί αυτό που μας παρουσίασε ο αρμόδιος Υπουργός κ. Ραγκούσης, μόνο «νέα αρχιτεκτονική» δε θυμίζει, αλλά μάλλον μερεμέτι επί του ετοιμόρροπου οικοδομήματος του «Καποδίστρια».
.

Το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Πατρίς
.
Αντιλαμβάνεται κανείς πολύ εύκολα, τουλάχιστον στην περίπτωση της Ηλείας που μας αφορά, ότι η νέα διοικητική μεταρρύθμιση έγινε στο γόνατο, αγνοώντας προκλητικά τις προτάσεις των τοπικών κοινωνιών και προτάσσοντας τη θέληση και τα ασυμφέροντα κομματικών παραγοντάκων. Αυτός ακριβώς όμως ήταν ο λόγος αποτυχίας του «Καποδίστρια». Η Διοίκηση πρέπει πρωτίστως και αποκλειστικώς να εξυπηρετεί τον πολίτη και όχι τα κομματικά συμφέροντα. Δυστυχώς, μετά το θνησιγενές σχέδιο «Καποδίστριας 2» του Προκόπη Παυλόπουλου, που προέβλεπε Νομαρχία Ηλείας, Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας και Φωκίδος, χωρίς καμμία οικονομική ή γεωγραφική λογική, περιμέναμε κάτι καλύτερο από τη νέα κυβέρνηση, η οποία μας είχε διαβεβαιώσει ότι ήδη πριν την ανάληψη της εξουσίας τον περασμένο Οκτώβριο είχε καταρτίσει το νέο σχέδιο για την τοπική αυτοδιοίκηση.
.

Η σημερινή Πρώτη
.
Σημαντικότερο θετικό είναι ότι θεσμοθετείται πενταετής θητεία των εκλεγμένων οργάνων και ότι οι εκλογές θα πραγματοποιούνται ταυτόχρονα με τις Ευρωεκλογές. Τα οικονομικά θέματα και η εξοικονόμηση πόρων θα φανούν στην πράξη, δε μπορεί να γίνει καμμία πρόβλεψη. Και ο «Καποδίστριας» υποτίθεται ότι θα σταματούσε τη σπατάλη, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε. Θετικό επίσης είναι ότι δεν έγινε η ένωση της Βουπρασίας με το Λαρισσό.
.
Ο «Καποδίστριας» δεν άντεξε πολύ. Θα δούμε τι θα καταφέρει ο διάδοχός του.
Ας δούμε μερικά από τα αρνητικά του «Καλλικράτη».
Πρώτα απ’ όλα, βασίστηκε εξ ολοκλήρου στην αποτυχημένη διαίρεση του «Καποδίστρια» που αγνοεί συστηματικά την τοπική ιστορία και τη γεωγραφία και διατηρεί την παράλογη και αντιαναπτυξιακή για την Ηλεία Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος (βλέπε και άρθρο Βύρωνα Πολύδωρα). Η στήριξη του νέου σχεδίου στον «Καποδίστρια» έχει ως αποτέλεσμα η Αχαΐα να περιλαμβάνει πέντε δήμους και η Ηλεία επτά!
.

Δε χρειάζεται εξασκημένο μάτι για να διακρίνει κανείς τα παράλογα της «νέας αρχιτεκτονικής»
.Οι καποδιστριακοί δήμοι όμως δεν είναι κράτη με απαραβίαστα σύνορα. Αντιθέτως, θα μπορούσε επί παραδείγματι η Κορυφή του Δήμου Ιαρδάνου να υπαχθεί στην Αμαλιάδα και τα ορεινά χωριά Αγία Άννα, Γούμερο, Καρυά, Κλεινδιά και Πεύκη να αποσπαστούν από το Δήμο Ωλένης και να υπαχθούν σε έναν ορεινό δήμο, την ύπαρξη του οποίου στήριξαν όλοι οι φορείς της ορεινής Ηλείας.
Διασπά διοικητικά τις οικονομικά και κοινωνικά ενιαίες περιοχές του κάμπου της Γαστούνης, της χερσονήσου της Κυλλήνης και τα ορεινά του νομού, παρά τη θέληση των επτά δήμων του κάμπου για τη δημιουργία ενός και παρά τις εκκλήσεις των ορεινών για τη δημιουργία ενιαίου ορεινού δήμου. Έτσι, προκύπτει ο μικρός σε έκταση και πληθυσμό Δήμος Πηνειού, ενώ ο κατά βάση πεδινός Δήμος Πύργου παίρνει τα όρη και τα βουνά και σκαρφαλώνει στη Φολόη.
Δημιουργείται ένας ακόμη μεγαλύτερος Δήμος Πύργου, που περνά κάτω από τον Αλφειό, με πληθυσμό άνω των 50.000 κατοίκων, όταν οι υπόλοιποι δήμοι, με εξαίρεση την Αμαλιάδα, έχουν πληθυσμό μικρότερο από το μισό πληθυσμό του Πύργου. Ο Βώλαξ δεν ήταν ανάγκη να υπαχθεί στον Πύργο. Έπρεπε να πάει όπου και ο Δήμος Σκιλλούντος. Με την υπαγωγή του Βώλακος στο Δήμο Πύργου, αυτός θα εκτείνεται σε δύο Μητροπολιτικές περιφέρειες, της Ηλείας και της Τριφυλίας και Ολυμπίας, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη και μιας εκκλησιαστικής διοικητικής μεταρρύθμισης.
Ενώ η σύνδεση Πύργου και Ολυμπίας κρίθηκε μη υλοποιήσιμη («Πυργιστάν»), προφανώς αξιολογήθηκε ως υλοποιήσιμη η σύνδεση της… παγκοσμιοποιημένης Ολυμπίας με τη Μοστενίτσα, τα Τσίπιανα και το Κακοτάρι! Άραγε τι θα πουν ο κύριος Αηδόνης και οι σύμβουλοί του στους ορεσίβιους κατοίκους του Ωλενού και του Αστρά; Πώς θα ανεχθούν την τραγίλα που θα μπαίνει στο δημαρχείο τους; Δε θα ήταν πιο λογικός ένας δήμος αποτελούμενος από Φολόη, Λαμπεία, Λασιώνα και τα ορεινά χωριά της Ωλένης και της Πηνείας;
.
Στο χάρτη της νέας Ηλείας που δημοσιεύθηκε χθες, ο Δήμος Ζαχάρως - Φιγαλείας αναφέρεται ως «Δήμος Επικούριου Απόλλωνα». Η δημοσίευση του σχεδίου έγινε προφανώς χωρίς μία τελευταία ματιά. Αυτή είναι η εσχάτη πλάνη του ηλειακού «Καλλικράτη». Ενώ όλη η επιχειρηματολογία του Νομάρχη Ηλείας στηρίχθηκε στο ότι ο ναός και η πόλη της Φιγαλείας πρέπει να είναι αδιάσπαστα διοικητικά, η Φιγαλεία υπάγεται στη Ζαχάρω και ο Επικούριος Απόλλων στο Δήμο Ανδρίτσαινας με έδρα τα Κρέστενα! Λεπτομέρειες; Ίσως, μέχρι οι Μεσσήνιοι να μεθοδεύσουν εκ νέου συζήτηση στο ΚΑΣ. Και τότε τι θα πει ο κύριος Καφύρας; Ο Επικούριος Απόλλων και η Φιγαλεία σχετίζονται με τα πρώην αρκαδικά εδάφη της Ηλείας, με την Ανδρίτσαινα και την Αλίφειρα, και δεν έχουν καμμία ιστορική σχέση με την Ηλειακή Τριφυλία και τη Ζαχάρω. Ο Παριανός Υπουργός Εσωτερικών δεν ήταν υποχρεωμένος να το ξέρει, οι Ηλείοι σύντροφοί του όμως τι έκαναν;
.

Αυτή είναι καλλικράτειος αρχιτεκτονική, όχι αυτό που μας ανακοινώθηκε χθες.
Η Ηλεία έχασε και αυτή την ευκαιρία να αποκτήσει μία σοβαρή διοικητική διαίρεση, με μέτρο και αρμονία, προς όφελος των πολιτών της και όχι των πολιτικών της. Δυστυχώς, άλλη ευκαιρία δεν πρόκειται να υπάρξει σύντομα, δεδομένης της οικτρής οικονομικής καταστάσεως στην οποίαν έφεραν την Ελλάδα οι πολιτικοί και αυτοδιοικητικοί της ταγοί. Όσον αφορά τα περί πράσινης ανάπτυξης, Νέας Ολυμπίας και Αθεμπίγιο… πράσινα άλογα. Κρίμα…

ΒΥΤΗΝΑΙΟΣ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ

Πριν το 1886 η Πρωτομαγιά ήταν η μέρα των λουλουδιών, Όλα άρχισαν πριν από έναν αιώνα όταν η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργαζομένων ενέκρινε ένα ιστορικό ψήφισμα που διακήρυξε ότι «οκτώ ώρες θα αποτελούν τη νόμιμη εργασία μιας ημέρας από την 1η Μαΐου 1886 και μετά». Τους μήνες πριν από αυτή την ημερομηνία χιλιάδες εργάτες συμμετείχαν στον αγώνα για μικρότερο ωράριο. Ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι, μαύροι και άσπροι, άνδρες και γυναίκες, ντόπιοι και μετανάστες όλοι ενώθηκαν. Στο Σικάγο μόνο, 400.000 συμμετείχαν στην απεργία, η απόφαση είχε παρθεί δυο χρόνια πριν στο συνέδριο της
Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας. Το σύνθημα ήταν: «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο». Ο δρόμος στο σικαγο με τον κοσμο να διαδηλωνει ειρινικα είχε αποκτήσει ατμόσφαιρα γιορτής. Όμως η εξουσια είχε αντίθετη γνώμη και σε συνεργασία με αστυνομία, εθνοφρουρά και με οπλισμένους μπράβους , Ενώ το συγκεντρωμένο πλήθος στην πλατεία Χεϊμάρκετ παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα σκάει μέσα στην διαδήλωση. Το αίμα αρχίζει να
βάφει το χώρο της συγκέντρωσης. Η αστυνομία και οι ρουφιανοι χτυπάνε στο
ψαχνό προς όλες τις κατευθύνσεις...
Οκτώ άνθρωποι συνελήφθησαν ως οργανωτές της συγκέντρωσης και υπεύθυνοι για το θάνατο αστυνομικού. Ήταν οι αναρχικοί Αύγουστος Σπίες, Αλβέρτος Πάρσονς, Αδόλφος Φίσερ, Γεώργιος Ένγελ, Λουδοβίκος Λινγκ, Μιχαήλ Δουάμπ, Σαμουήλ Φήλντεν και Όσκαρ Νήμπ, δικάστηκαν σε μία στημένη δίκη… Από τους πέντε που επρόκειτο να εκτελεσθούν, εκτελέστηκαν οι τέσσερις.Ο Λινγκ "τους την έφερε", όπως έγραφε και στο σημείωμα που άφησε: άναψε ένα μπαστούνι δυναμίτη σαν τσιγάρο κι αυτοκτόνησε στο κελί του
Η εργατική Πρωτομαγιά, καθιερώθηκε ως ημέρα προβολής των εργατικών διεκδικήσεων και με βασικό αίτημα το οκτάωρο καθημερινής εργασίας με ομόφωνη απόφαση του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς στις 20 Ιούλη του 1889 στο Παρίσι…. Πολλά χρόνια αργότερα αναγνωρίστηκε κι επίσημα από τις κυβερνήσεις, ενώ ακόμη και σήμερα είναι απαγορευμένες οι εκδηλώσεις των εργατών τη μέρα αυτή σε αρκετά μέρη του κόσμου.

Μια ήττα και μια νίκη στον «Καλλικράτειο» Δήμο

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

ΛΑΜΠΕΙΕΩΝ (ΔΙΒΡΙΩΤΩΝ) ΗΛΕΙΑΣ

«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ»

27063 Λαμπεία – Τηλ.6972295293                                           Δίβρη 29-4-2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Μια ήττα και μια νίκη στον «Καλλικράτειο» Δήμο

            Εμείς οι Λαμπειείς, πρώτοι και μοναδικοί με στοιχεία (που εδράζονταν κατά κύριο λόγο στο σοφό «Σχέδιο Δομικών Παρεμβάσεων» του μύστη της Χωροταξίας αείμνηστου Αντώνη Τρίτση), δώσαμε «τον αγώνα τον καλό» εδώ και μήνες για να γίνει ο πραγματικός, βιώσιμος και δημιουργικός ορεινός Δήμος στην περιοχή μας με την συγχώνευση των 3 Δήμων Λαμπείας, Φολόης και Λασιώνος (και με την ένταξη σε δεύτερο χρόνο –αφού τώρα δεν το επέτρεπε το Σχέδιο- όλων των ορεινών χωριών των παρυφών των οροπεδίων Φολόης και Λάλα με υπερθαλάσσιο υψόμετρο 500μ. και άνω) αλλά ατυχήσαμε. Δυστυχώς η κρυψίνοια, η «εδρομανία», ο υπερφίαλος μικρομεγαλισμός, οι προσωπικές μωροφιλοδοξίες, ο άκρατος κομματισμός και τα παιχνίδια «κάτω από το τραπέζι» των Δημάρχων (και υποστηρικτών τους) των γειτονικών Δήμων Λασιώνος και Φολόης έβαλαν την ταφόπλακα στο όνειρο. Ας εισπράξουν τώρα τα επίχειρα των ενεργειών τους και την κατακραυγή των δημοτών τους… Είναι γιαυτούς αργά για δάκρυα. Εξ αιτίας τους χάσαμε μια μοναδική ευκαιρία που κέρδισαν οι γείτονές μας Αρκάδες με 4 «ορεινούς Δήμους» (!!) που διέθεταν λιγότερα κριτήρια από εμάς.

            Όμως εμείς κερδίσαμε και μια νίκη που απαλύνει κάπως την ατυχία μας.

Όσοι πονάμε πραγματικά τον τόπο μας, δεν αφήνουμε στην μέση τον οραματισμό μας για ένα μελλοντικό πραγματικό «ορεινό Δήμο». Αφού γλιτώσαμε από τη «Σκύλλα» της Αμαλιάδας (που διακαώς ακόμα επιθυμούν κάποιοι Λασιωναίοι)  ή τη «Χάρυβδη» του Καράτουλα, που θέλανε να μας καταδικάσουν… Χαιρόμαστε πλέον, ότι θα είμαστε πολίτες και δημότες του λίκνου του Ολυμπισμού. Ας έχουμε λοιπόν αυτή τη χάρη και την περηφάνεια, αφού κι εμείς συμβάλαμε με την  επίσημη ΗΜΕΡΙΔΑ μας στη Δίβρη με τον Δήμο Αρχ. Ολυμπίας το 2004, όπου βγάλαμε κοινό ΨΗΦΙΣΜΑ για «Συμπολιτεία» μαζί της και που οι «ρέκτες» Δήμαρχοί μας  τότε απολάκτισαν και συνεδρίαζαν με Καράτουλα και Σιμόπουλο για να φτιάξουν ένα «ορεινό Δήμο» φάντασμα με πεδινά ή ημιορεινά χωριά...

Η σημερινή εξέλιξη μας δικαίωσε σε ένα βαθμό. Και τώρα έχουμε χρέος να μεταφέρουμε με την ενεργή συμμετοχή μας την ζείδωρη «ορεινή αύρα» των ιερών Λαμπείων ορέων στην παγκόσμια Ολυμπιακή πρωτεύουσα, μήπως και δουν άσπρη μέρα τα φτωχά, μικρά μα περήφανα ιστορικά χωριά μας.

Ο πρόεδρος

Σωτήρης Σωτηρόπουλος

(εκδότης του ιστορικού-λαογραφικου περιοδικού «ΔΙΒΡΗ»)