«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΒΡΗΣ»
27063 ΛΑΜΠΕΙΑ Τηλ 6972295293 Δίβρη 18-10-2010
TO «ΤΣΙΠΟΥΡΟΦΕΣΤΙΦΑΛ» ΤΟΥ ΚΑΚΟΤΑΡΙΟΥ
και ο ευτελισμός των λαϊκών εκδηλώσεων
Διαβάζοντας στον τοπικό Τύπο της Ηλείας ρεπορτάζ και αναλυτικό κείμενο που αναρτήθηκε σε αξιόλογες τοπικές ιστοσελίδες («Αντρώνι» , «ορεινή Ηλεία» κ.α.) με τον πομπώδη τίτλο «1Ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΣΙΠΟΥΡΟΥ ΚΑΚΟΤΑΡΙΟΥ» που διοργανώνει ο Δήμος Λασιώνος σε συνεργασία με τον νεοσυσταθέντα Σύλλογο προστασίας της φύσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς «ΩΛΟΝΟΣ», όχι μόνο μας στενοχώρησε αλλά μας έβαλε σε προβληματισμό για τον σκοπό που καλείται να εξυπηρετήσει. Έτσι χωρίς καμιά παρεξήγηση θα εκφράσω τις πρώτες σκέψεις μου και τις ενστάσεις μου, όσο πιο θαρρετά και σύντομα μπορώ.
Κατ΄αρχή δεν μπόρεσα να καταλάβω τον πομπώδη τίτλο «ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΣΙΠΟΥΡΟΥ». Μήπως η λέξη Φεστιβάλ είναι πολύ βαριά; Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μια πιο «ελαφριά, π.χ. «ΓΙΟΡΤΗ». Αλλά για πείτε μου σας παρακαλώ, από πότε το Κακοτάρι είναι ξακουστό για το τσίπουρό του; Μάλλον το αντίθετο είναι γνωστό, ότι εκεί φτιάχνουν και πωλούν ένα τσίπουρο «μαϊμού» (αυτά έχω ακούσει σε χρόνους ανύποπτους). Άλλωστε για να φτιάξεις τσίπουρο (πολύ δε περισσότερο να το διαφημίζεις κιόλας) θα πρέπει να έχεις ονομαστούς αμπελώνες και παράδοση αιώνων στην κρασοπαραγωγή. Δεν νομίζω ότι Κακοτάρι έχει αυτά τα προσόντα, ούτε στο κατ΄ ελάχιστο.
Έρχομαι τώρα στο δεύτερο και σημαντικό θέμα της σύνδεσης του «ΦΕΣΤΙΒΑΛ» με την παράθεση των πολιτιστικών και «πολιτιστικών» Μνημείων (αλλά και «πλήθος άλλων» όπως λένε) που ο επισκέπτης θα δει και θα θαυμάσει ή θα ακούσει από τους διοργανωτές. Μήπως εδώ η υπερβολή ξεπερνά κάθε όριο τοπικιστικής έπαρσης και παραμυθίας (δεν διανοούμαι να συγκρίνω με τα ατοπήματα του «Γουμέριου» κ. Π. Αχιλλεόπουλου με τους «μαϊμού» Ερυμάνθιους κάπρους, Ολυμπιακά και λοιπά μονοπάτια της γραβάτας…) που υποτιμά την κρίση του υποψιασμένου και διαβασμένου αναγνώστη και εκθέτει ένα Δήμο και ένα σοβαρό Σύλλογο που κάνει τα πρώτα βήματά του;
Και εξηγούμαι: Μπορεί η «Αραπολίμνα» (την οποία απολαύσαμε σε αφήγηση του Ηλ. Τουτούνη) ή άλλα αναφερόμενα τοπωνύμια συνδεδεμένα με τοπικούς θρύλους και παραδόσεις του Κακοταρίου να είναι σημαντικά, αλλά γιατί Μνημεία; Ή εκείνο το Κακοταροβούνι που βαφτίστηκε ελέω κάποιας φαντασιοπληξίας «μπαλκόνι της Αχαϊοήλιδος» (!!), μοιάζει με ανάλογη φαντασιοπληξία των δικών μας Μοστενιτσάνων που μας λένε, ότι από ένα βουναλάκι τους τον Αη-Γιάννη με υψόμετρο 1400μ. «φαίνεται πιάτο όλη η Πελοπόννησος»(!!)… Εκεί όμως που εγώ έχω σοβαρές ενστάσεις είναι ότι μέσα από την αναγγελία γίνεται προσπάθεια «ιδιοποίησης» κατά κάποιο τρόπο των πραγματικών Μνημείων της περιοχής και η …«υποκλοπή» τους (αδόκιμος ο όρος αλλά δεν βρίσκω άλλη λέξη). Επίσης η «σύμπτωση» της αναγγελίας του Φεστιβάλ και η άμεση σύνδεση με τον απερχόμενο σε ένα μήνα Δήμο Λασιώνος που είναι συμμέτοχος.