p

Το δάσος της Φολόης, η Δίβρη, η Ανδρίτσαινα,το Αντρώνι, η Αγία Αννα,του Λάλα, το Γούμερο ,η Φιγαλεία, η Πηνεία, η Μίνθη και ο Ερύμανθος δεν είναι απλοί τουριστικοί προορισμοί..... Είναι μικρές πατρίδες!!!Η ορεινή Ηλεία είναι μια από τις περιοχές που ο τουρισμός δεν έχει αλλοιώσει. Η ζωή συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές της όπως πριν από 50 χρόνια

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

ΑΝΤΙΟ ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ

Ένας φίλος έφυγε για το στερνό ταξίδι το Σάββατο 6 Νοεμβρίου .




 Ο Μπάμπης Χρονόπουλος από την Καρυά σε ηλικία 58 ετών άφησε πίσω του τον μάταιο τούτο κόσμο με τους ένοικούς του . Ταξίδεψε. Πάντα για ταξίδι έφευγε και όσο ζούσε.
 Μία στην στεριά μια στο πέλαγος .Αυτή ήταν η ζωή του από μικρός . Αμφίβιος.  Όχι όμως διπρόσωπος.  Λιμάνια , φάροι , σκόπελοι , ύφαλοι .  Ο Χάροντας πολλές φόρες του έστησε καρτέρι, μεσοπέλαγα,  αλλά δεν τα κατάφερε . Ο Μπάμπης πάντα του την έσκαγε. Έτσι  του έστησε μπαμπέσικο καρτέρι στην στεριά . Τον κτύπησε εκ των έσω . Γνώριζε ότι έτσι στα ίσια δεν θα καθάριζε . Μπήκε από την κερκόπορτα και τον έφαγε λίγο – λίγο.  Όπως το σαράκι το ξύλο.   
 Ο Μπάμπης ήταν αυτό που λέμε «μανούλα»  για παρέα . Ο απαράμιλλος μιμητισμός τους , ο σαρκασμός και ο αυτοσαρκασμός έκαναν την παρέα να περάσει ένα αξέχαστο βράδυ . Καταπληκτικός .
 «Οργοτόμος» όπως λέει ο Παλαμάς  στον αγώνα της βιοπάλης και  στο χώμα και στο νερό. Η παροιμία « ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται» βρίσκει επάξια προσωποποίηση στον Μπάμπη. Γνώρισε όλα τα μονοπάτια της ζωής. Ζορμπάς. Δεν έζησε ποτέ ερήμην . Έπιασε την ζωή από τα μαλλιά . Πάλεψε και για την οικογένειά του και για το σύνολο . Θήτευσε και ως πρόεδρος του Συλλόγου των ετεροδημοτών του χωριού του στην Αθήνα.   Ταυτόχρονα ο λόγος του (ακόμα και ο θάνατός του) ήταν μια γροθιά στο στομάχι της κοινωνίας . Της κοινωνίας που όλο και παραπαίει αλλά δεν πέφτει.  Θυμάμαι που ο Μπάμπης έλεγε και εμείς γελούσαμε ,  για τις κηδείες και τους παρευρισκόμενους πολιτικούς .
« -Να πεθάνει μια γρια 100 χρονών και η κηδεία της να γίνει παραμονές εκλογών . Εκεί να δεις υποψηφίους δημάρχους , νομάρχες , ή υποψηφίους βουλευτές , αναλόγως τι εκλογές θα είναι . Να κηδευτεί ένα πρωτοπαλίκαρο την Δευτέρα των εκλογών ; Ούτε ένας  από αυτούς τους γλείφτες !»
Άρε Μπάμπη κάτι τέτοια έλεγες . Κάτι τέτοια έκανες ( Τόπες  και το έκανες με την κηδεία σου Τρίτη μετά τις εκλογές ) και επιβεβαιώθηκες . Κάτι τέτοια πίστευες και γι΄ αυτό και δεν πήρες την ζωή σου λάθος . Στάθηκες όρθιος . Ακλόνητος ακόμα και τις τελευταίες ημέρες . Έφυγες  με το κεφάλι ψηλά .
 Τον Μπάμπη κατευόδωσαν στο στερνό του ταξίδι η Λιάνα και η Λιλίκα ( η σύζυγός  του και κόρη  του) , τα αδέρφιά του ,   οι συγχωριανοί του και οι φίλοι του στο χωριό του στην Καρυά .Εκεί που σ΄ ένα καταράχι της είχε φτιάξει την δική του κιβωτό για να έρχεται και να απολαμβάνει την ρεματιά του Πηνειακού Λάδωνα .   Μόνο που για τον βαρκάρη  ενός  άλλου ποταμού , του  Αχέροντα, δεν  του έδωσαν κέρματα . Δεν χρειάζεται, όμως,  χρήματα ο Μπάμπης. Θα  πει κάποιο ανέκδοτο . Θα του παραστήσει κάποιον γνωστό και θα τον περάσει ο βαρκάρης . Άλλωστε καπετάνιος είναι  δεν πληρώνει ναύλο .
 Καλό ταξίδι καπετάνιε.     

Δημοσίευση σχολίου