p

Το δάσος της Φολόης, η Δίβρη, η Ανδρίτσαινα,το Αντρώνι, η Αγία Αννα,του Λάλα, το Γούμερο ,η Φιγαλεία, η Πηνεία, η Μίνθη και ο Ερύμανθος δεν είναι απλοί τουριστικοί προορισμοί..... Είναι μικρές πατρίδες!!!Η ορεινή Ηλεία είναι μια από τις περιοχές που ο τουρισμός δεν έχει αλλοιώσει. Η ζωή συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές της όπως πριν από 50 χρόνια

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Τι ζητούν οι πυρόπληκτοι σήμερα


Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ Α. ΣΕΪΤΑΝΙΔΗ (*)

Για αρκετό καιρό μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007, οι πυρόπληκτοι είχαν συγκεντρώσει επάνω τους την προσοχή, τη συμπαράσταση και την αγάπη ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Η γνώριμη ανά τους αιώνες αλληλεγγύη των Ελλήνων για τον πάσχοντα συνάνθρωπο, λειτούργησε και σε αυτή την περίπτωση ιδανικά. Μαραθώνιοι αγάπης, συγκέντρωση χρημάτων και ειδών πρώτης ανάγκης, κιντοποίηση όλου του Ελληνισμού μέσα κι έξω από τη χώρα, πρωτοβουλία της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και της κυρίας Μαριάννας Βαρδινογιάννη για ανοικοδόμηση της Αρτέμιδας και της Μακίστου, κυρίως όμως η μικρή βοήθεια από τους πολλούς, απέδειξαν ότι το στοίχημα της κοινωνικής συνοχής στον τόπο μας δεν είναι χαμένο.

Στη συνέχεια, μπήκε στη μέση το πολιτικό σύστημα και το όνειρο ξεθώριασε. Από τις άναρθρες κραυγές και τα κλαψουρίσματα της τότε (και εν πολλοίς σημερινής) Αυτοδιοίκησης, που ήθελαν εκείνοι να μοιράζουν τα τριχίλιαρα (με το πολιτικό αζημίωτο), μέχρι «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» του κυρίου Παπανδρέου μαζί με τον περίφημο αρχιτέκτονα κύριο Αθεμπίγιο, οι οποίοι από την Ολυμπία μας διαβεβαίωναν το 2009 –μετά τις εκλογές- ότι σε ένα χρόνο η Ηλεία δήθεν θα ήταν πρότυπο ανάπτυξης για όλη τη χώρα, το πολιτικό σύστημα απέδειξε ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί ούτε τις μεγάλες επιτυχίες (π.χ. τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004), ούτε τις μεγάλες καταστροφές για την κοινωνία μας.


Σήμερα ο πυρόπληκτος είναι ακριβώς ό,τι ήταν πάντα ο Ηλείος: Ξεχασμένος. Η επιφανειακή αντίληψη που κυριαρχεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο θεωρεί ότι οι πυρκαγιές πέρασαν κι ότι τώρα, η ζωή συνεχίζεται. Κι ότι δεν μπορεί για κάτι που έγινε το 2007, ακόμα να πληρώνουμε τους πυρόπληκτους εν έτει 2011, όταν η χώρα αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή σε έκταση οικονομική κρίση.

Όλα αυτά θα τα πούμε εν καιρώ. Αυτό που σήμερα είναι ανάγκη να τονιστεί είναι ένα: Οι πυρόπληκτοι του 2007 δεν ζητούν ελεημοσύνη. Και σήμερα πια δεν αισθάνονται πυρόπληκτοι. Αισθάνονται ξεχασμένοι. Γελασμένοι. Απατημένοι από τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» του κυρίου πρωθυπουργού, αλλά και την ένοχη σιωπή των ντόπιων φερεφώνων του, που με καραγκιοζιλίκια «συμβολικών καταλήψεων» νομίζουν ότι ρίχνουν στάχτη στα μάτια του πολίτη..

Εμείς, στη Νέα Δημοκρατία, θεωρούμε ξεκάθαρα ότι η ιδιότητα του πυρόπληκτου, έπρεπε ήδη (αλλά και τώρα δεν είναι αργά) να έχει λειτουργήσει ως εφαλτήριο, προκειμένου να δρομολογηθεί η αναπτυξιακή πορεία των περιοχών που κάηκαν το καλοκαίρι του 2007. Ειδικά στην Ηλεία, κανένας αναπτυξιακός σχεδιασμός δεν μπορεί πια να γίνει από τα αποτυχημένα πρόσωπα που τον επεχείρησαν στο παρελθόν. Ο ηλειακός λαός τους εζύγισε, και τους βρήκε πολύ ελαφρύτερους των περιστάσεων. Η πρώτη προϋπόθεση, λοιπόν, είναι να βγουν στη σύνταξη όσες και όσοι εμπορεύτηκαν για μερικές ψήφους τα όνειρα και τις ελπίδες του ξεχασμένου κι αδικημένου πολίτη της Ηλείας. Κι αυτό είναι στο χέρι των ίδιων των πολιτών, την ώρα που βρίσκονται απέναντι από τη συνείδησή τους, πίσω από το παραβάν της κάλπης.

Υπάρχει και μια δεύτερη προϋπόθεση: Να δώσουμε φωνή στους ανθρώπους των πόλεων και των χωριών του τόπου. Δίνοντάς τους φωνή, τους δίνουμε ελπίδα. Τους πείθουμε ότι κανείς δεν ετοιμάζει το μέλλον για αυτούς, χωρίς αυτούς. Γιατί τόσα χρόνια που αποφάσιζαν οι δήθεν «σοφοί», χωρίς τον αγρότη, τον επαγγελματία, τον μικρομεσαίο επιχειρηματία της Ηλείας, τα είδαμε τα αποτελέσματα. Όσο ο πολίτης αυτού του τόπου μένει στο περιθώριο, τόσο ο τόπος μας βουλιάζει περισσότερο.
Σήμερα ο πυρόπληκτος απαιτεί (δεν ζητεί απλώς. ΑΠΑΙΤΕΙ) ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο στο οποίο ο ίδιος θα συμβάλλει στο μέτρο των δυνάμεων και δυνατοτήτων του. Η καινούργια Νέα Δημοκρατία που δημιουργούμε, με την καθοδήγηση του προέδρου Αντώνη Σαμαρά, έχει τα χαρακτηριστικά ενός πραγματικά λαϊκού κόμματος, που κτίζει μια νέα κοινωνική πλειοψηφία μαζί με τον κάθε πολίτη και στο όνομα του κάθε πολίτη. Η απαίτηση των Ηλείων και η κατεύθυνση της καινούργιας Νέας Δημοκρατίας δεν συναντώνται απλώς. Ταυτίζονται στην πράξη. Κι αυτό στις επόμενες εβδομάδες θα γίνει ξεκάθαρο. Προς το παρόν, ένα είναι βέβαιο: Όσοι διαβεβαίωναν τους Έλληνες πολίτες ότι «λεφτά υπάρχουν» και τους Ηλείους πολίτες ότι σε ένα χρόνο μετά τις τελευταίες εκλογές θα υπήρχε ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανάπτυξης του νομού, σήμερα βουλιάζουν μέσα στα ίδια τους τα ψεύδη και είναι εντελώς ακατάλληλοι να διαχειριστούν το μέλλον του τόπου μας. Με αέρα δεν βάφει κανείς αυγά, κύριε Παπανδρέου…
--------------------------------------------
(*) Συντονιστής της Νέας Δημοκρατίας για τους πυρόπληκτους
Δημοσίευση σχολίου