p

Το δάσος της Φολόης, η Δίβρη, η Ανδρίτσαινα,το Αντρώνι, η Αγία Αννα,του Λάλα, το Γούμερο ,η Φιγαλεία, η Πηνεία, η Μίνθη και ο Ερύμανθος δεν είναι απλοί τουριστικοί προορισμοί..... Είναι μικρές πατρίδες!!!Η ορεινή Ηλεία είναι μια από τις περιοχές που ο τουρισμός δεν έχει αλλοιώσει. Η ζωή συνεχίζεται σε ορισμένες περιοχές της όπως πριν από 50 χρόνια

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Ντοκιμαντέρ για τον Δήμο Λαμπείας.

Ντοκιμαντέρ για τον Δήμο Λαμπείας. Τρία πανέμορφα ιστορικά χωριά!
Διβρη, Ορεινή, (Μοστενίτσα), Αστράς.....

Η Λαμπεία ή Λάμπεια (Δίβρη) είναι ορεινό γραφικό χωριό της Ηλείας, παλιό κεφαλοχώρι της ευρύτερης περιοχής, κοντά στα όρια με το νομό Αρκαδίας. Σήμερα αποτελεί έδρα του ομώνυμου Δήμου και έχει 400 περίπου μόνιμους κατοίκους. Βρίσκεται στο μέσον περίπου τού οδικού άξονα "111" Τρίπολης - Πάτρας, (86 χιλ. από την Τρίπολη και 84 χιλ. από την Πάτρα). Στο χωριό φθάνει κανείς μετά από μια όμορφή ορεινή διαδρομή μέσα σε ένα διαρκώς εναλασσόμενο τοπίο: λειβάδια και βοσκότοποι, γυμνοί και επιβλητικοί ορεινοί όγκοι, μικρές λαγκαδιές, δάση, μικρά ποτάμια και πηγές, οικισμοί.
Χτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 900μ., στις πλαγιές του Λάμπειου όρους (Δίβρη), η Λαμπεία γοητεύει με τα όμορφα πετρόκτιστα σπίτια της, την πλούσια βλάστηση, τα πολλά νερά της και την πανοραμική της θέα. Απέναντι από το χωριό είναι το όρος Αφροδίσιο, ενώ από κάτω κυλά ήρεμα τα νερά του ο ποταμός Ερύμανθος. Για τον ταξιδιώτη του οδικού άξονα Τρίπολης-Πάτρας αποτελεί αναμφίβολα ιδεώδη σταθμό ξεκούρασης και επαφής με τη φύση. Η τουλάχιστον, μια μικρή ανάπαυλα για ένα καφέ στα γραφικά καφενεία και για ρεμβασμό και χαλάρωση στο ορεινό βουκολικό τοπίο. Το χωριό απλώνεται σε επτά ξεχωριστές γειτονιές και τα σπίτια κατεβαίνουν μέχρι την καταπράσινη ρεματιά. Γύρω του υπάρχουν πολλές πηγές, που είναι ονομαστές για το πεντακάθαρο νερό τους. Τρεις από αυτές βρίσκονται πάνω στον επαρχιακό δρόμο. Ορεινά μονοπάτια οδηγούν από τη Λαμπεία στις κορυφές και τα δάση του Λάμπειου όρους, περιοχή που προσφέρεται για πεζοπορία και κυνήγι.
Με δροσερό κλίμα το καλοκαίρι και συχνά χιονισμένο το χειμώνα, το χωριό προσφέρεται για χειμερινό και θερινό τουρισμό και είναι πόλος έλξης πολλών επισκεπτών. Λειτουργεί ξενώνας και ταβέρνες, ένω υπάρχουν και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Λειτουργούν επίσης Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο.
Στην περιοχή υπήρχε κατά την αρχαιότητα η αρχαία κώμη Λαμπεία, της οποίας ελάχιστα λείψανα έχουν βρεθεί. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται δύο αξιόλογα παλιά μοναστήρια, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει και η παλιά βυζαντική εκκλησία της Παναγίας, κτίσμα του 11ου αι. στην επάνω γειτονιά του χωριού.
Οι κάτοικοι ασχολούνται κύρια με την κτηνοτροφία και τις αγροτικές εργασίες. Παντού υπάρχουν κοπάδια αιγοπροβάτων, ενώ η περιοχή φημίζεται για τα καλά κρεατικά και τα τυροκομικά της προϊόντα, που μπορεί να προμηθευτεί κανείς στα καταστήματα του χωριού.

Η όμορφη Ορεινή είναι ιστορικό χωριό με μεγάλη παράδοση.
Η περιοχή ανήκε στην πόλη – κράτος της Αρχαίας Ψωφίδας. Αργότερα, οι Σλάβοι φαίνεται ότι έχτισαν κατά πρώτον το εκκλησάκι του Αι’ Γιάννη του Θεολόγου.
Η Φραγκοκρατία πλούτισε τη Μοστενίτσα με τα μνημεία του Αγίου Γεωργίου και των Αγίων Θεοδωρων. Η εκκλησια του Αγιου Γεωργίου κρυβει εξαιρετες αγιογραφιες που μαρτυρούν και την πολιτιστικη ανθιση του χωριου.


Σκηνοθεσία, Αλέξης Μπαρζός. Αφήγηση, Θωμαίς Παπαϊωάννου. Σενάριο, Θοδωρής Παναγούλης. Μοντάζ, Γιάννης Μπιλήρης.
Δημοσίευση σχολίου